Rolf bleef vanochtend thuis. Ik vond dat wel even fijn. Een uur of twaalf met een kind alleen, dat zich niet zo geweldig voelt, kan zeer vermoeiend zijn. We moesten namelijk napraten over de operatie/keizersnede en over het ziekenhuisverblijf erna met de gynaecoloog.
We hadden de afspraak om half 12, maar het was al kwart over 12, toen we pas naar binnen konden. Hij had een spoedoperatie gehad en moest om 1 uur weer opereren. Hij liep dan ook een patiënt of 6 achter. De gynaecoloog vond dat ik een brief moest schrijven. Dit over het feit dat Luca maar twee dagen bijvoeding van de vier dagen had gekregen. Volgens de lactatiedeskundige had hij dat moeten hebben, omdat je als moeder met borstvoeding bij een dergelijk groot kind gewoon niet aan de vraag kan voldoen. Het gevolg is dan dat een kind te weinig energie heeft en er een neerwaartse spiraal ontstaat. Het kind valt dan te veel af.
Luca was namelijk de tweede dag al heel veel afgevallen en de 5e dag was hij al iets meer dan 10 % afgevallen. Sommige ziekenhuizen houden zelfs 7 % aan, wat een baby maar mag afvallen in de eerste week.
De brief moet naar het Clusterhoofd Moeder en Kind in het ziekenhuis. Ik ga er dan ook gelijk de dingen inzetten. Bijv. 1 van de verpleegkundige stond midden in de nacht Luca te verschonen. Ze zei toen ik half wakker was “je moet Luca voeden.” (Jaja dat is BV op vraag?!?!?) Ze gaf me Luca die overgaf op mijn borst en zei: ”Oh, dat gaat goed he” en liep de kamer uit. Deze verpleegkundige zag er ook zeer moe uit. De volgende dag herhaalde iets dergelijks zich. Toen lag Luca te smakken. Nee, dat is niet goed aangelegd, maar mevrouw riep wederom “Oh, hij ligt goed” en liep weg. Niet dat ik niet wist hoe het wel moest, maar het gaat om het principe he. Na vier dagen strijden met een aantal verpleegkundigen had ik het ook helemaal met ze gehad.
Eén van de verpleegkundigen had gewild dat ik langer was gebleven. Dat was waarschijnlijk ook beter geweest. Maar ik was toch erg blij dat ik naar huis kon.
Maar om terug te komen op vandaag. De gynaecoloog had een paar vleesboompjes bij me gevonden, tijdens de keizersnede. Hij heeft deze niet verwijderd, omdat hij vond dat ik al meer dan genoeg bloed verloren had en het anders te veel bij elkaar werd. Ik moet nu over drie maanden terug komen. Dan ben ik iets meer hersteld. Hij wil dan een echo laten maken en hij wil naar aanleiding daarvan gaan beslissen of hij ze weg gaat halen of niet..
Kind kreeg uiteraard honger in het ziekenhuis. Dus ik heb hem gevoed in de wachtkamer en later in het restaurant. Nog een complicatie was dat hij een plasluier had, maar wel zo heftig dat zijn rompertje, T-shirt en broek ook nat waren… Luca moest dus helemaal verschoond worden. Dat heb ik later in de V en D gedaan, waar Rolf me heeft afgezet. Dit nadat hij thuis een rompertje had gehaald. Ik heb gelijk 2 nieuwe broekjes voor Luca gekocht en 2 paar nieuwe sokken. (al die kleine sokjes barst hij uit) Ik heb in het winkelcentrum twee keer wat gedronken. Ik was namelijk erg moe. Ik ben wel naar huis gelopen. Dat ging prima.
Woensdag
We hebben vandaag Luca’s kleding uitgezocht. Alle kleding 50-56 er tussen uit gehaald. Daar kan hij echt niet meer in. Dat is allemaal veel te klein. Maatje 62 en 68 daar hebben we vrij veel van. We hebben gelijk de kleding die we van mij zusje geleend hadden en dat van ons gescheiden. Ze krijgt dus weer een hele zak met kleding terug.
Ik heb vandaag voornamelijk gerust. Zelfs vanmiddag geslapen. Ik geloof dat dat wel de vierde keer was dat ik overdag geslapen heb, sinds Luca geboren is. Om een uur of 3 vanmiddag ben ik nog boodschappen gaan doen. Ik ben omstreeks die tijd wakker geworden. Op de terugweg belde Rolf me op, dat hij er nog 20 minuten over deed om thuis te komen. Ik heb toen met Luca op een bankje zitten wachten. Luca en passant maar gevoed. Hij had nogal honger
We hebben erg lekker gegeten. Bulgur met sperzieboontjes, geitenkaas, stukjes gedroogde abrikozen, geroosterde pijnboompitten, scheut tomatenketchup, zout en peper en daarbij los stukjes tomaat en komkommer.
