Veel wandelen en lopen.

Woensdag weer een stukje gewandeld. Dit keer niet zo ver. Gewoon de hele straat af. We wonen in een lange straat, waar gelukkig genoeg bankjes staan. Ik heb dan ook op de heen en terugweg een paar keer gezeten.

Donderdag moesten we naar de heupjespolie in het LUMC. We hadden een afspraak om tien voor half 12. We waren er eerder en hebben eerst een kopje koffie gedronken. Vervolgens hebben we in de wachtkamer een half uur zitten wachten.

De arts-assistent herkende ons. Ze heeft weer bij Luca gevoeld. Nu kon ze niets vinden. De co-assistent heeft ook gevoeld, ook die voelde niets. Luca hoeft nu pas over vier maanden terug te komen. Dan wordt er een echo gemaakt. Dat is dan de laatste keer dat ze controleren of zijn heupjes echt goed in orde zijn. We hebben in het ziekenhuis gegeten. Ik heb bij de boekhandel daar de Flow en een boek gekocht. Rolf heeft ons hierna naar huis gebracht en is gauw naar zijn werk gegaan.

Woensdag had de kinderuroloog van het kinderziekenhuis moeten bellen. Dat heeft hij dus niet gedaan. Op vrijdag deden ze moeilijk over het recept van Luca. De vraag was of de hoeveelheid die hij per dag krijgt,  nou opnieuw aan zijn gewicht moest worden aangepast of niet. Aangezien Rolf het haalde, werd hij zeer geirriteerd van de dames bij de apotheek. Nou zijn het ook wel een beetje een stel .....(vul maar een leuk woord in ;)).

Toen ik zo'n tien maanden geleden bepaalde hormonen moest hebben, hadden ze het bij mij fout gedaan. Ik kreeg de verkeerde hoeveelheid. Bij IVF is het wel belangrijk, dat je op het goeie moment de juiste hormonen krijgt. Ik was dus boos, heel boos.... die hormonen moesten namelijk ook besteld worden. Nou kwam het toen allemaal goed, was de resterende hoeveelheid er op tijd, maar toch.... Dat meisje is sindsdien poeslief tegen mij. Ze heeft het wel geweten, dat ik boos was.

De kinderarts moest vrijdag dus gebeld worden. Die was uiteraard druk aan het werk. Rolf heeft ook gebeld naar de kinderarts, maar die was al gebeld door de apotheek. Hij heeft tussendoor ook gebeld naar het kinderziekenhuis. De uroloog zou ons terug bellen. Nou niet dus he.. We weten dus nog niets. GRGRGR. Nou denken we dat die goeie man aan ons gaat vertellen, dat Luca er wel over heen groeit. (Dat de niertjes net wat anders zijn) We willen dat alleen uiteraard wel van die man horen.

Bij de apotheek hebben ze dezelfde hoeveelheid meegegeven als vorige keren. Wij moeten ook dezelfde hoeveelheid geven aan Luca. Het hoefde niet aangepast, omdat hij het profylactisch krijgt. (Dat betekent dat hij het krijgt ter voorkoming van)

Rolf had mij ondertussen naar de winkels gebracht. Het meisje van de loempia's kwam uit haar kar om Luca te bewonderen. Ze vertelde me, dat Rolf d'r al had verteld, dat ze gelijk had dat het een jongetje was. Ik heb de paar boodschappen gedaan, die ik wou doen. Daarna ben ik vanaf de winkels weer terug naar huis gelopen. De kinderwagen duikelde ook nog zowat om. Instabiel ding met die maxi-cosi. Ik loop liever met de echte kinderwagen, als ik alleen ben.

Zaterdag hebben we alle boodschappen met zijn drieen gedaan. Ik was dus gesloopt aan het eind van de dag. Mja, dat is niet rustig aan doen. Het was wel leuk om weer op de markt te zijn. Iedereen die zo meegeleeft had met mijn zwangerschap, kwam nu achter de kraam vandaan om Luca te bewonderen. Het meisje van de bloemen, die nu 8 maanden zwanger is, heeft luiers van ons gekregen. Die was dus erg blij.

Zaterdagavond heb ik een kruidcake met een pak gemaakt.  Verder heb ik niets meer gedaan. Rolf heeft schoongemaakt en opgeruimd.