Ik moet en wil zoveel. Verder met Frans leren, psychologie studeren en eindelijk dat tentamen maken, kleertjes maken voor de baby, schilderijen maken, kaarten maken. Eigenlijk kom ik gewoon nergens toe. Ja ik maak af en toe een paar kruissteekjes. Ik doe de dingen die ik wel kan doen in het huishouden. Ik doe samen met Rolf dingen, maar verder heb ik het gevoel dat ik helemaal nergens toe kom. Ik kan ook niet echt goed mijn aandacht bij dingen houden. Dat merk ik vooral omdat ik veel fouten maak. Zelfs dat borduren, waarin ik normaal zelden fouten maak, gaat niet echt goed. Ik heb al heel wat uit moeten halen....
Kortom, bluh!!
7 opmerkingen:
Ja lastig is dat he, ik zou zeggen leg je er lekker bij neer. Ga lekker boekjes lezen of films kijken. Over een paar maanden lukt het allemaal wel weer ;-)
ja ik hoop het. Kan me er eigenlijk ook alleen maar bij neerleggen, maar de laatste dagen vliegt het een beetje naar mijn keel. Ik wil gewoon iets! :)
oh jah lastig, het zullen voor een deel wel de hormonen zijn die door je lijf heen razen :-)
Is vast iets door de natuur ingegeven die maakt dat je als aanstaande moeder goed rustig doet zodat het kleine beepje in je buik goed groeit :-), dus denk dat je er weinig aan kunt doen, dan je lekker overgeven en luisteren naar je hormomen/lijf ;-) beetje broeden ;-)
Op het laatst komen de sop poets en nestel hormomen vanzelf in je bloed ;-) en geloof me die zijn ook niet te stoppen ( och wat heb ik een grodijnen gewassen in die tijd hihihi)
nouja succes!
vervelend voor je. Zoveel willen en dat je nergens echt aan toe komt. Zullen echt de hormonen zijn. Geef er aan toe en ga iets doen waar je je hoofd niet bij nodig heb... Wat dat is? lekker in bad liggen met een boek, of kletsen met een vriendin. heb je ook je hoofd wel bij nodig maar toch anders.
Sterkte.
Ik kom hier via Sandra pluk de dag terecht en wil je graag even sterkte wensen! Soms heb je gewoon van die dagen, dat je alleen maar kunt opnoemen wat je allemaal wilt doen, maar nergens toe komt. Aan de andere kant, een duidelijk beeld hebben van wat je allemaal zou willen doen, als je je beter zou voelen, is toch een mooie stimulans.
Het komt wel weer. Desnoods niet allemaal tegelijk, maar one at the time..
Leuk blog heb je, ik ga eens even verder lezen, hartelijke groet Roelien
Je hormonen kunnen enorm opspelen, en de lijft denkt vast niet van de hoge eisen stellen hoor ik lever al een topprestatie!
Sterkte het komt allemaal weer goed :-)
Dank jullie wel voor deze reacties. Kan nu toch weer iets beter denken dat ik niet zoveel van me zelf moet eisen. Ergens weet je dat allemaal wel, maar het is erg prettig als iemand anders het tegen je zegt. Ik voelde me in ieder geval vandaag een stuk beter.
Een reactie posten