Ik moet en wil zoveel. Verder met Frans leren, psychologie studeren en eindelijk dat tentamen maken, kleertjes maken voor de baby, schilderijen maken, kaarten maken. Eigenlijk kom ik gewoon nergens toe. Ja ik maak af en toe een paar kruissteekjes. Ik doe de dingen die ik wel kan doen in het huishouden. Ik doe samen met Rolf dingen, maar verder heb ik het gevoel dat ik helemaal nergens toe kom. Ik kan ook niet echt goed mijn aandacht bij dingen houden. Dat merk ik vooral omdat ik veel fouten maak. Zelfs dat borduren, waarin ik normaal zelden fouten maak, gaat niet echt goed. Ik heb al heel wat uit moeten halen....
Kortom, bluh!!
zondag 28 februari 2010
Kinderkamer enzo
Er is eindelijk een heel stuk leeg van de kinderkamer. We hadden eigenlijk naar de dansavond gewild, maar dit is ook wel erg fijn. Bovendien is 1 van mijn dansschoenen, bij de schoenmaker. Het valt niet mee om alles wat er in die kleine ruimte staat een nieuwe plaats ergens anders in huis te geven. Zoveel ruimte hebben we nou ook weer niet. Ik kwam er ook achter nu de kasten zo langzamerhand uit de kamer komen, dat we 1 plint nog niet hebben geverfd. Gelukkig kan je die kleur nog krijgen.
Mijn moeder zei aan de telefoon, dat het wel heel speciaal is dat ik een jongen krijg. Nadat ik had neergelegd zat ik uitgebreid te huilen. Ik kan zo weer huilen.
Ik heb ook nog de pop aan de telefoon gehad. :) Jaja, ik had A van 2 en half aan de telefoon en ik moest met alle geweld met de pop praten. Ik heb dus braaf met haar en de pop gepraat.
Ik vroeg me net om 9 uur af, waarom ik nou zo moe was. Maar nu ik in bed lig, denk ik dat het er mee te maken heeft, dat ik wel 5 keer uit bed ben geweest vannacht. Behalve dat ik natuurlijk moe van gisteren en eergisteren was. Ik wil zoveel doen, maar er komt niet veel uit mijn handen.
Ik trek me vaak al dingen teveel aan, maar het feit dat ik zwanger ben, maakt het er niet beter op.
We zijn naar de G.amma geweest om een stoffer en blik te kopen. We stonden bij de kassa en ik heb Rolf meegedeeld, dat het toch wel erg fijn is, dat hij wel zo'n last van nesteldrang heeft. :p Alles moet af en er moeten planken in de keuken in plaats van de kast die er staat, etc.
Mijn moeder zei aan de telefoon, dat het wel heel speciaal is dat ik een jongen krijg. Nadat ik had neergelegd zat ik uitgebreid te huilen. Ik kan zo weer huilen.
Ik heb ook nog de pop aan de telefoon gehad. :) Jaja, ik had A van 2 en half aan de telefoon en ik moest met alle geweld met de pop praten. Ik heb dus braaf met haar en de pop gepraat.
Ik vroeg me net om 9 uur af, waarom ik nou zo moe was. Maar nu ik in bed lig, denk ik dat het er mee te maken heeft, dat ik wel 5 keer uit bed ben geweest vannacht. Behalve dat ik natuurlijk moe van gisteren en eergisteren was. Ik wil zoveel doen, maar er komt niet veel uit mijn handen.
Ik trek me vaak al dingen teveel aan, maar het feit dat ik zwanger ben, maakt het er niet beter op.
We zijn naar de G.amma geweest om een stoffer en blik te kopen. We stonden bij de kassa en ik heb Rolf meegedeeld, dat het toch wel erg fijn is, dat hij wel zo'n last van nesteldrang heeft. :p Alles moet af en er moeten planken in de keuken in plaats van de kast die er staat, etc.
zaterdag 27 februari 2010
opgesloten Beertje
Onze zeer haagse, schuin tegenoverons wonende, grote ADO aanhangende buurman, die bovendien zeer van het nederlandse lied houdt, heeft een feestje. Het gaat er een beetje luidruchtig aan toe, maar ik geloof dat ik hier zo nog wel door heen kan slapen. Wat een herrie...
We hebben vandaag echt een hoop gedaan. markt, supermarkt, (Eigenlijk was de bedoeling supermarkten, maar de ah komt morgen en de aldi overmorgen. We waren gewoon te moe.) de bieb, toko in de stad, v en d. We hebben heel wat afgelopen, daarom ben ik nu helemaal stijf. Dat is morgen wel weer over.
Het bloemenmeisje slaakte een kreet, toen ze me zag. Jeeeeeeeee wat gaat die buik hard. Mja, ik weet het. We hebben een hele mooie bos meegenomen. Hahaha, zei Rolf tegen die man: "Ik wil graag die bloemen" Vaag richting de hele kraam met bloemen wijzend.
Verder hebben we in de Bibliotheek naar de tentoonstelling: Politiek in Prent gekeken. Die was erg leuk. Er waren onder andere een paar erg goeie van Fokke en Sukke. Je struikelt momenteel overal over de SP mensen. Alleen van Groenlinks hebben wel 1 meneer gezien. Van de rest van de partijen zie je niemand. Tenminste niet daar waar wij komen. In het gemeentehuis stond een tafel, daar lagen alle programma's van de politieke partijen. Rolf en ik hebben dus nog een keer gekeken naar de programma's, maar we blijven bij de partij, die we van plan waren te stemmen.
Omdat Rolf ons biebabonnement omzette in automatische betaling, mochten we drie dvd's gratis lenen. We hebben ook nog twee cd's geleend van Wende Snijders. Verder drie boeken, waarvan er 1 "hemelse vakantie" heet van Salley Vickers. Dat boek ga ik eerst lezen. Oh en 1 van de films is "Mamma is boos" Ik heb er helemaal zin in, om die film nog een keer te zien.
Zoals bekend wil Beertje af en toe liever bij ons slapen, dan bij die twee katers. Vandaag wou Rolf niet dat er katten op de slaapkamer waren, als wij weg waren. Hij had dus Poekie opgetild en weggedragen uit de slaapkamer en had vervolgens de deur dicht gedaan. Toen we thuis kwamen en ik naar de slaapkamer ging, vond ik Beertje in een heel klein bolletje op het bed. Arme Beer had 5 uur op de slaapkamer opgesloten gezeten. Ze was in diepe slaap, dus ze heeft er niet erg onder geleden denk ik.
We hebben vandaag echt een hoop gedaan. markt, supermarkt, (Eigenlijk was de bedoeling supermarkten, maar de ah komt morgen en de aldi overmorgen. We waren gewoon te moe.) de bieb, toko in de stad, v en d. We hebben heel wat afgelopen, daarom ben ik nu helemaal stijf. Dat is morgen wel weer over.
Het bloemenmeisje slaakte een kreet, toen ze me zag. Jeeeeeeeee wat gaat die buik hard. Mja, ik weet het. We hebben een hele mooie bos meegenomen. Hahaha, zei Rolf tegen die man: "Ik wil graag die bloemen" Vaag richting de hele kraam met bloemen wijzend.
Verder hebben we in de Bibliotheek naar de tentoonstelling: Politiek in Prent gekeken. Die was erg leuk. Er waren onder andere een paar erg goeie van Fokke en Sukke. Je struikelt momenteel overal over de SP mensen. Alleen van Groenlinks hebben wel 1 meneer gezien. Van de rest van de partijen zie je niemand. Tenminste niet daar waar wij komen. In het gemeentehuis stond een tafel, daar lagen alle programma's van de politieke partijen. Rolf en ik hebben dus nog een keer gekeken naar de programma's, maar we blijven bij de partij, die we van plan waren te stemmen.
Omdat Rolf ons biebabonnement omzette in automatische betaling, mochten we drie dvd's gratis lenen. We hebben ook nog twee cd's geleend van Wende Snijders. Verder drie boeken, waarvan er 1 "hemelse vakantie" heet van Salley Vickers. Dat boek ga ik eerst lezen. Oh en 1 van de films is "Mamma is boos" Ik heb er helemaal zin in, om die film nog een keer te zien.
Zoals bekend wil Beertje af en toe liever bij ons slapen, dan bij die twee katers. Vandaag wou Rolf niet dat er katten op de slaapkamer waren, als wij weg waren. Hij had dus Poekie opgetild en weggedragen uit de slaapkamer en had vervolgens de deur dicht gedaan. Toen we thuis kwamen en ik naar de slaapkamer ging, vond ik Beertje in een heel klein bolletje op het bed. Arme Beer had 5 uur op de slaapkamer opgesloten gezeten. Ze was in diepe slaap, dus ze heeft er niet erg onder geleden denk ik.
vrijdag 26 februari 2010
verlaat cadeautje
Odie is niet heel plakkerig, maar wel als hij vindt, dat ik teveel weg ben. Dan is hij net een plakplaatje.
Rolf had vandaag een dagje vrijgenomen. Eigenlijk heeft hij het even helemaal gehad met zijn werk. We hebben nu twee weekenden om naar uit te kijken. Het weekend met mijn ouders naar Antwerpen eind maart en we gaan ook nog eind april weg waarschijnlijk naar een huisje ergens in Nederland of in Duitsland.
We gingen boodschappen doen en hadden geen idee meer, wat we wilden halen. Bij de winkels aangekomen wisten we het weer. Een heleboel kleine dingen die we nodig hadden. We hebben in ieder geval genoeg lichaamsbeweging gehad, omdat we een paar keer een flink stuk moesten lopen. Dat was maar goed ook, want Rolf was vergeten, dat hij echt iets op zijn werk moest doen. Dus ik zit nu gezellig alleen. Hij is waarschijnlijk als alles goed gaat op zijn werk in totaal 2 en half uur weg. (mompelt iets over zwemmen..)
We hebben nog mijn moeder en zusje aan de telefoon gehad. We moesten namelijk weten, welke maat we moesten kopen voor de meisjes. Die zouden nog nieuwe kleding van ons krijgen. Het moest op de groei :) dus maat 72 en 98. We belden mijn zusje op haar werk, maar ze had wel even tijd om te praten.
koopavond
Odie uitgeteld op de bank
Vervolgens moesten we nog naar Leiderdorp. Mijn man had namelijk onze schuld bij mijn ouders afgelost. Eerder op de avond had hij dat gedaan. Hij was alleen zijn portemonnee vergeten. We moesten die dus even op gaan halen. We zaten dus gezellig om kwart voor tien op de thee bij mijn ouders. Ik zat te mopperen dat ik veeeeeeeeeeeels te dik was. (Ja ik weet het heel verwonderlijk, dat je een dikke buik krijgt, als je zwanger bent) Waarop mijn moeder zei: wat herkenbaar. Ik zei dus hoezo. Ja, zei ze, ik ben ook zwanger geweest.
Toen bedacht ik me weer dat mijn moeder niet op de foto wilde toen ze zwanger was. Mijn vader vertelde gister dat er maar liefst 1 foto van mijn moeder is, waarop ze zwanger en wel staat. Ze was toen zwanger van mijn zusje. Mijn vader heeft die foto gemaakt, toen ze met de buurvrouw stond te praten. (dus niet door had dat hij een foto maakte) Mijn zusje heeft ze gekregen met alleen het gezelschap van mijn vader en de doktersvrouw aan de telefoon. De huisarts was bij iemand anders.
Mijn humeur daalde gisteren wel tot het dieptepunt aan het eind van de avond. Ik denk, dat ik iets te moe was geworden.
donderdag 25 februari 2010
Woensdag, rustig aan
Vandaag ben ik tot hier met het beertje gekomen
Deze had ik vandaag weer sinds tijdje aan.
Vandaag voelde ik me nog niet helemaal lekker, maar wel een stuk beter dan gisteren. Ik heb dus niet zo heel veel gedaan. Vanochtend nog een tijdje in bed gebleven. Daarna een stukje zitten borduren. 's Avonds toen ik tv keek, zag ik ineens een bobbeltje rechts in mijn buik verschijnen! :) Rolf helemaal blij, kon hij eindelijk de baby een keer voelen. Het was dus wel grappig, dat ik uitgerekend vandaag, sinds een tijdje weer dat rode t-shirt kickin' baby aan had. Vorige week woensdag, dus precies een week geleden zag ik mijn hele buik verschuiven naar links. Dat was ook wel een bijzonder gezicht.
Ik heb 's avonds nog een stuk van Harry Potter gekeken. Ik blijf die films en die boeken leuk vinden. Dit was het eerste deel. Rolf en ik hebben een keer in Antwerpen alle delen achter elkaar zitten kijken. Hij had ze allemaal geleend.
We zijn nog steeds niet klaar met de kast inruimen. We zijn namelijk de kleding en rest van de spullen tegelijkertijd aan het uitzoeken. Gisteravond hebben we weer een heel stuk gedaan. De kledingkast begint nu aardig vol te raken en de kasten uit de babykamer redelijk leeg. Alles wat ik straks over houd, moet ergens anders heen. (Onder ons bed en in de boekenkast op de slaapkamer dan maar) Vandaar dat we ook flink aan het weggooien zijn.
Ik heb 's avonds nog een stuk van Harry Potter gekeken. Ik blijf die films en die boeken leuk vinden. Dit was het eerste deel. Rolf en ik hebben een keer in Antwerpen alle delen achter elkaar zitten kijken. Hij had ze allemaal geleend.
We zijn nog steeds niet klaar met de kast inruimen. We zijn namelijk de kleding en rest van de spullen tegelijkertijd aan het uitzoeken. Gisteravond hebben we weer een heel stuk gedaan. De kledingkast begint nu aardig vol te raken en de kasten uit de babykamer redelijk leeg. Alles wat ik straks over houd, moet ergens anders heen. (Onder ons bed en in de boekenkast op de slaapkamer dan maar) Vandaar dat we ook flink aan het weggooien zijn.
dinsdag 23 februari 2010
ziekjes
Vandaag heb ik nog maar een rustdag ingelast. Het spannendste was bellen met mijn man en moeder. Verder heb ik mijn jongste op msn gesproken. Die kreeg ik tenminste aan het lachen.
Over de dames gesproken, even een update over de oudste. Ze heeft weer werk bij een andere winkel. Dat is een opluchting.
Verder voelde ik me niet erg lekker en later gooide ik de boel er compleet uit. Het was zo erg dat ik maar naar de ORS heb gegrepen. Daarna heb ik wel gewoon gegeten. Een kommetje appelmoes als "voorgerecht", als hoofdgerecht pasta met tomatensaus. Tot nu toe gaat het goed.
Ik heb van mijn beide tantes een kaartje gekregen, omdat ik zwanger ben. Het is lief bedoeld en zo vat ik het ook op. Alleen ik blijf er toch een beetje moeite mee hebben. Misschien is dat ook,omdat ik het ene moment het allemaal niet zie zitten en het volgende moment ik weer stralend ben.
We hebben besloten de twee zwemmomenten deze week tot 1 keer te brengen en dan op vrijdag, hopelijk voel ik me dan ook weer een stuk beter. Donderdagavond gaan we dan even de stad in.
Over de dames gesproken, even een update over de oudste. Ze heeft weer werk bij een andere winkel. Dat is een opluchting.
Verder voelde ik me niet erg lekker en later gooide ik de boel er compleet uit. Het was zo erg dat ik maar naar de ORS heb gegrepen. Daarna heb ik wel gewoon gegeten. Een kommetje appelmoes als "voorgerecht", als hoofdgerecht pasta met tomatensaus. Tot nu toe gaat het goed.
Ik heb van mijn beide tantes een kaartje gekregen, omdat ik zwanger ben. Het is lief bedoeld en zo vat ik het ook op. Alleen ik blijf er toch een beetje moeite mee hebben. Misschien is dat ook,omdat ik het ene moment het allemaal niet zie zitten en het volgende moment ik weer stralend ben.
We hebben besloten de twee zwemmomenten deze week tot 1 keer te brengen en dan op vrijdag, hopelijk voel ik me dan ook weer een stuk beter. Donderdagavond gaan we dan even de stad in.
maandag 22 februari 2010
Amsterdam
resultaat van een middagje 9-maanden beurs
buikband
buikband om mijn buik heen
Detail kast, alleen de deuren moeten nog gesteld worden.
Omdat we zo laat naar bed gingen op zaterdagavond, bedacht ik me 's ochtends niet zo gauw dat we naar die 9-maanden beurs zouden gaan. Om 10 uur pas weer en vervolgens bedacht R zich, dat hij dan eerst bij zijn schoonouders op de computer moest voor online-banking. Afein hij mijn moeder opgebeld en een half uur later zaten we bij haar op de thee. Mijn vader was naar de kerk toe. Rolf ging dus even naar boven voor de bank en het geld. Wat natuurlijk duurde en duurde. Uiteindelijk was mijn vader weer thuis. Die heeft ons heel lief geld geleend zodat we toch naar die beurs konden.. Rolf gaat dit geld morgen terug brengen. Dan kan hij er weer bij.
We zijn om twaalf uur weggegaan en om half 3 waren we dan toch eindelijk bij Amsterdam Rai. Eerst waren alle parkeerplaatsen vol. Daarna stonden we in een enorm lange rij. R. toch maar naar zijn werk gereden, daar de auto geparkeerd en met de metro naar de Rai gegaan. We zijn er denk ik ongeveer anderhalf uur geweest. We hebben onder andere inlichtingen gekregen over een mammastuur, wat je makkelijk op de eigen fiets kan zetten. Een mevrouw die uitgebreid vertelde over de vereniging borstvoeding en informatiefolders meegaf en info over hoe de vereniging werkte. We hebben de twee buikbanden gekocht die op de foto's staan. Eigenlijk hebben we vooral gekeken naar verschillende dingen waar we nog info over wilden zoals bijv. draagzakken, babykaartjes, babyzitjes. Na die anderhalf uur waarbij ik maar heel even gezeten heb, was ik echt op en Rolf had het ook helemaal gehad.
We hebben er serieus anderhalf uur over gedaan om Amsterdam weer uit te komen. Je werd omgeleid en omgeleid. We kwamen uiteindelijk bij de Rai uit! pfff. Het is ons gelukkig wel gelukt om er uit te komen. We zijn wel een paar keer bij een benzinepomp gestopt. We waren zo gaar en moe. Maar het was wel de moeite waard.
Vandaag
's Ochtends zijn we naar de markt geweest. We kregen van de groenteman te horen: Je weet dat het vandaag maandag is he? Waar waren jullie zaterdag? Haha hoezo nieuwsgierig. Van het bloemenmeisje kregen we te horen dat ze 8 weken zwanger is. Ze was helemaal stralend. Uiteraard stond Rolf er vervolgens voor spek en bonen bij, want wij hadden ineens ontzettend veel te bespreken van kleding tot ik weet niet wat. Ze had weeen gekregen in de zevende week. wat ze erg eng had gevonden. Ze is toen naar het ziekenhuis geweest. Gelukkig was alles nog in orde. Ze ging ook nog schatten hoe oud ik was. Zij is 25 en ik zei dus dat ik wel veel ouder ben dan zij is. Ze zei toen 30? met een gezicht van dat kan ik me niet voorstellen. Ik: nou doe daar maar nog flink wat jaren bij. Zij: 40? dat kan niet? Ik nou uhm 42 jaar. Ze kon het bijna niet geloven. Dat is toch een compliment, die ik zomaar even kreeg. Ze dacht echt, dat ik maar een jaar of drie ouder was dan zij zelf.
Vandaag heb ik dus verder niet veel gedaan. Beetje tv gekeken, beetje gelezen en ik geloof tussen de middag best wel lang geslapen.
De kledingkast.
Mijn man met zijn broer de kast in elkaar aan het zetten.
We moesten er zaterdag al vroeg uit. De broer van manlief zou er namelijk al om 9 uur s ochtends zijn. Dat was hij ook stipt. Ze zijn toen samen eerst met wat onderbrekingen de pak 'n bak gaan halen. Want ja, waar had ik nou ook alweer die bak besproken? :) Mijn lieve man was even vergeten of hij die bak nou in Rijswijk of Den Haag had besproken. Na zo'n drie kwartier en gegiechel van mij aan de telefoon, hadden de heren dan toch de bak en konden ze de kast bij I.kea gaan kopen. Mijn zwager heeft mijn man tot een uur of vijf 's middags geholpen. Daarna zijn Rolf en ik nog samen naar de I.kea getogen. Er misten namelijk een paar scharnieren. Ze waren van drie per deur uitgegaan. Er zitten echter vier op elke deur.
Zo langzamerhand was deze ik-ben-zwanger-dus-ik-heb-honger-mevrouw een beetje van ik wil eten. Rolf had geen zin meer in koken en we waren allebei hartstikke moe. We hebben daar dus gegeten tussen de rennende en wiebelende kinderen in. Het was wel erg lekker. Rolf heeft een jongetje van een jaar of drie een tijdje voor zijn neus gehad. Deze stond zeer belangstellend het eten van Rolf zijn bord af te kijken.
Ik kon het niet laten. Ik zag een olifantje en die MOEST voor de kleine gekocht worden. Dat moet dan toch *kijkt onschuldig*.
lief he!
We zijn weer naar huis gereden. Waar manlief nog tot half 2 is bezig geweest met die kast. Toen was hij toch bijna af.
Nijntje
Rolf had de fiets voor mij naar buiten gezet. Dus ik kon een stukje gaan fietsen. Ik heb toen een paar dingen bij het winkelcentrum gehaald en verdwaalde zomaar op de speelgoed afdeling. Er was een nijntje in de aanbieding, die piept als je er in knijpt. Die heb ik gelijk maar gekocht. Thuis gekomen heb ik niet veel meer gedaan. Ik heb lekker ergens thee gedronken en een broodje gegeten.
Mijn man heeft namelijk 2 weken standby gehad tot afgelopen zondagavond. Hij moest donderdagavond werken. Nou ja, zeg maar avond en nacht. Het kon gelukkig vanuit huis, maar hij is wel tot half twee bezig geweest. Ook al hoef ik dan natuurlijk niet te werken en kan ik gewoon naar bed. Echt lekker slaap ik dan niet.
's Avonds is Rolf nog een hele tijd bezig geweest met opruimen en plaats maken. De nieuwe kast moet tenslotte in de woonkamer komen.
donderdag 18 februari 2010
20-weken echo
Vanochtend was er alleen nog een beetje eczeem op mijn buik te bespeuren. Tijdens en na de echo was alles weg. Rara waar maakte ik me druk over?
Maarrrrr we hebben dus eindelijk die 20-weken echo gehad. Het kind was flink aan het draaien. Daardoor konden we alles goed zien. De ruggegraat heel goed te zien. Alles wat ze bekeken heeft was goed. pfew: gezichtje, ruggetje, handjes, nieren, blaas, etc. Ze vroeg of we iets niet wilden zien, waarop ik heb gevraagd of ze wou kijken hoe de placenta nu lag. Ze heeft dat eerst uitwendig bekeken, maar voor de zekerheid maakte ze ook nog een inwendige echo. Omdat het kind in een stuitligging lag, konden we heel duidelijk de voetjes en de tien teentjes zien. Dat was wel heel erg leuk :) De placenta ligt nu gelukkig 3 cm van de baarmoedermond af. Dus heb weer iets meer vrijheid. Waar ik ook erg blij mee ben. Ik moet nog steeds rustig aan doen, maar het is wel fijn.
Na de echo hadden we nog een afspraak met de gynaecoloog. We werden gehaald door een assistente. Ze heeft bloeddruk gemeten, gewicht, hartje geluisterd (dat was vooral voor zichzelf om te oefenen) en mijn buik geklopt. Vervolgens heeft de gynaecoloog dat zelf ook nog gedaan. We hebben nog een gesprek met hem gehad, maar toen zat hij vooral met zijn neus in de computer. Er moet namelijk van iedereen een EPD (Elektronisch Patiënten Dosier) worden aangelegd. Van mij dus ook en hij moest me weer vragen stellen, die hij al had gevraagd. Alle echo's stonden inmiddels ook al in de computer.
We hebben lekker een stukje appeltaart in het ziekenhuis gegeten met een beker warme chocolademelk. Ik heb mijn ouders gebeld en later in de auto mijn zusje op d'r werk, wist gelijk iedereen dat alles goed was.
Ik heb thuis D gebeld welke kleding ze voor me opzij kon leggen, kan de rest weer naar de tweedehands winkel. Verder nog even gekletst over hoe het met haar ging en dochterlief. We krijgen een roze Poeh Beer kleed. Dat vind ik wel erg leuk.
We hebben ook nog gezwommen, dus ik ga maar gauw slapen. Ik ben helemaal moe van deze dag.
Maarrrrr we hebben dus eindelijk die 20-weken echo gehad. Het kind was flink aan het draaien. Daardoor konden we alles goed zien. De ruggegraat heel goed te zien. Alles wat ze bekeken heeft was goed. pfew: gezichtje, ruggetje, handjes, nieren, blaas, etc. Ze vroeg of we iets niet wilden zien, waarop ik heb gevraagd of ze wou kijken hoe de placenta nu lag. Ze heeft dat eerst uitwendig bekeken, maar voor de zekerheid maakte ze ook nog een inwendige echo. Omdat het kind in een stuitligging lag, konden we heel duidelijk de voetjes en de tien teentjes zien. Dat was wel heel erg leuk :) De placenta ligt nu gelukkig 3 cm van de baarmoedermond af. Dus heb weer iets meer vrijheid. Waar ik ook erg blij mee ben. Ik moet nog steeds rustig aan doen, maar het is wel fijn.
Na de echo hadden we nog een afspraak met de gynaecoloog. We werden gehaald door een assistente. Ze heeft bloeddruk gemeten, gewicht, hartje geluisterd (dat was vooral voor zichzelf om te oefenen) en mijn buik geklopt. Vervolgens heeft de gynaecoloog dat zelf ook nog gedaan. We hebben nog een gesprek met hem gehad, maar toen zat hij vooral met zijn neus in de computer. Er moet namelijk van iedereen een EPD (Elektronisch Patiënten Dosier) worden aangelegd. Van mij dus ook en hij moest me weer vragen stellen, die hij al had gevraagd. Alle echo's stonden inmiddels ook al in de computer.
We hebben lekker een stukje appeltaart in het ziekenhuis gegeten met een beker warme chocolademelk. Ik heb mijn ouders gebeld en later in de auto mijn zusje op d'r werk, wist gelijk iedereen dat alles goed was.
Ik heb thuis D gebeld welke kleding ze voor me opzij kon leggen, kan de rest weer naar de tweedehands winkel. Verder nog even gekletst over hoe het met haar ging en dochterlief. We krijgen een roze Poeh Beer kleed. Dat vind ik wel erg leuk.
We hebben ook nog gezwommen, dus ik ga maar gauw slapen. Ik ben helemaal moe van deze dag.
dinsdag 16 februari 2010
drukteschopper
Nou liep ik me al een beetje druk te maken. Maar ik geloof inderdaad, dat de jongste met haar verhalen "en toen stond ik langs het spoor" etc. en die wachtlijsten, waardoor het veel te lang duurt voor ze weer hulp krijgt,de druppel was.
k heb in geen tijden zo erg last van eczeem gehad, nooit eigenlijk. Het waren altijd maar kleine plekken, alleen door stress krijg ik het. Nou.... op mijn benen, mijn hele buik, op mijn armen en zelfs beetje in mijn gezicht. Van de ene dag op de andere dag ook nog. Gisteren had ik nog nergens last van, nu zit ik onder.
Misschien word het tijd dat ik me wat minder druk maak? Ja dus!
Het lukte niet erg om bij het zwembad te komen vandaag. Eerst had Rolf oponthoud door de politie. We moesten ook nog eten. Vervolgens moesten we nog de hele stad door voor een apotheek. Ik moest echt wat tegen de jeuk hebben en neusdruppels waren ook geen slecht idee. Maar toen kwamen we dan ook in het zwembad aan om precies nog drie kwartier te kunnen zwemmen. Dat was wel even lekker. Het was gelukkig dit keer niet zo heel erg druk.
k heb in geen tijden zo erg last van eczeem gehad, nooit eigenlijk. Het waren altijd maar kleine plekken, alleen door stress krijg ik het. Nou.... op mijn benen, mijn hele buik, op mijn armen en zelfs beetje in mijn gezicht. Van de ene dag op de andere dag ook nog. Gisteren had ik nog nergens last van, nu zit ik onder.
Misschien word het tijd dat ik me wat minder druk maak? Ja dus!
Het lukte niet erg om bij het zwembad te komen vandaag. Eerst had Rolf oponthoud door de politie. We moesten ook nog eten. Vervolgens moesten we nog de hele stad door voor een apotheek. Ik moest echt wat tegen de jeuk hebben en neusdruppels waren ook geen slecht idee. Maar toen kwamen we dan ook in het zwembad aan om precies nog drie kwartier te kunnen zwemmen. Dat was wel even lekker. Het was gelukkig dit keer niet zo heel erg druk.
Meneer, uw autolichten zijn stuk.......
Ik zal me eerst even voorstellen voordat ik van wal steek.
Ik ben Rolf, de man van Emmy. Jullie hebben vast wel iets over mij gelezen / gehoord :)
Anyway, eerst een stukje voorgeschiedenis. Ik heb sinds iets meer dan een jaar een lease-auto van de zaak. Niks aan de hand zou je zeggen. Nou, op zich inderdaad niet. Ik word alleen een beetje kriebel van de politie-agenten hier in de stad.
Vandaag was het nummer 4 die in 1,5 jaar al zijn stopbordje in de auto aanzet om mij aan de kant te zetten. Ik zie er echt niet crimineel uit, dus daarom was het ook niet. Nu is het zo dat in de auto er een zogenaamd "cornering-lights" systeem zit. Dat betekend, dat als je lichten aan staan en je naar links stuurt, het linkermistlicht automatisch aanspringt in een bocht. Ze hebben dit bedacht om meer zicht te krijgen in de bocht.
Het is vooral als het ergens erg donker is erg handig. Maarr............
De politie-agenten denken daar anders over, vooral als er een politie-auto om de hoek staat te wachten precies op het moment dat jij de hoek om komt zetten. Zoals vandaag.
Ik ben aan het bellen met Emmy, netjes handfree zoals het hoort. Ik rij net de parkeerplaats van de supermarkt hier in de buurt af, en kijk recht in de gezichten van 3 agenten in een auto. Bon dacht ik, niks aan de hand en ga netjes verder op weg.
Een eindje verder sla ik linksaf, en jawel het stopbordje van de politie-auto gaat aan. Ik moet stoppen. (Kleine zucht ontsnapt me).
Ik stop netjes, doe de lichten uit en doe de alarmlichten aan. Tevens haal ik de sleutel uit het contactslot, want soms willen ze ook onder de motorkap kijken als ze ijverig zijn. Agent komt naar het portier lopen, en vraagt of hij mijn rijbewijs mag zien. Ik overhandig hem mijn rijbewijs. Hij komt vervolgens naar het bijrijdersportier lopen, en ik verwacht dat hij wil gaan zitten. In de haast om de bijrijdersstoel leeg te maken (tis altijd wel een beetje puinhoop), gooi ik alles van de stoel naar de achterbank.
Anyway het bleek dus om de lichten van de auto te gaan. Politie agent 1 zegt : "Meneer, uw autolichten zijn stuk". Politieagent 2 hoor ik nog op de achtergrond zeggen "Nee hoor, dit zijn corneringlights". Nou ja, ik moest het toch even laten zien, dus ik wil de autosleutels pakken, en je raadt het nooit, ze zijn kwijt! Moet je voorstellen, 1 auto langs de kant. 2 agenten + 1 bijrijder op zoek naar de autosleutels die niet te vinden zijn. Misschien voor een toeschouwer hilarisch, maar voor mij niet.
Enfin, na een minuut of 5 (! ze lagen op de achterbank) zoeken eindelijk de autosleutels gevonden, en netjes aan de agenten laten zijn dat het cornering lights zijn. Aangezien ik dit in het afgelopen 1,5 jaar al een keer of 4 aan de hand gehad heb, heb ik een boodschap aan al de agenten in onze stad:
"Beste agenten uit de stad. Mijn auto, Skoda Octavia Blauw, heeft cornering lights!!!!! U hoeft mij dus niet meer daarvoor aan de kant te zetten!!!
Enfin, uiteindelijk is het weer veel te laat, en ga ik zodirekt lekker naar bed.
Ik ben Rolf, de man van Emmy. Jullie hebben vast wel iets over mij gelezen / gehoord :)
Anyway, eerst een stukje voorgeschiedenis. Ik heb sinds iets meer dan een jaar een lease-auto van de zaak. Niks aan de hand zou je zeggen. Nou, op zich inderdaad niet. Ik word alleen een beetje kriebel van de politie-agenten hier in de stad.
Vandaag was het nummer 4 die in 1,5 jaar al zijn stopbordje in de auto aanzet om mij aan de kant te zetten. Ik zie er echt niet crimineel uit, dus daarom was het ook niet. Nu is het zo dat in de auto er een zogenaamd "cornering-lights" systeem zit. Dat betekend, dat als je lichten aan staan en je naar links stuurt, het linkermistlicht automatisch aanspringt in een bocht. Ze hebben dit bedacht om meer zicht te krijgen in de bocht.
Het is vooral als het ergens erg donker is erg handig. Maarr............
De politie-agenten denken daar anders over, vooral als er een politie-auto om de hoek staat te wachten precies op het moment dat jij de hoek om komt zetten. Zoals vandaag.
Ik ben aan het bellen met Emmy, netjes handfree zoals het hoort. Ik rij net de parkeerplaats van de supermarkt hier in de buurt af, en kijk recht in de gezichten van 3 agenten in een auto. Bon dacht ik, niks aan de hand en ga netjes verder op weg.
Een eindje verder sla ik linksaf, en jawel het stopbordje van de politie-auto gaat aan. Ik moet stoppen. (Kleine zucht ontsnapt me).
Ik stop netjes, doe de lichten uit en doe de alarmlichten aan. Tevens haal ik de sleutel uit het contactslot, want soms willen ze ook onder de motorkap kijken als ze ijverig zijn. Agent komt naar het portier lopen, en vraagt of hij mijn rijbewijs mag zien. Ik overhandig hem mijn rijbewijs. Hij komt vervolgens naar het bijrijdersportier lopen, en ik verwacht dat hij wil gaan zitten. In de haast om de bijrijdersstoel leeg te maken (tis altijd wel een beetje puinhoop), gooi ik alles van de stoel naar de achterbank.
Anyway het bleek dus om de lichten van de auto te gaan. Politie agent 1 zegt : "Meneer, uw autolichten zijn stuk". Politieagent 2 hoor ik nog op de achtergrond zeggen "Nee hoor, dit zijn corneringlights". Nou ja, ik moest het toch even laten zien, dus ik wil de autosleutels pakken, en je raadt het nooit, ze zijn kwijt! Moet je voorstellen, 1 auto langs de kant. 2 agenten + 1 bijrijder op zoek naar de autosleutels die niet te vinden zijn. Misschien voor een toeschouwer hilarisch, maar voor mij niet.
Enfin, na een minuut of 5 (! ze lagen op de achterbank) zoeken eindelijk de autosleutels gevonden, en netjes aan de agenten laten zijn dat het cornering lights zijn. Aangezien ik dit in het afgelopen 1,5 jaar al een keer of 4 aan de hand gehad heb, heb ik een boodschap aan al de agenten in onze stad:
"Beste agenten uit de stad. Mijn auto, Skoda Octavia Blauw, heeft cornering lights!!!!! U hoeft mij dus niet meer daarvoor aan de kant te zetten!!!
Enfin, uiteindelijk is het weer veel te laat, en ga ik zodirekt lekker naar bed.
Het is dochter week, daarmee bedoel ik dat ze weer tegelijk dingen verzinnen. (die drie aangenomen dochters van ons)
In het kort. De 1(middelste) is zwanger terwijl kind dat ze heeft, nauwelijks een half jaar oud is .. ze heeft me meegedeeld dat ze nu eindelijk normaal gezinnetje krijgt. Eerste kind heeft syndroom van down. Ik denk dat, zonder dat ik het nou helemaal uittyp, het wel duidelijk is dat ik er het mijne van denk. Ik begrijp wel waar de opmerking vandaan komt, maar toch. Ze is lief hoor, maar ze denkt de laatste tijd weer niet zo heel erg na bij wat ze doet en zegt.
nr. 2 (jongste) verhuist weer van hot naar her. Vertelt me achter af dat ze weer allerlei enge suicidale plannen had en bijna uitgevoerd. Ze stond op een wachtlijst bij de ggd en die hebben haar doorgestuurd, staat ze weer op een wachtlijst van drie maanden.. GRRRRRRR... Dit is volgens mij al bijna een jaar aan de gang met die wachtlijsten.
Van nr. 3 (oudste) heb ik nog niets van gehoord, maar ze verzint vast wel wat deze of volgende week. Oh ja, ze had wel wat. Ze heeft sinds vorige week geen baan meer. ( niet leuk maar gelukkig niet dat ik nou heel diep zuchten moet, dus hoop dat dit het was)
Iets leuks.. uhm.. ik ben verder gekomen met mijn borduurwerk. Je kan nu zien dat het een beertje wordt.
Poekie zijn poten zijn eindelijk echt schoon. Hij hoeft dus niet meer aan pootjes weken te doen, waarbij die dwaze kat er dan maar bij ging liggen in de teil met warm water.
Ik ben hartstikke verkouden, daar word ik hartstikke moe van. Overdag heb ik dus even geslapen.
In het kort. De 1(middelste) is zwanger terwijl kind dat ze heeft, nauwelijks een half jaar oud is .. ze heeft me meegedeeld dat ze nu eindelijk normaal gezinnetje krijgt. Eerste kind heeft syndroom van down. Ik denk dat, zonder dat ik het nou helemaal uittyp, het wel duidelijk is dat ik er het mijne van denk. Ik begrijp wel waar de opmerking vandaan komt, maar toch. Ze is lief hoor, maar ze denkt de laatste tijd weer niet zo heel erg na bij wat ze doet en zegt.
nr. 2 (jongste) verhuist weer van hot naar her. Vertelt me achter af dat ze weer allerlei enge suicidale plannen had en bijna uitgevoerd. Ze stond op een wachtlijst bij de ggd en die hebben haar doorgestuurd, staat ze weer op een wachtlijst van drie maanden.. GRRRRRRR... Dit is volgens mij al bijna een jaar aan de gang met die wachtlijsten.
Van nr. 3 (oudste) heb ik nog niets van gehoord, maar ze verzint vast wel wat deze of volgende week. Oh ja, ze had wel wat. Ze heeft sinds vorige week geen baan meer. ( niet leuk maar gelukkig niet dat ik nou heel diep zuchten moet, dus hoop dat dit het was)
Iets leuks.. uhm.. ik ben verder gekomen met mijn borduurwerk. Je kan nu zien dat het een beertje wordt.
Poekie zijn poten zijn eindelijk echt schoon. Hij hoeft dus niet meer aan pootjes weken te doen, waarbij die dwaze kat er dan maar bij ging liggen in de teil met warm water.
Ik ben hartstikke verkouden, daar word ik hartstikke moe van. Overdag heb ik dus even geslapen.
zaterdag 13 februari 2010
Bloemen
Bos die we elkaar voor valentijnsdag hebben gegeven. Ze zijn door Rolf geschikt.
Favoriete plaats van Odie bij de computer.
Het was zooooo koud buiten. Dat terwijl de temp. toch maar -1 was. We hebben op de markt buiten rooibosthee zitten drinken, dat hielp toch wel gek genoeg. Daarna had ik het een stuk warmer.
We hebben vandaag eindelijk een nieuwe wekkerradio gekocht. Die oude had steeds slechter geluid en we hoorden door de radio gepiep heen dat is heel vervelend wakker worden. Je wil echt of het 1 of het ander.
Volgens mij voelt Poekie zich een stuk beter. Hij heeft ook niet meer met zijn pootje omhoog gezeten. Morgen moet hij nog 1 keer aan het poot weken geloven. Dan vind ik het wel mooi geweest.
Bij de bloemenkraam hebben we gekibbeld wie voor wie een bos mocht kopen. Uiteindelijk maar beslist voor elkaar 1 bos samen te kopen ;) Zitten we in de auto, radio aan, krijgen we een heel verhaal over hoeveel rozen er wel vies zijn (oftewel vervuild met gif etc). Daar word ik dan niet blij van.
Ik ben hartstikke moe, wat ook niet zo raar is. Het dagschema was markt, supermarkt, boogaard (winkelcentum) in Rijswijk. We waren s ochtends weggegaan en al om kwart over vier thuis.
Nu liggen we in bed en er staat achter ons hoofdeind een ui, voor Rolf zijn verkoudheid. Ik lig met tranen in mijn ogen van die ui. Als dit niet gaat helpen, weet ik het ook niet meer. Morgenochtend word ik waarschijnlijk wakker met trek in macaroni. Is die ui scherp zeg..
vrijdag 12 februari 2010
Beeldjes
2 beeldjes op het spui in Den Haag. Ik heb deze foto's in september 2009 al gemaakt, maar ik vind ze zo grappig.
Ik kreeg vandaag van de fysiotherapeut een compliment dat ik zo goed vooruit gegaan was met mijn arm (frozen shoulder). Ze vroeg zich af wat ik had uitgespookt. Ik had inmiddels dus drie keer gezwommen sinds de laatste afspraak. Het helpt dus wel echt. Dat is toch fijn om te horen. Verder was vandaag een emotionele rollercoaster. Ik was een beetje Jantje huilt Jantje lacht. Rolf thuis en al het leed was geleden en alles was weer goed. (Jammer dat zo'n man dan pas om een uur of half 8 uit zijn werk thuis komt. :) )
Van het koken kwam helemaal vanavond niets meer, dus we hebben foei o foei chinees gegeten mjammie.
donderdag 11 februari 2010
Even jubelen!! YEAHHHHHHHHHH twintig weken. Volgende week donderdag heb ik pas de 20 weken echo.
Ik slaap zalig met dat kussen dat ik voor mijn verjaardag heb gekregen. Daar ben ik echt heel blij mee.
We hebben mijn ouders gevraagd of ze in maart een weekend mee willen naar Antwerpen en dat vonden ze allebei leuk. Dus kan me gaan verheugen op een weekendje Antwerpen. Rolf heeft iets van (nou gok ik hoor) anderhalf jaar in Belgie gewoond. Een tijdje daarvan was in Antwerpen. Ik ben dus vaak weekenden en een week in de flat daar geweest. Antwerpen is absoluut 1 van mijn favoriete steden. Toen ik jaren terug in Rotterdam woonde ging ik ook vaak naar Antwerpen. Ik ben weer helemaal blij dus.
Vandaag heb ik mijn nichtje aan de telefoon gehad. Ze is nu iets meer dan 2 en half jaar. Ze was bij mijn ouders samen met haar zusje. Ze wou haar tante wel aan de telefoon. "Emmy!" zo beginnen de gesprekken tussen haar en mij. Aan het einde van het gesprek heeft ze me duidelijk weten te maken dat ze nu me weer aan Oma ging geven. Anne niet. Oma vertelde me dat ze met A had zitten plakken. oranje blaadjes had ze eerst gescheurd en toen blauwe. Ze vroeg dus aan A welke wil je de blauwe of de oranje. Toen er een heleboel oranje en twee blauwe geplakt waren, deed A haar armen over elkaar en zei tegen oma: Welke wil je de janje of de blauwe? :D
In het zwembad vroeg de kassadame ons iets. Waarop de andere dame die daar ook zat zei: "Dat hoef je hun niet te vragen. Ze zijn vaste klant." Zo zie je maar als je weer vier keer twee weken achter elkaar bent geweest. Ben je weer vaste klant. Nou maar hopen dat ik morgen mijn bed uit kan komen. Ik moet om 9 uur bij de fysiotherapeut zijn.
Ik slaap zalig met dat kussen dat ik voor mijn verjaardag heb gekregen. Daar ben ik echt heel blij mee.
We hebben mijn ouders gevraagd of ze in maart een weekend mee willen naar Antwerpen en dat vonden ze allebei leuk. Dus kan me gaan verheugen op een weekendje Antwerpen. Rolf heeft iets van (nou gok ik hoor) anderhalf jaar in Belgie gewoond. Een tijdje daarvan was in Antwerpen. Ik ben dus vaak weekenden en een week in de flat daar geweest. Antwerpen is absoluut 1 van mijn favoriete steden. Toen ik jaren terug in Rotterdam woonde ging ik ook vaak naar Antwerpen. Ik ben weer helemaal blij dus.
Vandaag heb ik mijn nichtje aan de telefoon gehad. Ze is nu iets meer dan 2 en half jaar. Ze was bij mijn ouders samen met haar zusje. Ze wou haar tante wel aan de telefoon. "Emmy!" zo beginnen de gesprekken tussen haar en mij. Aan het einde van het gesprek heeft ze me duidelijk weten te maken dat ze nu me weer aan Oma ging geven. Anne niet. Oma vertelde me dat ze met A had zitten plakken. oranje blaadjes had ze eerst gescheurd en toen blauwe. Ze vroeg dus aan A welke wil je de blauwe of de oranje. Toen er een heleboel oranje en twee blauwe geplakt waren, deed A haar armen over elkaar en zei tegen oma: Welke wil je de janje of de blauwe? :D
In het zwembad vroeg de kassadame ons iets. Waarop de andere dame die daar ook zat zei: "Dat hoef je hun niet te vragen. Ze zijn vaste klant." Zo zie je maar als je weer vier keer twee weken achter elkaar bent geweest. Ben je weer vaste klant. Nou maar hopen dat ik morgen mijn bed uit kan komen. Ik moet om 9 uur bij de fysiotherapeut zijn.
woensdag 10 februari 2010
Poekie heeft een hartruisje vertelde de dierenarts ons. "Wist u dat?" Nee dat wisten we niet. Ik kreeg een paar jaar geleden dezelfde vraag over mezelf. "U heeft een hartruisje, wist u dat?" Nee en het hoefde niet onderzocht te worden bij mij zei de artsassistent en later de huisarts. Toen ik begin dit jaar geopereerd moest worden en die operatie maar gelijk de volgende dag gepland werd, bedacht ik me dat hartruisje weer bij de anesthesiste. Ik had een formulier ingevuld voor we daar naar binnen gingen. Oh.. u heeft een hartruisje. cardioloog gebeld. Ja, dat moeten we toch onderzoeken. Ik heb dus de operatie ondergaan met antibiotica. Onderzoeken gehad en de cardioloog heeft me meegedeeld, dat veel vrouwen een hartruisje hadden en dat ik er 100 mee kon worden. Dit schoot allemaal door me heen bij die dierenarts.
Verder verging ik gisteren over mijn hele lichaam en vooral bij mijn knieen van de jeuk. Het zakte een beetje toen ik mijn joggingbroek had aangedaan ipv mijn spijkerbroek. Ik ben maar gauw naar bed gegaan.
Ik vond net op internet dat je er evt. cardiflor op kan smeren.
Ik was inderdaad doodmoe vandaag. Ik werd wel vanochtend wakker van de wekker en ben nadat rolf naar zijn werk was, na anderhalf uur ongeveer weer in slaap gevallen. Rolf heeft me twee keer om 9 uur gebeld, maar ik heb het niet gehoord. Een paar minuten voor tien ben ik pas wakker geworden. Daarna ging het wel eigenlijk.
Verder verging ik gisteren over mijn hele lichaam en vooral bij mijn knieen van de jeuk. Het zakte een beetje toen ik mijn joggingbroek had aangedaan ipv mijn spijkerbroek. Ik ben maar gauw naar bed gegaan.
Ik vond net op internet dat je er evt. cardiflor op kan smeren.
Ik was inderdaad doodmoe vandaag. Ik werd wel vanochtend wakker van de wekker en ben nadat rolf naar zijn werk was, na anderhalf uur ongeveer weer in slaap gevallen. Rolf heeft me twee keer om 9 uur gebeld, maar ik heb het niet gehoord. Een paar minuten voor tien ben ik pas wakker geworden. Daarna ging het wel eigenlijk.
dinsdag 9 februari 2010
Poekie en pootjes weken
Vervolg van het Poekie verhaal. We zijn vanmiddag met hem naar de dierenarts gegaan. In de auto zat hij af en toe zielig te mauwen. Toen we bij de dierenarts waren in de wachtkamer en hij mij weer kon zien, ging hij heel hard spinnen dwaas beest.
De dierenarts heeft eerst de hele kat onderzocht. We moeten hem over een maand weer wegen. Hij was nu 4,93 kilo. Als hij dan echt is afgevallen, moeten we met hem terug komen. Ze twijfelde of hij misschien iets met zijn schildklier heeft. Nou volgens mij is hij eerder het afgelopen jaar weer aangekomen, dus ik betwijfel of dat zo is, maar ik zal het volgende maand wel wegen.
Toen is ze de pootjes gaan bekijken. Het rechtervoorpootje was inderdaad ontstoken, linker voorpootje iets minder en de twee achterpootjes nog iets minder. Hij heeft een prik met pijnstiller gekregen en een prik met antibiotica. Als hij duidelijk weer meer last krijgt donderdagavond/vrijdagochtend moeten we weer met hem terug komen dan krijgt hij nog een antibioticaprik.
En nu het allerleukste. Wat er tussen de kussentjes van zijn voorpootjes zit moet losgeweekt worden. Dit moet worden gedaan, door een aantal dagen elke dag zijn voorpootjes vijf minuten in een bakje lauw/warm water te laten weken. Dat hebben we vanavond gedaan en het is met een beetje smokkelen zo ongeveer 4 en halve minuut gelukt. Maar 1 pootje stond niet in de bak met water. Ik ben bang dat dit elke avond moeilijker gaat worden. We gaan ons best doen. Hierna ging Poekie wel uitgebreid zijn pootjes wassen. Dat is natuurlijk wel gunstig.
Nadat we naar de dierenarts waren geweest, hebben we Poekie thuis gedropt. Daarna zijn we een nieuw teiltje gaan kopen speciaal voor de weekheisa van de pootjes. We zijn ook nog een broodje gaan eten en thee gaan drinken. Dat was ons uitje dan weer. We hebben zulke leuke schoentjes en kleding en speelgoed voor baby's gezien! Het was denk ik maar goed, dat we bijna geen geld bij ons hadden.
Vanavond zijn we gaan zwemmen. We hebben wel twintig baantjes gezwommen. Normaal zwommen we er altijd veertig. Het leek me nu een beter idee, om het weer op te bouwen. Volgens Rolf ben ik morgen gesloopt :) Gelukkig kunnen we op donderdagavond alleen in het tropische gedeelte van het zwembad. Dan kunnen we niet baantjes zwemmen.
De dierenarts heeft eerst de hele kat onderzocht. We moeten hem over een maand weer wegen. Hij was nu 4,93 kilo. Als hij dan echt is afgevallen, moeten we met hem terug komen. Ze twijfelde of hij misschien iets met zijn schildklier heeft. Nou volgens mij is hij eerder het afgelopen jaar weer aangekomen, dus ik betwijfel of dat zo is, maar ik zal het volgende maand wel wegen.
Toen is ze de pootjes gaan bekijken. Het rechtervoorpootje was inderdaad ontstoken, linker voorpootje iets minder en de twee achterpootjes nog iets minder. Hij heeft een prik met pijnstiller gekregen en een prik met antibiotica. Als hij duidelijk weer meer last krijgt donderdagavond/vrijdagochtend moeten we weer met hem terug komen dan krijgt hij nog een antibioticaprik.
En nu het allerleukste. Wat er tussen de kussentjes van zijn voorpootjes zit moet losgeweekt worden. Dit moet worden gedaan, door een aantal dagen elke dag zijn voorpootjes vijf minuten in een bakje lauw/warm water te laten weken. Dat hebben we vanavond gedaan en het is met een beetje smokkelen zo ongeveer 4 en halve minuut gelukt. Maar 1 pootje stond niet in de bak met water. Ik ben bang dat dit elke avond moeilijker gaat worden. We gaan ons best doen. Hierna ging Poekie wel uitgebreid zijn pootjes wassen. Dat is natuurlijk wel gunstig.
Nadat we naar de dierenarts waren geweest, hebben we Poekie thuis gedropt. Daarna zijn we een nieuw teiltje gaan kopen speciaal voor de weekheisa van de pootjes. We zijn ook nog een broodje gaan eten en thee gaan drinken. Dat was ons uitje dan weer. We hebben zulke leuke schoentjes en kleding en speelgoed voor baby's gezien! Het was denk ik maar goed, dat we bijna geen geld bij ons hadden.
Vanavond zijn we gaan zwemmen. We hebben wel twintig baantjes gezwommen. Normaal zwommen we er altijd veertig. Het leek me nu een beter idee, om het weer op te bouwen. Volgens Rolf ben ik morgen gesloopt :) Gelukkig kunnen we op donderdagavond alleen in het tropische gedeelte van het zwembad. Dan kunnen we niet baantjes zwemmen.
maandag 8 februari 2010
Poekie kan helaas pas morgen om drie uur naar de dierenarts. De dierenarts denkt bij onze beschrijving aan een allergische reactie. Maar hij wou hem wel even bekijken.
Zaterdag heb ik veel te veel gedaan. Vooral naar de supermarkt was natuurlijk een slecht idee. Daar stond ik veel te veel stil en moest ik toch te veel slenteren door de drukte. Vervolgens heb ik op de bank gehangen en half meegeholpen met twee appeltaarten bakken en een chocoladecake en stiekem toch opruimen en de tafel schoonmaken. En toen........................ had ik heel erg pijn bij mijn bekken. Eigen schuld dikke bult dus.
De volgende dag kwam alle visite vrij vlot achter elkaar binnen. Het was dus op een gegeven moment erg druk. Die arme man van mij had toen even zoiets van "help!", maar gelukkig kwamen er mensen hem helpen.
Ik heb een voedingskussen gekregen, Derwent kleurpotloden, stempels van vogels en bloemen, hyacinten, cd van wende snijders, schildersdoeken en een borduurwerkje met een beertje erop waar je naam en geboortedatum bij kan borduren.
Mijn nichtje en haar vriend waren zoals gewoonlijk als laatste over. Mijn nichtje is een paar jaar geleden naar Zuid-Afrika geweest en daar ook op school geweest. Ze had daar ineens weer hele verhalen over, dat was wel leuk. Ze weet er altijd leuk over te vertellen. De mevrouw waarbij ze toen in huis woonde, had eigen kinderen, pleegkinderen en uitwisselingsstudenten uit europa. Mijn nichtje heeft er onder andere tegelijk met een jongen uit duitsland gezeten.
Toen iedereen weg was, was ik zooooooo moe. We zijn desondanks 's avonds nog wel een stukje gaan lopen. Rolf probeerde bij elke hoek de hoek om te slaan om zo snel mogelijk weer thuis te zijn. Dat ging mooi niet door. Het was wel erg koud buiten. 's Ochtends zag ik ook dat het hier -1 graden was.
Vandaag heb ik uiteraard weer gerust. Ik ben ook aan mijn borduurwerk begonnen. Weet ik tenminste zeker dat het voor 1 juli af is. Als ik beetje doorborduur komende weken wel eerder denk ik. Het is niet zo'n enorm borduurwerk. Het is echt alleen een beertje in een wolkje en een sterretje er boven.
Zaterdag heb ik veel te veel gedaan. Vooral naar de supermarkt was natuurlijk een slecht idee. Daar stond ik veel te veel stil en moest ik toch te veel slenteren door de drukte. Vervolgens heb ik op de bank gehangen en half meegeholpen met twee appeltaarten bakken en een chocoladecake en stiekem toch opruimen en de tafel schoonmaken. En toen........................ had ik heel erg pijn bij mijn bekken. Eigen schuld dikke bult dus.
De volgende dag kwam alle visite vrij vlot achter elkaar binnen. Het was dus op een gegeven moment erg druk. Die arme man van mij had toen even zoiets van "help!", maar gelukkig kwamen er mensen hem helpen.
Ik heb een voedingskussen gekregen, Derwent kleurpotloden, stempels van vogels en bloemen, hyacinten, cd van wende snijders, schildersdoeken en een borduurwerkje met een beertje erop waar je naam en geboortedatum bij kan borduren.
Mijn nichtje en haar vriend waren zoals gewoonlijk als laatste over. Mijn nichtje is een paar jaar geleden naar Zuid-Afrika geweest en daar ook op school geweest. Ze had daar ineens weer hele verhalen over, dat was wel leuk. Ze weet er altijd leuk over te vertellen. De mevrouw waarbij ze toen in huis woonde, had eigen kinderen, pleegkinderen en uitwisselingsstudenten uit europa. Mijn nichtje heeft er onder andere tegelijk met een jongen uit duitsland gezeten.
Toen iedereen weg was, was ik zooooooo moe. We zijn desondanks 's avonds nog wel een stukje gaan lopen. Rolf probeerde bij elke hoek de hoek om te slaan om zo snel mogelijk weer thuis te zijn. Dat ging mooi niet door. Het was wel erg koud buiten. 's Ochtends zag ik ook dat het hier -1 graden was.
Vandaag heb ik uiteraard weer gerust. Ik ben ook aan mijn borduurwerk begonnen. Weet ik tenminste zeker dat het voor 1 juli af is. Als ik beetje doorborduur komende weken wel eerder denk ik. Het is niet zo'n enorm borduurwerk. Het is echt alleen een beertje in een wolkje en een sterretje er boven.
zondag 7 februari 2010
bewogen weekend
Gisterochtend stond ik als eerste op. Rolf had me wel al gefeliciteerd. 42 jaartjes jong. Krijg bijna de neiging om net als een vroegere schoonmoeder van me te gaan roepen, dat ik 29 ben geworden en dat dan jaren lang. Nee hoor, ik ben wie ik ben en hoe oud ik ben, alleen die grijze haren verstop ik.
Kwam de rooie kater tegen oftewel Poekie. Hij zag er een beetje merkwaardig uit, zijn vacht zat in piekjes op zijn buik. Het rook ook sterk wasmiddel in de woonkamer. Bleek dat 's nachts vloeibaar wasmiddel was gevallen. Poekie was waarschijnlijk in de badkamer uitgegleden. We konden dus gelijk een kat gaan wassen. Dat heb ik maar even in mijn pyjama gedaan. Poekie in de wasbak, douchekop om het uit te spoelen. Hij vond ons niet erg aardig.
Hij was daarna schoon, maar hij was vanochtend aan het hinken met zijn voorpoot. We denken toch doordat het schoon is gemaakt en van kattengrid en dergelijke is ontdaan, dat het een beetje geirriteerd was/is onder zijn pootje. Vanavond hinkte hij dat nog steeds. We hebben geprobeerd te kijken, maar hij begint al erg te blazen als we maar naar dat pootje wijzen. Morgen gaat Rolf dus maar even met hem naar de dierenarts.
Kwam de rooie kater tegen oftewel Poekie. Hij zag er een beetje merkwaardig uit, zijn vacht zat in piekjes op zijn buik. Het rook ook sterk wasmiddel in de woonkamer. Bleek dat 's nachts vloeibaar wasmiddel was gevallen. Poekie was waarschijnlijk in de badkamer uitgegleden. We konden dus gelijk een kat gaan wassen. Dat heb ik maar even in mijn pyjama gedaan. Poekie in de wasbak, douchekop om het uit te spoelen. Hij vond ons niet erg aardig.
Hij was daarna schoon, maar hij was vanochtend aan het hinken met zijn voorpoot. We denken toch doordat het schoon is gemaakt en van kattengrid en dergelijke is ontdaan, dat het een beetje geirriteerd was/is onder zijn pootje. Vanavond hinkte hij dat nog steeds. We hebben geprobeerd te kijken, maar hij begint al erg te blazen als we maar naar dat pootje wijzen. Morgen gaat Rolf dus maar even met hem naar de dierenarts.
vrijdag 5 februari 2010
Kheb ook mijn moeder aan de telefoon gehad, die me vertelde dat A.nne erg dwars was. Na het hele verhaal, heb ik meegedeeld, dat niet alleen bij haar kleindochter niets deugde, maar ook bij haar dochter vandaag niets deugt.
Ik word zeer dwars van al die mensen, die me meedelen dat ik maar aan babykamers inrichten moet gaan denken en moet genieten. Het is me nu al een paar keer overkomen, dat iemand een dergelijke opmerkingen tegen me maakt. Ook een steropmerking: ja maar Emmy je bent toch zwanger. Ja natuurlijk ben ik dat, maar het is nog maar af te wachten of alles goed blijft gaan. Dat doen ze dan omdat ik zelfs maar durf mee te delen, dat ik pas iets wil inrichten, als ik zeker weet dat de 20 weken echo goed is. Ik denk btw, dat ik daar dan nog moeite mee heb. Maar dat zien we na de 18e februari dan wel. Nog een opmerking over dat genieten. Af en toe "geniet" ik er best wel van. Alleen in het begin, toen ik de hele tijd te horen kreeg: "Je moet er maar fijn van genieten", kreeg ik er iets wanhopigs van. Waar moest ik dan precies van genieten. Miste ik wat?Ik was heel erg blij, dat ik zwanger was, maar ik ben echt de eerste drie maanden bezig geweest met af te tellen tot min of meer de gevarenzone van een miskraam krijgen voorbij was. Ik heb wel op zes maart afgelopen jaar een miskraam gehad. De vierde welteverstaan in 18 jaar tijd.
Zow dit moest me even van mijn hart. :)
Ook die babykamer heb ik al in gedachten helemaal ingericht. We hebben de meubeltjes voor de babykamer toegezegd gekregen van mijn schoonzusje en zwager en we zijn daar allebei daar erg blij mee. Alleen om dat nu al helemaal daadwerkelijk in te richten, daar ben ik gewoon nog niet aan toe.
De woonkamer lijkt weer ergens op gelukkig. Rolf heeft het meeste gedaan, maar ik stiekem toch ook wat dingetjes.
Ik was vanmiddag de katten kwijt. Ik ben door het huis gelopen en vond ze op ons bed met zijn drietjes, de foto die ik daarvan heb gemaakt, zal ik morgen uploaden en op het blog zetten. Het zag er erg lief uit, vond ik
donderdag 4 februari 2010
Vanochtend moest ik erg lachen en toen waren we nog niet eens uit bed. Ik probeerde Rolf wakker te krijgen. Toen me dat dan toch eindelijk lukte kwam er dit:"Ik ben nog aan het genieten van mijn adresboek...stilte...in mijn outlook" Ok... Vervolgens kwam er:"Ja dat snap je niet he?" Tussen mijn gelach door kon ik er nee uit persen. Hij was gewoon nog half aan het dromen. Uiteindelijk heb ik ook nog er uit gekregen waarom hij nou zo aan het genieten was. Het lukte eerst niet maar nu kon hij van drie groepen de contactpersoon zien. Het was iets ingewikkelder, maar hier kwam het op neer. Paar maanden terug had hij ook zoiets toen was het eerste wat hij zei "/ nl" Dat was ook wat wonderlijk als je iemand wakker maakt hahaha.
Ik heb vandaag half de kast opgeruimd. Elke keer een klein stukje dus.
Vanochtend nog met V. gesproken. Ik wilde weten wanneer ze nou jarig was. Ik had alleen onthouden dat het ook in februari was. De elfde is het dus. Ze voelde zich een beetje raar, want sinds gisteren woont ze weer alleen. Het is uit tussen N. en haar. Het is natuurlijk ook raar, omdat je dan ineens allerlei dingen uit je huis moet missen, een grotere tv, een magnetron, de ander heeft toch altijd spullen ingebracht. Je bent ook toch gewend dingen samen te doen, ook al gaat het niet meer zo goed.
Vanavond heeft Rolf eerst wat spullen gekocht zoals een lamp voor in de wc. Die lamp is namelijk een tijdje terug met veel geraas naar beneden gestort, het glas van de lamp dus. Hij heeft een bel gekocht. Dat schijnt toch handiger te zijn als mensen bij je willen aanbellen, dat de bel het ook echt doet. Hij heeft ook nog een potje blauwe verf gekocht. Dan kunnen er twee tafeltjes lichtblauw geverfd worden. Nou ja de ene moet nog een keer geverfd worden. Die is al lichtblauw.
Na het zwemmen heeft hij de lamp alvast opgehangen.
Het zwemmen ging beter dan dinsdag. Ik heb geprobeerd mijn beide armen naar achter te doen, terwijl ik op mijn rug zwom. Dat wordt een beetje wonderlijk gezicht. Dat lukt me namelijk nog niet. (Mijn schouder zit gedeeltelijk vast "frozen shoulder") Het was wel erg lekker weer te zwemmen. Dit keer konden we wel buiten zwemmen, zonder dat je bevroor.
's Avonds heb ik nog M aan de telefoon gehad. Ze had vandaag haar laatste werkdag, omdat de winkel vandaag sloot.
Met mijn nichtjes gaat het gelukkig beter die zijn samen met hun moeder voornamelijk verkouden. De beginnende longontsteking bij de oudste heeft niet doorgezet.
Ik heb vandaag half de kast opgeruimd. Elke keer een klein stukje dus.
Vanochtend nog met V. gesproken. Ik wilde weten wanneer ze nou jarig was. Ik had alleen onthouden dat het ook in februari was. De elfde is het dus. Ze voelde zich een beetje raar, want sinds gisteren woont ze weer alleen. Het is uit tussen N. en haar. Het is natuurlijk ook raar, omdat je dan ineens allerlei dingen uit je huis moet missen, een grotere tv, een magnetron, de ander heeft toch altijd spullen ingebracht. Je bent ook toch gewend dingen samen te doen, ook al gaat het niet meer zo goed.
Vanavond heeft Rolf eerst wat spullen gekocht zoals een lamp voor in de wc. Die lamp is namelijk een tijdje terug met veel geraas naar beneden gestort, het glas van de lamp dus. Hij heeft een bel gekocht. Dat schijnt toch handiger te zijn als mensen bij je willen aanbellen, dat de bel het ook echt doet. Hij heeft ook nog een potje blauwe verf gekocht. Dan kunnen er twee tafeltjes lichtblauw geverfd worden. Nou ja de ene moet nog een keer geverfd worden. Die is al lichtblauw.
Na het zwemmen heeft hij de lamp alvast opgehangen.
Het zwemmen ging beter dan dinsdag. Ik heb geprobeerd mijn beide armen naar achter te doen, terwijl ik op mijn rug zwom. Dat wordt een beetje wonderlijk gezicht. Dat lukt me namelijk nog niet. (Mijn schouder zit gedeeltelijk vast "frozen shoulder") Het was wel erg lekker weer te zwemmen. Dit keer konden we wel buiten zwemmen, zonder dat je bevroor.
's Avonds heb ik nog M aan de telefoon gehad. Ze had vandaag haar laatste werkdag, omdat de winkel vandaag sloot.
Met mijn nichtjes gaat het gelukkig beter die zijn samen met hun moeder voornamelijk verkouden. De beginnende longontsteking bij de oudste heeft niet doorgezet.
woensdag 3 februari 2010
zwemmen
Zondag zijn we naar A.nnemieke haar verjaardag geweest. Het was erg gezellig, maar ik zat op geen enkele stoel lekker. Ik ben de laatste weken een beetje prinses op de erwt. Ik voel alles. A.nnemieke kreeg woontijdschriften en een cd van milo waar ze allebei erg blij mee was. Jammer genoeg kon mijn zusje niet komen. Allebei haar dochters waren ziek. De oudste bleek maandag een beginnende longontsteking te hebben, dus die is nu aan de antibiotica.
Maandag weet ik even niet meer wat ik heb gedaan.. Ik geloof dat ik vooral gerust heb, omdat ik zo moe van het weekend was. Ik was zaterdag ook wel helemaal mee naar de supermarkt geweest. Nou wow....
Dinsdag zijn we naar het zwembad geweest! Kon ik eindelijk mijn badpak uitproberen. Het zwemmen ging prima. Het was alleen wel een beetje gek dat het net leek of ik op iets lag als ik zwom. Strikt genomen is dat natuurlijk zo, maar het voelt wel een beetje raar. Ik heb Rolf laten voelen wat ik bedoelde in het zwembad door met mijn hand een beetje op zijn buik te duwen. Zo voelde het ongeveer. We zijn ook twee keer naar buiten gaan zwemmen. Het was alleen helaas dit keer niet zo lekker, omdat het regende en die druppels zijn met maar een graad of 4 buiten erg koud. We hebben wel een beetje gelachen in dat zwembad. We stonden te douchen, kwam er een man langs en Rolf en ik keken elkaar gelijk zo aan van zag je dat. Die man liep namelijk in een boxershort van de markt rond. Nou hangt er bij ons in het zwembad aan alle kanten een afiche, waarop staat niet met onderbroek onder uw badkleding zwemmen dan nog een foto met een pijl, waarbij staat zo dus. Ze waren ook weer roeien aan het oefenen in het zwembad. Dat is wel een beetje wonderlijk gezicht, maar vast een goeie oefening.
Vandaag ben ik naar de fysiotherapeut geweest. Ze heeft me dit keer verteld, dat ze een x-aantal jaar zwangerschapsgymnastiek heeft gegeven en dat ze nu een cursus bekkeninstabiliteit fysiotherapie doet. Vervolgens onder andere een verhaal over dat je niet weeen moet tegen werken, maar met ze meegaan zoals met golven op de zee. Je moet ze niet proberen helemaal weg te puffen, omdat dat alleen maar energie kost.
Rolf had gister een collega als tip gegeven, dat hij voor zijn vrouw een voedingskussen moest kopen. Ze slaapt namelijk al een tijdje heel slecht. Ik wil dat kussen ook graag. Ik moet alleen helaas tot zondag wachten. (Ik krijg hem dan van mijn schoonmoeder voor mijn verjaardag!) Gelukkig had de vrouw van die collega nou 's nachts wel goed geslapen.
Maandag weet ik even niet meer wat ik heb gedaan.. Ik geloof dat ik vooral gerust heb, omdat ik zo moe van het weekend was. Ik was zaterdag ook wel helemaal mee naar de supermarkt geweest. Nou wow....
Dinsdag zijn we naar het zwembad geweest! Kon ik eindelijk mijn badpak uitproberen. Het zwemmen ging prima. Het was alleen wel een beetje gek dat het net leek of ik op iets lag als ik zwom. Strikt genomen is dat natuurlijk zo, maar het voelt wel een beetje raar. Ik heb Rolf laten voelen wat ik bedoelde in het zwembad door met mijn hand een beetje op zijn buik te duwen. Zo voelde het ongeveer. We zijn ook twee keer naar buiten gaan zwemmen. Het was alleen helaas dit keer niet zo lekker, omdat het regende en die druppels zijn met maar een graad of 4 buiten erg koud. We hebben wel een beetje gelachen in dat zwembad. We stonden te douchen, kwam er een man langs en Rolf en ik keken elkaar gelijk zo aan van zag je dat. Die man liep namelijk in een boxershort van de markt rond. Nou hangt er bij ons in het zwembad aan alle kanten een afiche, waarop staat niet met onderbroek onder uw badkleding zwemmen dan nog een foto met een pijl, waarbij staat zo dus. Ze waren ook weer roeien aan het oefenen in het zwembad. Dat is wel een beetje wonderlijk gezicht, maar vast een goeie oefening.
Vandaag ben ik naar de fysiotherapeut geweest. Ze heeft me dit keer verteld, dat ze een x-aantal jaar zwangerschapsgymnastiek heeft gegeven en dat ze nu een cursus bekkeninstabiliteit fysiotherapie doet. Vervolgens onder andere een verhaal over dat je niet weeen moet tegen werken, maar met ze meegaan zoals met golven op de zee. Je moet ze niet proberen helemaal weg te puffen, omdat dat alleen maar energie kost.
Rolf had gister een collega als tip gegeven, dat hij voor zijn vrouw een voedingskussen moest kopen. Ze slaapt namelijk al een tijdje heel slecht. Ik wil dat kussen ook graag. Ik moet alleen helaas tot zondag wachten. (Ik krijg hem dan van mijn schoonmoeder voor mijn verjaardag!) Gelukkig had de vrouw van die collega nou 's nachts wel goed geslapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)