Poekie heeft een hartruisje vertelde de dierenarts ons. "Wist u dat?" Nee dat wisten we niet. Ik kreeg een paar jaar geleden dezelfde vraag over mezelf. "U heeft een hartruisje, wist u dat?" Nee en het hoefde niet onderzocht te worden bij mij zei de artsassistent en later de huisarts. Toen ik begin dit jaar geopereerd moest worden en die operatie maar gelijk de volgende dag gepland werd, bedacht ik me dat hartruisje weer bij de anesthesiste. Ik had een formulier ingevuld voor we daar naar binnen gingen. Oh.. u heeft een hartruisje. cardioloog gebeld. Ja, dat moeten we toch onderzoeken. Ik heb dus de operatie ondergaan met antibiotica. Onderzoeken gehad en de cardioloog heeft me meegedeeld, dat veel vrouwen een hartruisje hadden en dat ik er 100 mee kon worden. Dit schoot allemaal door me heen bij die dierenarts.

 Verder verging ik gisteren over mijn hele lichaam en vooral bij mijn knieen van de jeuk. Het zakte een beetje toen ik mijn joggingbroek had aangedaan ipv mijn spijkerbroek. Ik ben maar gauw naar bed gegaan.
Ik vond net op internet dat je er evt. cardiflor op kan smeren.

Ik was inderdaad doodmoe vandaag. Ik werd wel vanochtend wakker van de wekker en ben nadat rolf naar zijn werk was, na anderhalf uur ongeveer weer in slaap gevallen. Rolf heeft me twee keer om 9 uur gebeld, maar ik heb het niet gehoord. Een paar minuten voor tien ben ik pas wakker geworden. Daarna ging het wel eigenlijk.