Die Luca toch :)

Vrijdag is Luca met slaapzak en al in zijn box gaan staan. Zaterdag kon hij los op zijn knieen staan, even dan he natuurlijk geen uren ;) Zondag heeft hij Rolf en opa en oma nog een keer laten zien, dat hij toch echt uit zichzelf kon gaan staan.

Net als alle andere kindjes heeft hij momenteel moeite met s avonds slapen gaan :) (nee ik hoef zoals altijd geen advies ;) het is wederom normaal) en dan ook nog steeds langer gaan kruipen, op je knieen wiebelen en niet te vergeten helemaal rechtop staan. Je zou er moe van worden! :) Gelukkig dat hij in totaal wel voldoende slaapt. :)

Rustig dagje :)

dierentuin 2

Dierentuin 1

9 juni 2011 deel 2

9 juni 2011 deel 1

9 juni 2011

Vandaag zijn we naar Wenen geweest. Het eerste wat we te zien kregen was de weense opera, waar altijd het nieuwjaarsconcert wordt opgenomen. Daarna zijn we eerst wat gaan eten bij een argentijn. Daar hadden ze een speciaal lunchmenu. Luca kreeg een stempel van een kerstjongentje en een papier van de jongen die ons hielp. Luca was elke keer erg lief tegen die jongen aan het lachen. Luca is zo ongeveer de laatste drie weken af en toe erg verlegen. Maar deze jongen was helemaal goed. Daarna heeft hij ook nog potloden voor Luca gehaald. Rolf en ik hebben dus een mooi kunstwerk van stempels en potloden gefabriceerd met een beetje hulp van Luca. Luca heeft als extra variatie een stuk van het papier gebeten. :)

Vervolgens zijn we naar een museum gegaan. Dat museum was eigenlijk een paleis. Het Albertina heeft 50.000 aquarellen en tekeningen en 900.000  grafische werken. Het Albertina is vooral bekend door de "Veldhaas" van Albrecht Dürer.

We hebben vooral de tentoonstelling bekeken van  "van Monet tot Picasso". We hebben erg veel mooie schilderijen gezien. Er hingen onder andere ook werken van Matisse en Much. Kubisme', Abstract expressionisme, impressionisme etc.

Verder zijn we in de kathedraal geweest en daarna hebben we nog op een terrasje, waar veel Nederlanders zaten, wat gedronken.

 

Rustig aan

Tent verhuizing...

7 juni 2011

We zijn 's ochtends eerst naar het plaatsje Stockerau gereden. Daar hebben we een stukje gewandeld. Het kerkje wat ze er hadden, zag er erg leuk uit van buiten. We zijn er op zoek naar een supermarkt geweest. Bij toeval zag ik een mevrouw met een boodschappenkar langs lopen in de verte in een straatje. Mijn gok was juist. Ze was naar een S.par gelopen. Daar hebben we wat kleine boodschappen gehaald. Ze hadden er namelijk niet alles, wat we nodig hadden. Ze hadden alleen wat griesmeelpap voor kinderen. Dat stond bij verdere pappen en pudding.

Alleen raad maar eens waar de luiers stonden, twee verschillende pakken.... Geraden? Tussen de katten en konijnen spullen in.. Jawel en dan alleen maar voor jongentjes tussen de 4 en 9 kilo?!?!?! Een beetje wonderlijk vond ik het op zijn minst. Je kind is toch geen huisdier? :)

Daarna zijn we terug naar Tulln an der Donau gereden. Daar staan we namelijk sinds gisteren op de camping. Ze hebben daar gelukkig een grotere S.par.  Waar je de meeste dingen, die je eventueel wil hebben, kan halen. Daar zijn we ook nog even binnen geweest.

Verder hebben we in de buurt van onze tent rondgehangen. We (ok.. vooral Rolf) hebben buiten gekookt. Luca heeft in zijn tentje/campingbedje gespeeld en op de kleden. We hebben daarna met zijn drietjes gegeten. Luca boontjes, paprika en stukjes wortel en vooral aardappel. Hij vond het geloof ik vandaag geen dag om veel groenten te eten. Wij hadden er nog worstjes en ui bij. Verder hadden we yoghurt met mango en sinaasappel als toetje. Dat was ook erg lekker. Luca vond het ook allemaal duidelijk erg lekker. 

's Avonds hebben Rolf en ik nog een tijdje reisscrabble zitten spelen. We hebben het potje echter niet uitgespeeld, omdat we veel te moe waren. We waren inmiddels ook naar binnen gevlucht, omdat het begon te regenen en het was ook kouder geworden. Luca was gelukkig wel al in slaap gevallen, toen wij naar bed gingen. 

Weer op reis :) richting Wenen :)

6 juni 2011

's Ochtends hebben we snel de tent ingepakt. Het begon namelijk te regenen. Gelukkig hield het daar ook weer mee op, zodat we alle tassen en dergelijke, die op een grondzeil stonden bedekt met folie, ook weer in konden ruimen.

Hierna zijn we bij de camping een ontbijt gaan eten. Dat waren twee broodjes met jam en een kop koffie. Toen we met de kinderwagen weer de trap naar beneden liepen. Helaas helaas.. ging ik door mijn linkervoet heen, dezelfde als ik jaren geleden doorheen ben gegaan en mijn enkelbanden had gescheurd. 

Vervolgens zijn we op weg gegaan richting Wenen. Onderweg zijn we twee keer gestopt, allebei de keren na ongeveer 95 km. Het was in totaal ongeveer 275 km rijden vanaf Salzburg.

Bij 1 van de keren stoppen zijn we bij een Rastplatz gestopt, waarbij we op het terras hebben warm gegeten met een heel mooi uitzicht heel ver over de velden en op de bergen. Luca kreeg heel lief van de mevrouw, die ons hielp, een kroon van dun karton. Uiteraard trok Luca deze gelijk weer van zijn hoofd.  

We kwamen s middags in het dorpje Tulln a/d Donau. Daar melden we ons bij de receptie aan. De mevrouw wees ons de weg en we kwamen op een plaatsje dichtbij de receptie.En toen begon de klucht…. De nederlanders naast ons stonden zo met hun auto, dat van onze plaats niet genoeg overbleef…. Dus moesten we met onze tent op een stuk gaan staan, wat eigenlijk weer een stuk van de buren was.. Volgt u het nog?

Afein wij met onze op dat moment oostenrijkse buren de tent opgezet. Dat is te zeggen er zaten een paar haringen in de grond en alle stokken zaten er in. Erg aardige mensen trouwens..

Daar kwam de mevrouw van de receptie aanlopen. Waarom doet de elektriciteit het nog niet? Nou.. omdat we die niet nodig hebben? OH! Hm u blijft hier zo lang. Wilt u dan geen mooier plaatsje. Ik vind dat u dan een mooier plaatsje op de camping verdient heeft. Kunt u uw tent nog verplaatsen? (Nou doen we best wel een tijdje over de tent opzetten, gewoon omdat het veel werk is) Dus Rolf zei: Ja dat kan wel, maar dan moeten er wel minimaal 8 mensen helpen. Afein……..

De mevrouw en Rolf gingen een mooi plaatsje zoeken. Luca en ik geduldig wachten…. Ze kwamen met zeker tien mensen terug. De hele tent is echt de hele camping over gedragen met alle stokken er in. Onze buren, waar we eerst stonden en waar we later stonden, kregen een fles wijn. Wij kregen er zelf ook 1. Vervolgens zijn we de tent verder gaan opzetten en weer gaan inrichten. Daarna gingen we eten koken en eten. Luca was helemaal blij dat we weer de tent hadden.