Begrafenis, zandsculpturen

Donderdagavond hebben we een kolfapparaat gekocht. Ik was echter te moe om wakker te blijven. Wat ik wel kon kolven, was dus niet bar veel. :) Helaas... Maar dat komt de komende tijd, als het echt nodig is wel weer goed.


Vrijdag zijn we naar de begrafenis van oom G. geweest. Het kerkje in Bavel is een mooi kerkje met heel beroerd zittende bankjes. Dan merk ik, dat ik toch nog een beetje last heb van die bekkeninstabiliteit. Elke keer als we moesten opstaan, stond de hele kerk al, daar kwam ik dan achter aan. Dit was geen goed plan voor mij. Ik ben wel blij, dat we er wel zijn heen geweest. Sowieso om afscheid te nemen, maar ook omdat we zo weer de familie van Rolf zagen. Die is nogal uitgebreid, doordat Rolf zijn vader een flink aantal zussen en broers had.

Mijn moeder was mee om op Luca te passen. Ze heeft dat tijdens de kerkdienst gedaan en bij de begraafplaats. Ze was mee bij de koffietafel. Alle tantes en nichten hebben dus aah en ooh geroepen om Luca :)

We moesten een flink stuk rijden met de auto. Uiteindelijk zijn we dus echt de hele dag weggeweest. We waren om 10 over half 8 in de ochtend al bij mijn ouders. We kwamen vrij laat weer thuis.

Vandaag hebben we eerst boodschappen gedaan op de markt. Daar goot het gigantisch met af en toe flink zon tussendoor. Alleen op de een of andere manier houdt dat toch op, als het zo regent. Je schiet niet echt op met je boodschappen.

We hebben mooie rode gladiolen en een paar bossen chrysanten gekocht. Rolf heeft een aantal overhemden voor zichzelf gekocht en twee spijkerbroeken.

In de middag bij het cadeau kopen, viel Luca in slaap en was niet wakker te krijgen. Hoeveel lawaai er ook was Luca sliep door. Hij was waarschijnlijk helemaal moe van de gebeurtenissen de dag ervoor. Wat ook logisch is. Nu slaapt hij gelukkig ook al een tijd. (jaja met een voeding tussendoor ;))

We hebben de zandsculpturen bekeken in Noordwijk, omdat we toch in de buurt waren. We zijn daar ook uit eten geweest.

Nu ga ik lekker slapen. Ik ben hartstikke moe. 

 

Rara van wie is het?

Dinsdag

Vandaag ben ik wel op weggegaan boodschappen te doen. Het kwam er alleen niet erg van. Luca lag dwars te doen in zijn kinderwagen. Ik heb 1 ding gekocht en had vervolgens zoiets van vanavond is Rolf thuis. Dan gaan we wel aan boodschappen doen doen en gaan we lopen.

Rolf kwam boven met een pakje van bol.dinges. Er stond op de Heer Luca Achternaam.. Ok.. dachten wij. Er kwam een boekje uit. Het enige aanknopingspunt wat we hebben is het klantnummer. Daar hebben we niets aan. We hebben dus geen idee van wie het komt, want er stond nergens een afzender. Ik gok van Rianne, maar het kan net zo goed van Inge zijn. Als het niet van 1 van deze twee komt, heb ik gewoon echt geen flauw idee. Spannend zo'n cadeautje en niet weten van wie. Ik heb in ieder geval het boekje voorgelezen aan Luca :)

Rolf heeft ons opgehaald van huis en we zijn de boodschappen gaan doen. BV bij de ene bouwmarkt BV bij de supermarkt ja er natuurlijk niet middenin :D, maar in de auto incl schone luier. We hebben een heel handig zelfopblazend aankleedkussen. We zijn nu een ophangding voor het gordijn in de deuropening van de keuken rijker en weer een nieuwe dweil met stok. Verder hebben we wat gewone boodschappen gedaan. Het ging heel hard regenen en een beetje onweren.

Woensdag

Mijn moeder wil gelukkig mee om op Luca op te passen. Zo kunnen wij allebei naar de begrafenis toe. Deze is op vrijdag. Compleet met kerkdienst. Dat is voor mij een hele belevenis, aangezien Rolf zijn familie katholiek is en ik zelf vrijzinnig protestant.

Ik heb vandaag voornamelijk lopen denken over verschillende dingen. Ik kom er niet helemaal uit.

Luca had het voor elkaar gekregen om zijn hele broek aan de binnenkant vies te krijgen. Hij is nu dus officieel over naar maatje 3. (Ja die had hij allang kunnen hebben :)) Het is niet anders.

Stoelen

Gisteren heeft Luca bijna de hele dag om de 2 uur gedronken en 1 keer om de drie uur. Hij zal het dus wel nodig gehad hebben. Vandaag was het weer ongeveer wat hij normaal drinkt.

We zijn gisteren (zondag) naar het spoorwegmuseum geweest in Utrecht. Dat was erg leuk. Er stonden allemaal rijtuigen van koninklijke families van de vorige eeuw en de eeuw daarvoor. Van Denemarken, België, Oostenrijk, Nederland, enz.

We hebben sinds zaterdag gelukkig weer onze museumjaarkaart. We kunnen daardoor weer zo naar verschillende musea als we willen.

Vanochtend keek ik naar buiten, nadat de regen met bakken recht naar beneden was gevallen. Het had ook heel hard gewaaid. De boom naast het huis was een tak verloren, ter grote van een kleine boom.Die tak lag op de straat. Maar goed dat er geen  auto onder de boom stond op het moment dat die tak viel. De auto zou dan een hele flinke deuk hadden gehad. 

Ik ben dus maar niet met Luca gaan wandelen. Het bleef namelijk heel hard waaien. Rolf en ik zouden toch 's avonds naar de i.kea gaan. We hebben daar de eerste twee stoelen gekocht. (Elke maand twee stoelen en de maand daarna de tafel). De stoelen die we nu hebben, zijn nu echt niets meer. Die vallen van ellende uit elkaar. Dus tegen de tijd dat ik jarig  ben, zijn we een tafel en zes stoelen rijker. :) We hebben daar ook erg lekker gegeten.

Een oom G. van Rolf is gisteren overleden. Daar belde zijn moeder over, toen we thuis zijn gekomen. We hebben dus een begrafenis deze week.

Vroege zaterdagochtend :)

We waren weer lekker vroeg wakker. Ik geloof om 5 uur al. (Wat niet heel erg is, omdat ik om 22:00 al sliep) Ik kon dus mooi de volgende twee foto's maken. De eerste is om 6:10 gemaakt en de tweede om 6:20. Dat is toch een cadeautje om met zulke mooie luchten wakker te worden.

Als je heel graag wil weten, waarom ik voorlopig de reacties bij mijn blogjes heb uitgezet, kan je me mailen. Of als je gewoon een leuke reactie op een blogje hebt of me wat wil vragen, meedelen of anderzijds, kan en mag je me natuurlijk ook mailen. :)

Fysiotherapeute

De fysiotherapeute vond Luca erg mooi en een schatje. Dan ben ik lekker stiekem toch wel trots. Dat begrijp je. We gaan straks nog een stukje lopen. Ik wil namelijk nog een paar boodschappen doen.

Nu moet ik alleen de schuine buikspieren oefenen. Op mijn rug liggen en dan benen omhoog. Op de uitademing de buikspieren naar de navel trekken en 1 been omhoog trekken, daarna met het andere been hetzelfde. De andere oefening is je ene schouder naar je andere been trekken. (20 keer) Ook op je uitademing. Over twee weken mag ik wel de rechte buikspieren gaan oefenen met onder andere in de lucht fietsen. Het liefst minimaal 3 keer per week sporten. Oftewel twee keer zwemmen en 1 keer dansen of twee keer dansen en 1 keer zwemmen. De rest van mijn leven de bekkenbodemspieren trainen. Ik moet streven naar minimaal 15 tellen de bekkenbodemspier kunnen intrekken. Als je altijd alles loslaat als je bijv hoest, wordt het steeds erger en krijg je uiteindelijk verzakkingen. Dat wil ik natuurlijk niet.

Nu ze toch bezig was met raadgevingen. :) Luca elke dag een paar minuten op zijn buik laten liggen op het aankleedkussen. Kunnen we mooi allebei oefeningen doen ;)

Verder moet ik naast de kinderwagen gaan lopen of Rolf laten lopen met de kinderwagen, zodat ik "actief" kan lopen.

Napraten

Dinsdag

Rolf bleef vanochtend thuis. Ik vond dat wel even fijn. Een uur of twaalf met een kind alleen, dat zich niet zo geweldig voelt, kan zeer vermoeiend zijn. We moesten namelijk napraten over de operatie/keizersnede en over het ziekenhuisverblijf erna met de gynaecoloog.

We hadden de afspraak om half 12, maar het was al kwart over 12, toen we pas naar binnen konden. Hij had een spoedoperatie gehad en moest om 1 uur weer opereren. Hij liep dan ook een patiënt of 6 achter. De gynaecoloog vond dat ik een brief moest schrijven. Dit over het feit dat Luca maar twee dagen bijvoeding van de vier dagen had gekregen. Volgens de lactatiedeskundige had hij dat moeten hebben, omdat je als moeder met borstvoeding bij een dergelijk groot kind gewoon niet aan de vraag kan voldoen. Het gevolg is dan dat een kind te weinig energie heeft en er een neerwaartse spiraal ontstaat. Het kind valt dan te veel af.

Luca was namelijk de tweede dag al heel veel afgevallen en de 5e dag was hij al iets meer dan 10 % afgevallen. Sommige ziekenhuizen houden zelfs 7 % aan, wat een baby maar mag afvallen in de eerste week.

De brief moet naar het Clusterhoofd Moeder en Kind in het ziekenhuis. Ik ga er dan ook gelijk de dingen inzetten. Bijv. 1 van de verpleegkundige stond midden in de nacht Luca te verschonen. Ze zei toen ik half wakker was “je moet Luca voeden.” (Jaja dat is BV op vraag?!?!?) Ze gaf me Luca die overgaf op mijn borst en zei: ”Oh, dat gaat goed he” en liep de kamer uit. Deze verpleegkundige zag er ook zeer moe uit. De volgende dag herhaalde iets dergelijks zich. Toen lag Luca te smakken. Nee, dat is niet goed aangelegd, maar mevrouw riep wederom “Oh, hij ligt goed” en liep weg. Niet dat ik niet wist hoe het wel moest, maar het gaat om het principe he. Na vier dagen strijden met een aantal verpleegkundigen had ik het ook helemaal met ze gehad.

Eén van de verpleegkundigen had gewild dat ik langer was gebleven. Dat was waarschijnlijk ook beter geweest. Maar ik was toch erg blij dat ik naar huis kon.

Maar om terug te komen op vandaag. De gynaecoloog had een paar vleesboompjes bij me gevonden, tijdens de keizersnede. Hij heeft deze niet verwijderd, omdat hij vond dat ik al meer dan genoeg bloed verloren had en het anders te veel bij elkaar werd. Ik moet nu over drie maanden terug komen. Dan ben ik iets meer hersteld. Hij wil dan een echo laten maken en hij wil naar aanleiding daarvan gaan beslissen of hij ze weg gaat halen of niet..

Kind kreeg uiteraard honger in het ziekenhuis. Dus ik heb hem gevoed in de wachtkamer en later in het restaurant. Nog een complicatie was dat hij een plasluier had, maar wel zo heftig dat zijn rompertje, T-shirt en broek ook nat waren… Luca moest dus helemaal verschoond worden. Dat heb ik later in de V en D gedaan, waar Rolf me heeft afgezet. Dit nadat hij thuis een rompertje had gehaald. Ik heb gelijk 2 nieuwe broekjes voor Luca gekocht en 2 paar nieuwe sokken. (al die kleine sokjes barst hij uit) Ik heb in het winkelcentrum twee keer wat gedronken. Ik was namelijk erg moe. Ik ben wel naar huis gelopen. Dat ging prima.

Woensdag

We hebben vandaag Luca’s kleding uitgezocht. Alle kleding 50-56 er tussen uit gehaald. Daar kan hij echt niet meer in. Dat is allemaal veel te klein. Maatje 62 en 68 daar hebben we vrij veel van. We hebben gelijk de kleding die we van mij zusje geleend hadden en dat van ons gescheiden. Ze krijgt dus weer een hele zak met kleding terug.

Ik heb vandaag voornamelijk gerust. Zelfs vanmiddag geslapen. Ik geloof dat dat wel de vierde keer was dat ik overdag geslapen heb, sinds Luca geboren is. Om een uur of 3 vanmiddag ben ik nog boodschappen gaan doen. Ik ben omstreeks die tijd wakker geworden. Op de terugweg belde Rolf me op, dat hij er nog 20 minuten over deed om thuis te komen. Ik heb toen met Luca op een bankje zitten wachten. Luca en passant maar gevoed. Hij had nogal honger

We hebben erg lekker gegeten. Bulgur met sperzieboontjes, geitenkaas, stukjes gedroogde abrikozen, geroosterde pijnboompitten, scheut tomatenketchup, zout en peper en daarbij los stukjes tomaat en komkommer.

maandag

Vanochtend had ik graag naar buiten gewild. Even een boodschapje gaan doen, stukje wandelen, even op een bankje zitten. Niets van dat alles kon ik doen. Er werden namelijk vanochtend tegels weggehaald, oftewel alle tegels uit het trappenhuis. Ik ging dus echt niet met Luca door die stofmassa lopen, daardoor zat ik tijdelijk opgesloten. Wat een lawaai was het en dat vanaf een uur of half 8. Ik ben erg benieuwd of ze nou morgenochtend gelijk gaan tegelen of dat dat nou weer een paar dagen gaat duren.

Om een uur of twee was de stof wel gedaald. We zijn toen naar buiten getogen. Luca heeft heerlijk geslapen in de buitenlucht en ik heb lekker op een bankje met een tijdschrift gezeten. Nadat we de boodschappen hadden gedaan.

Mijn zusje was nog steeds ziek vandaag. Konden we mooi verder bijkletsen over de kinderen en onze ouders ;) enz. enz. We konden mooi dingen vergelijken. Ik heb zo'n vermoeden dat we allemaal door Anne waren aangestoken. Die was namelijk al anderhalve week geleden ziek.

We hebben vandaag niet zoveel gegeten. Nou ja ik heb vooral brood, fruit en yoghurt gegeten. Hm, naar aanleiding van mijn "nou ja", moet ik ineens aan een radioprogramma denken. We luisterden zondag naar een programma en de man die werd geïnterviewd zei de hele tijd "zeg maar". Hij zei dit werkelijk te pas en te onpas. Rolf en ik gingen er steeds meer op letten. We werden er erg giechelig van. Vooral omdat de mevrouw die hem interviewde dit over ging nemen.

Leidse Hout

Evenals Rolf en ik was ook het hele gezin van mijn zusje van de week geveld door een virus. Mijn zusje en haar man voelden zich vandaag zo beroerd, dat Opa en Oma oppasten op Anne en haar zusje. We zijn vandaag bij mijn ouders langs geweest. Anne was helemaal blij, dat ze ons en Luca zag. Ze heeft Luca heel veel over zijn hoofd en buik geaaid. Dit onder heel veel "voorzichtig" door Oma en ondergetekende ;) Ik heb samen met Anne een puzzel zitten maken.

Zusje was druk druk druk. Ze stond in de box, maar was plannen aan het verzinnen om uit te breken. Ze ging op de onderste stang staan. Dan ben je toch weer wat hoger, misschien lukt het dan wel.. Toen ze er eenmaal uit was gehaald, verzon ze nogal wat dingen, die ze niet mag. Zoals het deurtje van het theekastje open maken. Dat is niet echt een goed plan.

Uiteindelijk was Anne zo moe, dat ze nog maar 1 ding wilde. Ze wilde naar haar mamma en naar bed. Ze zette het dus op een brullen. Haar mamma is gebeld en Anne is weer gerustgesteld. Niet lang daarna zijn de zusjes naar hun moeder gegaan. Wij zijn toen richting de Leidse Hout vertrokken.

De Leidse Hout ligt naast het diaconesse ziekenhuis in Leiden. Daar ben ik ooit op mijn derde geopereerd. In de Leidse Hout is een hertenkamp. Daarnaast is een eetgelegenheid met een terras. Rolf en ik hebben daar een kop koffie gedronken en een tijdje gezeten. We hebben daar ook naar het staartje van een optreden van een liveband geluisterd. Hierna zijn we het hele park door gaan wandelen. Dit met een inmiddels weer zeer wakkere Luca.

Daarna zijn we weer naar huis gereden. We hebben daar een heerlijke pastasalade gegeten. (pasta met stukjes kipfilet, tomaat, komkommer, ananas, kerrie en een beetje slasaus) Het was echt erg lekker.

Ik moest net wel een beetje lachen. Ik deed het licht aan op de slaapkamer, waar Luca inmiddels al lag te slapen. Dat was in ieder geval de bedoeling. Toen het licht aanging, zag ik Luca zijn ogen snel dichtdoen. Volgens Rolf deed ie gauw of hij sliep, hahaha.

Als je iets leuks wil bekijken vandaag, deze site die ook bij deze is ook leuk! staat: Mila's Daydreams . Die foto's zijn echt zo ontzettend schattig :D

bezoek

Vandaag was een druk dagje. We stonden om 9 uur al in de supermarkt. Het was gelukkig nog rustig, dus we waren snel klaar. Dan nog de melk vergeten. Ik kon dus de hele supermarkt nog ff snel door, om die te gaan halen. Daarna zijn we naar de markt vertrokken. Daar heb ik weer een tijd met de zwangere dame staan praten. Ze is nu 7 maanden, week 31. Alleen ze heeft ijzertekort en heel veel harde buiken en af en toe pijn in haar rug.. die weer wegtrekt. Hm denk je dan ;)

Luca lacht naar zijn peetoom

Vervolgens naar huis, we hebben toen samen het huishouden gedaan. Tegen de tijd dat Rolf zijn broer en vrouw en kinderen kwamen was het huis schoon en opgeruimd. Luca stal de show en nichtje durfde wederom Poekie wel te aaien. Ze is bang voor poesjes, maar ze heeft ons meegedeeld dat Poekie lief is. (ze is 2 jaar) Ze heeft hem ook heel veel geaaid. Wat Poekie zo anders maakt, weten we allemaal niet.

Max heeft ons heel veel verteld over vliegtuigen. Over het aviodome en over het vliegtuig, dat van de week heeft vastgezeten. Hij had zijn plakboek bij zich. Daar had hij ook alles wat mijn zwager aan zijn laatste reis had gebruikt op het vliegveld in zitten.

Ze bleven precies de goeie tijd. Ik voelde gewoon dat Luca gevoed moest worden en begon moe te worden, toen ze weggingen.

Poekie
                                                               

            

Vogels onderweg

Donderdag zijn Luca en ik binnen gebleven. Rolf en ik zijn twee dagen ziek geweest. Vrijdag had ik het binnen wel weer gezien. Rolf is die twee dagen ook gewoon naar zijn werk geweest. We zijn nog steeds wat wiebelig.

Vrijdag zijn Luca en ik dus weer gaan wandelen. We kwamen weer veel vogels tegen onderweg. Het was heel grijs toen we naar buiten gingen. Ik heb dus al bij voorbaat het regengeval over de kinderwagen gedaan.

Ging het toch enorm regenen toen we in de buurt van huis kwamen. Luca was anders zeer nat geworden ;)

We zijn maar tot het eind van de straat gekomen. Dat vond ik wel weer ver genoeg.

Mijn moeder had nog een mooi verhaal over mijn jongste nichtje. Ze moet tegenwoordig slaapzakjes met lange mouwen aan. Ze krijgt het namelijk voor elkaar om haar armen uit de openingen van slaapzakjes zonder mouwen te wurmen en vervolgens zich te ontdoen van slaapzak. Dan vindt mijn zusje haar dochter dus elke keer zonder slaapzakje ergens in haar ledikant..

drinken weer "normaal"

Nadat Luca drie dagen elke dag na 1 voeding met een flinke golf mij en/of zichzelf helemaal onderspuugde en ik me twee keer compleet heb moeten verkleden en twee keer Luca. Vervolgens dat hij 1 dag beetjes dronk, maar er niets meer uitgooide. Gaat het nu gelukkig sinds gister weer goed.

Gisteren ben ik niet met Luca naar buiten geweest. Ik heb wel aantal telefoontjes gehad, o.a. de fysiotherapeute, mijn schoonzusje en mijn eigen zusje.

Mijn schoonzusje en ik hebben voor zaterdag afgesproken. Als ze bij ons zijn geweest, gaan ze daarna lekker naar Scheveningen met de kinderen. Waarschijnlijk ben ik dan te moe, omdat we dan 's ochtends ook al boodschappen heb gedaan. (Ik zit me nu te bedenken ook als ik dat niet doe ben ik waarschijnlijk te moe) Anders ga ik denk ik voorstellen met zijn allen naar Scheveningen te gaan.

Met mijn zusje heb ik wat dingen besproken, omdat mijn ouders op 4 september 45 jaar getrouwd zijn. Ik kan daar nu alleen maar over  zeggen, dat we het met alleen de kinderen en kleinkinderen vieren. (Mijn moeder leest namelijk mijn blog mee ;)) Het idee wat ik had, vond mijn zusje leuk. Dat gaan we dus in ieder geval uitvoeren.

ff mopperen en visite

Zo en nu ik weer. Voor diegenen die geen zin hebben in gemopper.. lees niet verder. Ik ga HEEL erg mopperen. 

Gisteren hadden zowel Rolf en ik absoluut geen zin in dat CB. Dat het duidelijk mocht zijn. Het begon al met het kwijt zijn van het groeiboekje. Uiteraard was dat zoek. Daar konden we op wachten. Al weken, maanden hebben we alle belangrijke papieren op plaatsen, waar ze horen. Maar dat groene boekje, geval, ding was spoorloos. Het lag namelijk op een logische plaats. Wij zagen het alleen niet op die logische plaats. Nadat we met zijn tweeen al mopperend op de ander (want die had het natuurlijk zoek gemaakt), het hele huis op zijn kop hadden gezet, bleek het wel op die logische plaats te liggen :) Wat ik achteraf ook zeer voorspelbaar vond.

Jullie begrijpen ons lieve jongetje wat je niet hoort. Alleen huilt om de logische dingen. Eigenlijk ook doorslaapt, maar zijn moeder moet er zo nodig 's nachts een voeding inproppen. (ik ga met niemand, maar dan ook niemand in discussie over BV. Zoals ik al eerder heb beschreven, de enige die me daar wat over mag meedelen is de lactatiedeskundige. A. die is zoals het woord al zegt deskundig op dat gebied. B. Ze is duur genoeg. Dat betalen we niet voor Jan met de korte achternaam!)  Ik dwaal af... met dit gemopper ga ik zo wel verder. :)

Ik had het dus over dat lieve jongetje van ons. Dat was inmiddels verandert in een mopperend jongetje, want ja die ouders waren niet blij. Dan ben ik ook maar niet blij. Ga ik fijn huilen door het hele trappenhuis heen. Vervolgens ga ik huilen bij elk stoplicht, omdat we stil staan en iedereen toch al zo slecht gehumeurd is.. Ook dit was zeer voorspelbaar.

Vervolgens de arts van het CB ok.. ze viel wel mee, maar.. ook bij haar had ik zoiets van ZUCHT. Ik ben momenteel geloof ik echt allergisch voor mensen, waar ik dingen voor herhalen moet. Ik vertel naar aanleiding van "oh je nichtjes hadden heupdisplasie" (doos hoe kom je aan die wijsheid. denk eens na!), dat Luca al gecontroleerd is. Ja bij de heupjespoli en door de orthopeed zelf ook. (JAHA PFF)  Voordat we een heel verhaal zouden krijgen, dat hij gecontroleerd moet worden. Joh je meent het etc.

Vervolgens vertelde ze ons, dat hij dan wel na drie maanden een echo moest krijgen. Heeft u wel een afspraak daarvoor. (Als ze me in het LUMC verteld hadden, dat hij dat niet had hoeven hebben, had hij die toch echt niet gekregen. Had mevrouw ze willen dwingen?! Have fun. Beetje jammer dat ik de moeder ben. Er is al genoeg gesold met mijn kind. Gelukkig al toen hij een paar dagen was. Nee, dan gebeurt zoiets dus niet. Ik teken daar met alle liefde elk papier voor wat ze willen.) Anyway... beetje traag van begrip deze mevrouw de dokter (waar ik overigens verder best wel wat van wil aannemen hoor. Dit even voor de duidelijkheid. Ik heb haar ook wel twee dingen gevraagd, waar ik graag een antwoord op wilde)

Ik heb haar tot drie keer toe verteld, dat hij een echo krijgt over een paar maanden. Bij de derde keer kreeg ik zoiets van; weer zo'n mens, wat niet luistert of d'r zin wil hebben of denkt dat we achterlijk zijn of weet ik veel. Ik vind dat als ik zoiets zeg, het mijns inziens toch wel duidelijk moet zijn bij de eerste keer. GRM

Vandaag was M op visite. Ze had erg leuke cadeautjes voor Luca bij zich. Zie de foto's.

's Avonds zijn we met zijn drieen nog een stuk gaan lopen. Ik heb dit keer maar op Rolf gewacht. Ook omdat het overdag maar bleef regenen. We zijn de hele straat afgelopen en weer terug.