Oh ja vannacht moest de tijd uhm.. vooruit gezet worden he. Even vergeten dat de telefoon dat automatisch doet.. Hmz. De klok stond dus twee uur vooruit. Hierbij moet je wel even in gedachten houden, dat Rolf en ik normaal de wekker of op 8 over half 5 of op 8 over half 6 hebben staan. Dus we niet zo heel erg veel moeite met vroeg op staan hebben. (Nou ja ok meestal niet ;)) Wij stond dus vrolijk om half 8 voor de hotelkamerdeur van mijn ouders ipv half 9 of uhmmmm hoe laat was het nou. Ze moesten er toch uit op dat moment, maar je begrijpt die twee lagen nog wel lekker in bed. Hahaha, wij waren al uitgebreid in bad geweest en helemaal klaar.
We zijn na half Antwerpen gezien te hebben, naar het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten geweest. Daar hebben we schilderijen op de tweede verdieping gezien met de uitleg van verschillende kunstwerken en uitleg over de kunst in die tijd op zo'n apparaatje met koptelefoon. Ze hadden in het museumcafé erg lekkere thee.
We zijn vervolgens weer naar Nederland gaan rijden. Ik was hartstikke moe en helemaal op. We hebben eerst mijn ouders naar huis gebracht. (waar ik nog een beetje uitviel, mijn vader kan erg eigenwijs zijn en ik nog steeds als reactie daarop nog eigenwijzer, tel daar wat hormonen en moeheid bij op en je krijgt een .. ontploffinkje, maar het was alweer pais en vree toen we weggingen. Ik kan niet lang boos blijven en mijn vader gelukkig ook niet. Bovendien beruste het geheel op een misverstand)
Al met al was het dus een zeer geslaagd weekend en ik was erg blij dat we mijn ouders hadden meegevraagd.
Omdat ik nogal pijn in mijn rug had en heel erg moe was, heb ik de hele dierentuin in een rolstoel gezien. Mijn vader en Rolf hebben alle dieren gezien. Mijn moeder en ik bijna alle dieren. We hebben daarna nog even door de stad gelopen. Bij pipoos hebben mijn moeder en ik allebei wat dingen gekocht. Ik nog een borduurwerkje voor de babykamer, een nijntje met beertje in haar armen. Ik ben daar 's avonds aan begonnen. Jawel, ik heb nog een borduurwerkje, maar dat uiteraard niet mee en ik had geen geduld om het boek, dat ik mee had, te lezen. Verder heb ik nog bandjes, die ik misschien toch voor iets voor de baby wil gebruiken. De ideeën van wat ik wil maken zijn er wel, maar het is me al weken allemaal te veel. Ik ben al helemaal blij, als er überhaupt wat uit mijn handen komt. Ik zal binnenkort wel moeten. De gordijnen moeten toch echt door mezelf in elkaar gezet worden, als de stof in huis is.
Daarna zijn we nog wat gaan drinken en daarbij appelstrüdel gegeten. We hebben 's avonds bij een argentijns restaurant gegeten, maar dat was het niet helemaal. Ik kreeg half rauw vlees. Dat hebben we teruggestuurd, want surpriseee dat eet ik nu natuurlijk helemaal niet op! De dame blanche was wel erg lekker.
Vrijdag gingen we thuis weg om half 9. We zijn eerst de auto gaan wassen en stofzuigen. Daarna zijn we naar mijn ouders gereden om ze op te halen.We vertrokken uiteindelijk ergens tussen 10 uur en half elf. We kwamen om 12 uur aan. Dat was dus te vroeg. De kamers waren nog niet klaar. Dat werd dus eens stukje wandelen. We hebben op de Groenplaats erg lekker gegeten. Ik was druk, dus toen al moe :)
Op de terugweg, kwamen we langs een winkel waar ik altijd wat koop, als we in Antwerpen zijn. Gelukkig hadden ze nu ook wat kleren voor mij. (Mijn broekenprobleem weer wat opgelost.) Eindelijk weer een broek, die goed past en een erg leuk hesje en een jurk. (allebei voor nu en voor warmer weer)
We hadden twee kamers naast elkaar, nr. 102 en nr. 103. Het waren gelukkig mooie kamers met een bad! Het is dat onze badkamer thuis zo inimini is, anders zou ik accuut een bad willen. Nu gaan we, als dat ooit nog gebeurt, een nieuwe douche plaatsen, als we de badkamer verbouwen. Nou ja, ik geloof, dat Rolf dat vooral gaat doen en dat de kleine en ik vluchten naar mijn ouders :D.
's Avonds gingen we pizza eten. Dat was erg lekker. Het was ook heel gezellig.
Gisteravond ben ik ook nog heel boos geworden op een kassajongedame. Ze deed al onaardig en beweerde iets wat onmogelijk was. Ik was dus boos. komen we na nog wat anders gekocht te hebben beneden. Willen door de poortjes van de winkel. Het alarm gaat af. (GRM) Ene tas er voor alarm gaat. Andere tas alarm gaat. Een winkeljuf roept ja dan moet u naar de kassa. Joh je meent het. Ik zei het net niet, maar was wel inmiddels inwendig ontploft. Ik ben heel boos naar boven gegaan met de roltrap met Rolf achter me aan. Pakte de tassen. Plofte ze tussen lading kleren van een meneer in op de toonbank en zei: "Dankzij jou kunnen we niet door de uitgang, dus je mag het fijn nagaan." Vervolgens stond madam half te lachen, waarop ik (surprise!) weer ontplofte. Ik heb Rolf verteld, dat hij de bon tevoorschijn moest halen of er een naam of iets dergelijks op stond. Mooi er stond een personeelnummer op. Vervolgens heb ik hem verteld dat dat een mooie klacht zou worden. Volgens Rolf trok het meisje inmiddels wit weg. Ze deed ineens poeslief toen ze ons hielp. Als we volgende week gelijk blijken te hebben. Dat gaan we dus even uitzoeken. Dan komt die klacht er. Anders laten we het. Kind is tenslotte al genoeg geschrokken. :) Ze kreeg het btw voor elkaar om me weer boos/nog bozer te krijgen. Het lag niet aan haar. Ze had het alarm er goed afgehaald. Ik dus:"Het alarm ging bij beide tassen af. Maar ja, dat was niet zo volgens mevrouw.. pompom...
Dit is dus niets voor mij eigenlijk. Dat ik zo boos word, komt al niet zo gauw voor. Dat ik dan zo uitval al helemaal niet. Meestal word ik ijselijk netjes, als ik kwaad ben. Ik zeg dan ook wel wat ik van iets vind, maar iets genuanceerder, in ieder geval stuk tactischer.
Vandaag was het erg lekker weer tot een uur of 4, 5. Het werd grijs. Het ging onweren. Daarna brak de zon weer door. 's Avonds waren we allebei de paspoorten kwijt. Na een half uur zoeken ongeveer, hebben we allebei ons eigen paspoort gevonden.. PFEW. Die van Rolf zat in 1 van zijn jasjes en die van mij in mijn oude jas, waar we allebei al een keer in gezocht hadden.
We hebben erg lekker gegeten vanavond. Salade,gebakken aardappeltoefjes uit de oven en sucadelapjes in een tomatensaus
Gisteren liep ik in een winkel en hoorde een stukje van de tekst. Normaal gesproken kan ik die tekst en het liedje gewoon horen, ken de tekst uit mijn hoofd, nietssssss aan de hand. Zo niet gisteren, tranen, ik werd er helemaal emotioneel van. Het is wat.. Nu heb ik hem net twee keer gehoord, weer allemaal prima. :) Ik vrees dat dit een Mel C dagje wordt. Ik zit het ene na de andere liedje van haar te beluisteren.
"Never Be The Same Again"
Come on. Ooh, yeah.
Never be the same again.
I call you up whenever things go wrong.
You're always there. You are my shoulder to cry on.
I can't believe it took me quite so long.
To take the forbidden step.
Is this something that I might regret?
(Come on, come on)
Nothing ventured nothing gained.
(You are the one)
A lonely heart that can't be tamed.
(Come on, come on)
I'm hoping that you feel the same.
This is something that I can't forget.
I thought that we would just be friends.
Things will never be the same again.
It's just the beginning it's not the end.
Things will never be the same again.
It's not a secret anymore.
Now we've opened up the door.
Starting tonight and from now on.
We'll never, never be the same again.
Never be the same again.
Now I know that we were close before.
I'm glad I realised I need you so much more.
And I don't care what everyone will say.
It's about you and me.
And we'll never be the same again.
I thought that we would just be friends (oh yeah).
Things will never be the same again. (Never be the same again)
It's just the beginning it's not the end. (We've only just begun)
Things will never be the same again.
It's not a secret anymore.
Now we've opened up the door. (Opened up the door)
Starting tonight and from now on.
We'll never, never be the same again.
Never be the same again.
Nite and day.
Black beach sand to red clay.
The US to UK, NYC to LA.
From sidewalks to highways.
See it'll never be the same again.
What I'm sayin'
My mind frame never changed 'til you came rearranged.
But sometimes it seems completely forbidden.
To discover those feelings that we kept so well hidden.
Where there's no competition.
And you render my condition.
Though improbable it's not impossible.
For a love that could be unstoppable.
But wait.
A fine line's between fate and destiny.
Do you believe in the things that were just meant to be?
When you tell me the stories of your quest for me.
Picturesque is the picture you paint effortlessly.
And as our energies mix and begin to multiply.
Everyday situations, they start to simplify.
So things will never be the same between you and I.
We intertwined our life forces and now we're unified.
I thought that we would just be friends.
Things will never be the same again.
It's just the beginning it's not the end.
Things will never be the same again.
It's not a secret anymore.
Now we've opened up the door.
Starting tonight and from now on.
We'll never, never be the same again.
(Come on, come on)
Things will never be the same again.
(You are the one)
Never be the same again.
It's not a secret anymore.
We'll never be the same again.
It's not a secret anymore.
We'll never be the same again.
Never be the same again.
Never be the same again.
Never be the same again.
Never be the same again.
Gisteravond ben ik naar yoga geweest. Meisje wat naast me zat wil ook psychologie gaan studeren. Alleen zij wil het in Leiden gaan doen en dan de deeltijd opleiding. Dat vond ik wel leuk, dat haar dat ook wel wat leek. We hielden iets eerder op. Rolf had gisteravond vanuit thuis gewerkt en was daarbij een beetje de tijd vergeten. Het was al bijna de tijd dat hij me op moest halen, toen hij nog heel Den Haag door moest......
Ik maar buiten staan, dan was het toch nog wel koud zo 's avonds laat..
Vandaag heb ik me er dan eindeijk toe gezet weer een kaart te maken. Hij is nog niet helemaal af, dat ga ik morgen doen. Het was erg grappig, maar ik ruik de reukloze terpentine dus wel. Ik heb het thema van winterwonderland gevolgd. Dat is voor deze week, dat je een doorkijkje in je kaart moet hebben en een winterstafereel. Ik vond dat een meisje in kerstkleding, daar wel zo ongeveer aan voldoet :)
Voor we gingen zwemmen, kwam de brandweer alweer voor het grote huis hier tegenover. Ik geloof dat dat al de derde keer is in twee weken tijd. Wat ze daar uitspoken.. Je vraagt het je echt af. Ze gingen ook dit keer weg, zonder dat ze iets hoefden te doen. Toen we terug kwamen van dat zwemmen, kwam er weer met veel bombarie een brandweerwagen. Dit keer in de flat hier tegenover. Dat vuur was gelukkig al uit. Maar de mensen roken het wel. Het jonge gezin kwam met twee kinderen op de arm al naar buiten. Gelukkig konden ze gewoon hun huis weer in gaan. We hebben toch nog twintig baantjes gezwommen. Het was zo druk, dat dat eigenlijk een hele prestatie van ons was. Erg grappig was, dat ik in het pashokje stond, net mijn badpak aan, had ik ineens een puntbuik. Ik denk dat die kleine zich draaide. :)
Ik ga maar gauw lekker slapen, want ik ben erg moe.
Dit is precies op de dag van 25 weken (afgelopen donderdag dus).
Ik weet nu al dat ik dat niet meer ga geloven. Ik geloof het nu al niet ;) Ik heb iets te vaak het beeld van mezelf bij moeten stellen, denk ik, afgelopen paar jaar.
Hoek van de babykamer richting gang.
Afgelopen zaterdag zijn we uiteraard eerst naar de markt geweest. We waren er erg vroeg. 9 uur waren we er al. De groentenman was aan het mopperen op de prijzen. Hij had dat in 35 jaar nog niet meegemaakt, zulke hoge prijzen. De dure bloemkolen waren 3 euro 95. Hij verkocht kleintjes voor 1 euro 50. Hij zei als je dat om gaat rekenen naar guldens schrik je je helemaal naar. De vrouw van de loempiakraam t.o. de supermarkt was helemaal stomverbaasd. :D Ze zag me namelijk aan komen lopen en had ook niemand bij haar kraam staan. Normaal is het daar erg druk en ziet ze me pas als ik al voor haar kraam sta en dan kan ze mijn buik niet meer zien. Dus ze zei: "U bent zwanger en dat heb ik helemaal niet gezien!
Daarna zijn we een behangafstoomapparaat gaan huren. Rolf heeft in ongeveer anderhalf uur het behang in het kleine kamertje er af gestoomd. Daarna heeft hij eerst de gaatjes gedicht in de muur die geel moest worden. Vervolgens heeft hij de muren in de voorstrijk gezet. Toen dit was opgedroogd de volgende dag is hij om half 2 de muur geel gaan schilderen en na een uur of vier (iets korter) heeft hij de tweede laag er over heen geschilderd. Het is op de foto niet zo goed te zien, maar het is een mooie lichte heldere kleur geel geworden.
's Avonds zijn we naar de dansavond geweest. Benno en Rene waren helemaal verbaasd dat we er waren. :) Alles wat ik gedanst heb ging goed. Ik had nu gelukkig mijn lagere dansschoenen aan met plattere hak, dat danst nu een stuk beter. Ik kan ze alleen nu helaas niet zelf vast maken. Ik kom daar gewoon niet bij. Nou ja, ik kom er wel bij. Ik zit alleen dan zo onhandig, dat het me niet lukt de bandjes weer in de gepsjes te krijgen. Het was erg gezellig, ondanks dat we niet zo heel veel gedanst hebben.
Bij de fysiotherapeut hoef ik pas over 3 weken terug te komen. Mijn arm/schouder gaat goed vooruit. Als ik zwangerschap/bekkenspanning gerelateerde vragen heb, mag ik bellen. Ik kreeg alleen wel een lijstje met goeie raad mee. Je gaat geen boodschappentassen meer dragen. (dreigende blik). Eerst draaien voor dat je opstaat (als je ligt) en nog wat van die dingen.
Volgende week zijn we ook een weekend weg met mijn ouders. Dan ben ik vrijdagochtend waarschijnlijk al op weg.
Ik heb op een terrasje gezeten, thee gedronken en mensen zitten kijken. Op weg daar naar toe en weer terug naar huis, heb ik me verbaasd over de hoeveelheid politieauto's. Vooral de laatste week zijn dat er wel erg veel.
Ik begin steeds meer moe te worden. Ik heb al voorspeld dat ik over een week of twee waarschijnlijk weer elke middag lig te slapen. Ik voel me ook al twee dagen gewoon niet zo lekker. Het voelt sowieso alsof die buik niet bij mij hoort. ik voel wel alles. Ik voel me ook zwanger. Toch die buik is van die andere Emmy ofzoiets :) Nou ja Rolf begreep wat ik bedoelde, toen ik dit probeerde uit te leggen.
Zingen is trouwens ook leuk. Als ik ga zingen, wat ik best vaak doe. Dan begint er ook een hoop gewiebel in mijn buik. :)
Rustig dagje weer. Volgens mij hebben ze nu toch een andere bestemming voor dat grote huis hier in de buurt. Eerst zaten er geestelijk gehandicapten, die er een behoorlijke kamer hadden. Nu zijn het volgens mij vooral jongeren die er zitten. Vorige week was er ruzie met een groepje jongeren van buiten. Deze week stond er politie op de stoep. Ik zit het me dus gewoon af te vragen, wat er nou precies zit.
In het zwembad hebben we vooral een bal overgegooid. In het begin vond ik het water maar koud. Elke donderdag zwemt er een schattig chinees meisje met haar vader. Ik schat dat het meisje een jaar of twee is. Vandaag moest alles anders dan haar vader verzon. Ze wou het water niet in. Vervolgens het water niet uit. Ze wou NIET onder de douche. Als dat dan toch moest, moest ze natuurlijk zelf haar haar inzepen. etc. :) Alles ging in het chinees. Maar het nee van het meisje was toch onvervalst nederlands.
Anne heeft sinds vorige week oorbellen van haar pappa gekregen. Hmm, het ontlokte bij mij de reactie, als die kleine van mij dat wil. Dan moet hij dat maar van zijn eigen geld doen. Als hij een jaar of zestien is ofzo en het dan nog wil. Ik doe aan discriminatie dan. Als je het me nu zou vragen, zou een dochter het van mij op haar twaalfde krijgen, de gaatjes en de oorbellen. Ik ben niet erg eerlijk. :) Het grappige was ook dat ik, terwijl ik het zei, dacht van hm zou ik daar echt zo streng over doen. Ik weet het eerlijk niet.
Ik heb gister ook nog Anne aan de telefoon gehad. Gelukkig had ik in tegenstelling tot oma wel verstand van de liedjes van k3. Ik snapte uit het verhaal dat ze had gedanst en gezongen had met k3, die ze op tv had gezien. Ik wist zelfs welk liedje.
Ik hoop dat ik vannacht hoogstends 1 keer wakker word. Afgelopen nacht was het namelijk weer eens stuk of vier keer.
Eindelijk weet ik dan wat voor een vogel dit is. Ik heb al vaker op internet en in boekjes gezocht. Vandaag ben ik weer gaan zoeken en ik kwam per ongeluk een pagina tegen waarop van verschillende watervogels een plaatje stond. De namen stonden bij de plaatjes. Daar stond dan eindelijk het door mij lang gezochte plaatje en de naam!
We hadden al de nodige discussies gehad over wat het nou zou zijn een gans of een eend. Als je deze, deze of deze pagina bekijkt, zie je dat het tot een van de eenden soorten hoort of tot de half gans. Als je verder zoekt kom je ook nog pagina's tegen waarop staat dat het een gans is. Ik ga er van uit dat het een eend is. Ik heb wel vaker met mijn fiets en een paar auto's staan wachten tot zo'n hele familie van pa, moe en kleintjes hier de straat waren overgestoken. Kennelijk zijn de omstandigheden hier ok, want het zijn vrij grote nesten die ze voortbrengen en er overleven ook redelijk veel.
Vanochtend ben ik naar de markt geweest en heb warme chocomelk gedronken. Ik dacht er zomaar aan om knopen voor mijn vest te kopen. Nou moet ik ze er alleen nog even opzetten..
's Avonds zijn Rolf en ik naar Scheveningen geweest, in plaats van dat we zijn gaan zwemmen. We hebben een heel stuk langs de boulevard gelopen en we hebben bij het pannenkoekenhuis thee en koffie gedronken en een stukje appeltaart gegeten. Het viel me mee het weer bij de zee. Ik had het eerlijk gezegd kouder verwacht
Update van deze dame. Als ze dan zo'n ding aanmoet, dan draait ze zich wel met spreidbroek en slaapzakje aan om. Verder heeft ze het ook al gepresteerd, om het hele spreidbroekje uit te trappen. Hoe ze dat voor elkaar krijgt snappen we allemaal niet helemaal.
Vanmiddag viel ik in slaap. Zo moe was ik van het hele weekend. Moest ik toch ook nog anderhalf uur vanavond naar die zwangerschapsyoga. Er was een nieuwe dame bij. Ze is 41 en verwachtte de oudste te zijn, maar nee ik was met mijn 42 net nog wat ouder ;). Maar goed we zijn nog steeds maar met vier dames. Die kleine urt in mijn buik schopte weer alle ontspanningsoefeningen door. :)
Ik heb nog aan de dame die ook last heeft van bekkenspanning, uitgelegd hoe ze moest opstaan en de eerste stappen moet zetten. Dat scheelt d'r een hoop in pijn. Ze moest nog wachten voor haar eerste behandeling tot volgende week.
Ik hoop dat ik vannacht lekker zal slapen. Denk het wel. Ik ben nu ook nog eens moe van die yogaheisa.
Mijn vader staat op de eerste rij, tweede persoon.
Mijn moeder is de laatste op de tweede rij.
Mijn moeder staat op de tweede rij als eerste.
Vandaag zijn we naar het 20 jarig jubeleum concert van Pur Sang geweest. Het koor waar mijn ouders bij zingen (Ze zingen ook nog bij een ander koor, maar dit koor is echt goed) We waren dit keer ruim op tijd, dus we hoefden niet in een rij te staan, zoals andere jaren.
Eenmaal binnen zagen we gelijk mijn oom en tante uit Rijswijk. Daar zijn we naast gaan zitten. Vlak daarna zag ik mijn oom en tante uit Delft ook. Die had ik nog niet gezien, sinds ik zwanger ben, dus daar heb ik ook even mee gepraat. Haar dochter heeft haar eerste kind op mijn verjaardag gekregen. Ik kreeg op mijn verjaardag dus een achterneefje cadeau ;) In de pauze zagen we ook nog de overbuurvrouw van mijn ouders. Die begon gelijk te jubelen: Ja ik had het gehoord. Gefeliciteerd, wat fijn, hartstikke leuk voor jullie, etc Het is toch wel heel fijn, dat zoveel mensen blij voor ons zijn.
Het was weer erg mooi. Alleen het allerlaatste lied ging fout, bij een stukje invallen. Ze zijn toen helemaal overnieuw begonnen. De kleine in mijn buik heeft bijna de hele voorstelling bewogen/ schopjes uitgedeeld. Op een gegeven moment zelfs in de maat. Het zal wel toeval zijn he, maar het was wel erg grappig :))
Rolf heeft me vervolgens naar het huis van mijn ouders gebracht. Mijn ouders waren op de fiets en die moesten nog napraten. Rolf is toen naar zijn werk gegaan en was pas weer terug om kwart over tien. Hij heeft toch een tijd gewerkt. Geloof dat hij om 5 uur naar Amsterdam is gereden. Dus een uur of 4 gewerkt.
We aten lekker macaroni bij mijn ouders. Nou ja Rolf at een stuk later :) Vooraf een pannenkoek en als toetje kwarkyoghurt met een smaakje. Het was in ieder geval erg lekker allemaal.
Mamma was nog Margriet tegen gekomen. Daar hebben mijn zusje en ik balletles van gehad. Klasiek ballet, jazzballet, tappen en spitzenles. Ze vertelde aan mijn moeder, dat ze nu aan peuterdans vanaf 2 jaar doet, waar de moeders ook mee naar toe komen. Dat heeft mijn moeder gelijk aan mijn zusje verteld. (Anne is twee en een half) Mijn zusje was gelijk enthousiast, maar kan voorlopig helaas niet. Mijn zusje en ik zijn altijd erg weg van dansen geweest. Zij was er iets beter in dan ik, maar we deden qua enthousiasme niet voor elkaar onder. Ze zat met klasiek in de topklasse. Op dansles waar we paar jaar later op gingen, is ze gestopt door omstandigheden, toen ze bij het wedstrijddansen was beland. :)
De markt was vanochtend ontzettend druk. Zo druk dat we gedwongen moesten slenteren. Waar ik weer zo moe van werd, dat ik op het laatst niet meer vooruit te branden was. We hebben nog een tijdje met het meisje van de bloemenkraam staan praten.
We hebben de auto gewassen en in de supermarkt was het gelukkig niet zo druk pfew.
Thuis gekomen heb ik een tijdje op bed geslapen tot mijn moeder belde. Vervolgens viel Rolf ook nog in slaap. Die heeft ook op bed geslapen..
Gisteravond is Rolf nog bij mijn ouders langsgeweest voor de kaartjes van het concert morgen. Hij is toen gelijk bij mijn zusje langsgeweest. Hij heeft de kleding gebracht die we tijdje terug voor de meisjes gekocht hadden. F.leur had inmiddels bedacht dat als ze zo'n rare spreidbroek aankreeg,dat ze dan maar gelijk ging tijgeren. :) Mijn zusje denkt dat F. die broek, die we voor haar gekocht hebben wel aan zal kunnen. (die moet dan weer over de spreidbroek heen) We hadden in overleg namelijk alles voor beide dames een maat te groot gekocht. Dus zuslief helemaal blij. Rolf heeft nog half uurtje met d'r zitten theedrinken en toen kwam hij dan eindelijk naar huis :)
Vandaag heeft mijn schoonmoeder ook nog gebeld, maar die wou alleen weten hoe het met mij ging.
Gisteren moest mijn jongste nichtje naar de dokter. Ze moest helaas toch een spreidbroek aan voor een tijdje. De dokter heeft een tijdje gezegd, dat het wel meeviel bij haar. (Haar zus heeft er ook 1 aangehad, alleen die was toen jonger) Als het nu niet beter was, moest ze er toch 1 aan.
F.leur was al aardig op weg om te gaan kruipen. Ze had inmiddels uitgevonden hoe je je benen onder je gevouwen krijgt. Nu moest ze dus ineens die spreidbroek aan gisteren. Mijn zusje legde haar in de box op haar rug. Kind vindt het veels te mooi op haar buik. Ze wil zo graag alles zien, wat er om haar heen gebeurt. Mijn zusje loopt dus weg. Die was in de veronderstelling, dat ze haar dochter voorlopig niet uit zichzelf zou draaien. Ze draait zich weer om. Kind lag in die korte tijd al omgedraaid :)) Knap he. Taaie dame, dat nichtje van mij. (ik kijk nou heel trots :))
Ik hoop maar, dat ze die spreidbroek niet al te lang aan hoeft. Er zal nu ook kleding voor haar gemaakt moeten worden. Anders kan ze niet veel aan.
150 gr stukjes varkensvlees (<< officieel maar ik maak het ook met gehakt (kip/rund/lams) of hamblokjes)
400 gr chinese kool (dat zijn 4 à 5 bladen)
2/3 theelepeltje zout
3 eetlepels kook sake (mirin kan ook)
1/2 eetlepel sesamolie
beetje zwarte peper
4 koppen water oftewel ongeveer een liter water
evt. verse platte peterselie
Snijd de chinese kool bladeren in vierkantjes van ongeveer 4 cm. Doe de chinese kool, vlees, water en sake in een pan en breng het aan de kook. Laat het tien minuten zachtjes koken. Als er zich schuim vormt, haal dit dan van de bovenkant af. (dit hangt af van het vlees, dat je gebruikt) Voeg de udon toe en laat het nog vijf minuten zachtjes sudderen. Haal het van het fornuis en voeg de sesamolie, verse peterselie, het zout en de peper toe. Nog even goed roeren.
Eetsmakelijk.
Dit recept heb ik van Kirsten's Recipe Book. Zij had het weer vertaald van de Orange Page Cooking (dat is een japanse site)
Dit schilderij heb ik op mijn achttiende geschilderd.
gisterochtend had Rolf vrij genomen, om wat aan het huis te kunnen doen. Mijn moeder kwam ook heel lief helpen. Die lieve man van mij heeft ook maar twee handen. Over het algemeen ziet alles er beter uit. Daar ben ik erg blij om.
We hebben de udon soep weer eens gegeten. We blijven dat toch allebei erg lekker vinden. Als ik er aan denk, zal ik zo het recept ook plaatsen. (dat staat namelijk op de andere computer)
Na het zwemmen, kwamen we bij de buurt snackbar terecht. Als je die inloopt, kan je rechts door een deur naar het café gedeelte. Op een gegeven moment kwamen er twee jongens binnen lopen. Liepen er naar binnen. Er kwam toch een gegrom. De jongen die voorop liep was heeeeeeel snel weer terug. Helemaal ondersteboven van het hondje. Hij had alleen een krant willen pakken. Andere jongens kregen dat verhaal vervolgens ook te horen. Zo geschrokken was hij.
Toen we weggingen was Rolf nieuwsgierig naar het "hondje" Dus hij keek om de hoek. Ja, zei hij tegen de mevrouw, ik ben nu toch nieuwsgierig naar het hondje. Het bleek dus een enorme Rottweiler. :) Dan kan je je toch ineens de schrik van de jongen voorstellen.
Uiteindelijk kwamen we gisteravond dan toch in het zwembad terecht. Rolf kwam laat van zijn werk. Het was erg druk bij het zwembad. Er zit ook een restaurant bij, een sportschool en nog wat zaken. De auto stond dus ver van het zwembad. De alarmbellen hadden natuurlijk moeten afgaan. Wij zijn echter dapper naar binnen gestapt en toch gaan zwemmen. Het was er dus heel druk.
We hebben wel lekker ff gezwommen, maar dus geen baantjes.. Toen kwam het douchen. Nou wast iedereen zijn haren in het zwembad na het zwemmen. Ook wij doen dat. Maar nu hadden we echt het gevoel in een waar badhuis beland te zijn. We waren al blij te kunnen douchen, zo druk was het. Overal waar we keken stonden mensen zich heftig in te schuimen met douchecreme. Vooral veel heren stonden zich te wassen. Je zag handen in zwembroeken verdwijnen. Sommige stonden zich tot twee keer toe geheel in te schuimen. We hebben dit allemaal met stomme verbazing staan bekijken.. Toch als je er over na te denkt, valt er wel wat voor te zeggen. Je staat daar toch onder een douche. Dat mensen de chloorlucht van zich af willen wassen, kan je je ook voorstellen.
Toen we thuis kwamen, troffen we daar een Odie aan met het omhulsel van een nagel tussen zijn ogen. Het is me pas vanochtend gelukt om het nageltje daar weg te krijgen. Het bleek dus van Beertje afkomstig te zijn. Die gevechten van die twee zijn soms best heftig. Toch kan je ze soms zo maar zeer dichtbij elkaar liggend vinden.
Ik had er op het laatst niet bijster veel zin meer in. Zeg maar gerust helemaal geen zin meer in, maar gisteravond togen Rolf en ik braaf naar de zwangerschapsyoga. Het viel uiteraard mee. Sommige dingen lukten niet zo erg, omdat mijn rechterarm sommige bewegingen echt nog steeds weigert te maken. Dat mocht echter de pret niet drukken. De rest lukte aardig.
Normaal heeft ze meestal groepen van 12 stellen. (We krijgen vier partnerlessen en 8 zonder partner) Nu zijn het maar 4 stellen. Waarvan 1 al op 25 april moet bevallen. We blijven daarna dus met zijn 3-en/6-en over. Dat is niet zo heel erg veel. Ach ja misschien komen er toch nog meer bij.
Rolf en ik hebben verschrikkelijk moeten lachen op een gegeven moment. De kleine sliep braaf overal door heen. Hij hield zich in ieder geval stil, alle ontspanningsoefeningen ten spijt. Toen Rolf en ik echter tegen elkaar aanzaten en we beiden onze handen op mijn buik hielden, dacht de kleine: "Wat is dat nou rust??"
We voelden dus gewiebel en geschop van begin tot het eind van deze oefening. :)
We kregen aan het eind van de les een boekje, waarin alle oefeningen beschreven staan van de partnerlessen. Er staan verder ook een paar aardige verhaaltjes en gedichten in, nuttige tips en leuke boeken om te lezen.
Toen we thuis kwamen bedacht Rolf zich ineens weer, dat hij allerlei spulllen aan straat moest zetten. Dat betekende dus dat hij ook een hoop planken en dergelijke nog alle 8 trappen af moest dragen. Gelukkig kwamen ze vanochtend al om half 8 en was alles weer weg. We zijn er van overtuigd, dat de twee vuilniszakken vol kleren bij iemand terecht zijn gekomen.Dat haalt het grof vuil namelijk niet weg. Daar ben ik eigenlijk wel blij om. Ik heb eigenlijk liever dat iemand dat in handen krijgt, die er nog echt wat aan heeft. Zonder dat die persoon daar weer geld voor neer moet leggen.
Overdag heb ik overigens voornamelijk gerust, na dat drukke weekend dat we hadden.
Een spierpijn dat mijn lief vanochtend had. Hij is ook later dan anders naar zijn werk vertrokken. Het is maar goed dat we vanavond gaan zwemmen. Daarna gaat het vast weer een stuk beter. Ik ga zo maar vast de makreel/macaroni/sla salade maken. Dan kunnen de smaken lekker op elkaar in werken. Eerst ga ik de dvd Pluk van de petteflet verder bekijken :)
Ik had niet helemaal mijn dag vandaag. Waarschijnlijk omdat ik zo moe van gisteren was. Bij het begin van de dag was er niet veel goed.
We hebben wel lekker ontbeten samen met vers geperste sinaasappelsap met ook twee citroenen er door heen en gekookte eieren.
We hebben een heleboel kleding,schoenen en beddengoed uitgezocht. Er kon veel van weg. Rolf heeft een heleboel oud spul naar beneden gedragen. We hebben ook nog een kast weggedaan. Nou ja, stellingkast, die uit elkaar viel.
Mijn haar is geverfd. Het is weer egaal donkerbruin.
's Avonds zijn we naar de dansavond geweest. We hebben niet meer sinds 13 december gedanst, omdat ik toen de eerste bloeding kreeg. De foxtrot en engelse wals gingen nog wel. De tango brachten we er ook redelijk vanaf. De chachacha en de rumba gingen wat minder, omdat we echt stukken kwijt waren. Aan de Samba en de jive ben ik maar niet eens begonnen. Die worden te snel gedraaid. Normaal gaat dat wel, maar dat lukt me nu echt niet. Bovendien kreeg ik last van mijn bekken. Dat kwam waarschijnlijk, doordat ik op te hoge hakken stond. Mijn lagere dansschoenen zijn bij de schoenmaker. Als het goed is, heb ik die dinsdag weer. Ik denk dat het op die schoenen beter gaat. Aan mijn dansschoenen kon ik ook merken dat ik idd al een beetje vocht vast houd.
Als je zo na maanden weer door een danszaal zwiert, zie je jezelf in vele spiegels. Die spiegels he.. die deden het 'm. Ik zie mezelf op het ogenblik niet zoveel in een spiegel. Onze oude kledingkast had een hele grote spiegel. Omdat we deze weggedaan hebben, ben ik niet meer in het bezit van een spiegel, waarin ik mezelf helemaal zie. Ik kan je vertellen, als je jezelf dan ineens in een spiegel ziet, zwanger en wel. Dat is erg confronterend! Je voelt je ineens HEEL erg zwanger. We hebben ook nog een half uurtje aan de kant zitten kijken, voor we weggingen. De kleine in mijn buik, vond dat hij dan maar eens flink moest gaan schoppen.
Op de dansavonden wordt altijd onder de aanwezigen een danscd verloot. Jawel, we waren dus een hele tijd niet geweest, maar wij hadden hem gewonnen. :) We hebben nu dus drie danscd's in totaal gewonnen.
De volgende link, Bench Monday, vond ik bij Knofje Blogt. Ik vind dat toch wel erg leuk. Misschien ga ik daar ook eens wat mee doen. Ik weet het nog niet, maar ga er wel over denken.
Gisteravond zijn we wel gaan zwemmen, maar Rolf kon niet eten. Die arme man at pas om half 10 's avonds. Hij kwam erg laat thuis van zijn werk. Nu was het gelukkig rustiger. We hebben in het zwembad met een bal overgegooid. Ik heb toch het idee, dat dat ook helpt voor mijn schouder. Je maakt dan bewegingen die je anders niet zo snel zou maken. Daar moet het toch vlotter mee over gaan, zou je zo zeggen.
Gisteren had ik de hele dag erge pijn bij het opstaan. (Alsof ik aan de voorkant in elkaar gepropt zat onder aan mijn buik.) Dat gevoel bleef dan een tijdje aanhouden. Vervolgens voelde ik dan weer behoorlijke pijn in mijn rug. Omdat ik toch bij die fysiotherapeute kwam vandaag, heb ik dat gelijk meegedeeld. Ze heeft me helemaal uitgelegd, waarom het daar pijn doet. Voorgedaan welke spieren je wanneer gebruikt. Aan me uitgelegd hoe ik moet opstaan, moet draaien in bed, moet opstaan uit een auto, opstaan als ik lig, etc. Alles eigenlijk met optillen van mijn onderbuik, terwijl ik uitadem. Verder vooral mijn benen niet bij elkaar houden, als ik moet draaien, maar juist uit elkaar. Ik moet ook proberen niet langer dan een uur te blijven zitten. Als ik toch een uur moet zitten, daarna echt een stuk gaan lopen. Elke avond moet ik een oefening in bed doen voor een minuut of 5. De oefening is ook gelijk goed voor de uiteindelijke bevalling. Vroeger met klasiek ballet deden we een soort gelijke oefening, om soepeler in je benen te worden.
Wat een opluchting weer op te kunnen staan, zonder die pijn! pfew!
Verder moest ik vooral sporten, maar dat doe je gelukkig al. Ze vertelde me ook, dat ze elke keer kijkt of ik nog goed loop. Dat doe ik ook nog steeds. (Dat ik niet ga waggelen ;)) Het was wel een beetje vroeg in de zwangerschap dat ik er last van kreeg, maar aan de andere kant weer normaal voor oudere meiden zoals ik. (hehehe oudere meiden) Die kunnen namelijk sneller last krijgen van dergelijke zwangerschapskwalen.
Uiteraard met al dit geoefen, was er geen tijd meer voor mijn schouder/arm. Die komt dus volgende week weer aan de beurt. Ik moest nog wel even laten zien of het nog echt goed ging. Ik heb dus mijn beide armen omhoog getild. Dat zag er goed uit. Ik ben er helaas nog lang niet met mijn schouder, maar ik ben zo blij dat dat wel al een stuk beter gaat.
Gisteren kregen we eindelijk de bevestiging voor de zwangerschapsyoga binnen. We moeten daar maandag 's avonds heen, want gelijk de eerste keer is samen met partner. Rolf gaat me sowieso elke keer brengen. Het gaat wel op de fiets, tram of met de bus. Maar dan ben ik elke keer een heleboel tijd met reizen kwijt. Het is wel aan de andere kant van Den Haag.
Ik hoop dat Rolf vandaag een beetje redelijke tijd thuis komt. Deze week ging er een keer iets goed mis op zijn werk. Ik hoop dus dat vandaag alles goed gaat :)
Ik heb vandaag twee nieuwe mokken van "Blond" gekocht. We hebben het namelijk voor elkaar gekregen om de mokken, die we hadden, in twee weken tijd allebei kapot te maken.
Ik had gister een vrij rustig dagje. Ik heb een beetje gelezen, beetje tv gekeken, wat wasgoed opgevouwen, wat katten uit elkaar gehaald, wat spulletjes opgeruimd. Dat was het wel zo´n beetje.
´s Avonds zijn we met zijn tweetjes gaan stemmen in het verzorgingshuis, waar we op uit kijken. Het was op het moment dat wij kwamen best druk bij het stembureau. We stonden echt in de rij. Ik moest er toen aan denken, dat het me toch mooi gelukt is, de drie dames op hun 18e aan het stemmen te krijgen. Ik heb ze het hele kiesstelsel in Nederland uitgelegd en waarom het zo belangrijk was dat ze wel gingen stemmen. Ze gaan dus braaf elke verkiezing stemmen. (Ze waren op hun achtiende af en aan flink aan het puberen. Ik vond het toen dus een wondertje, dat ze gingen stemmen. Heb geloof ik ook argumenten gebruikt als nou ben je volwassen. Nou kan/mag je.)
Daarna heeft Rolf gegeten. (Het was inmiddels 8 uur en ik had al om 5 uur gegeten.) We hebben samen naar de film van Harry Potter gekeken, de gevangene van Azkaban, terwijl we de schone was aan het opvouwen en opruimen waren. Toen ik eindelijk weer stil zat, kreeg ik een heleboel duidelijk voelbare schopjes en stompjes in mijn buik. (Rolf uiteraard ook even gevoeld :) )
Vannacht heb ik uiterst beroerd geslapen. Ik heb wel geslapen, maar ik ben zo vaak naar de wc geweest en zo vaak wakker liggen draaien. Ik vroeg me echt serieus af of ik uberhaupt wel sliep tussen door. Ik kon mezelf er ook niet erg toe zetten om uit bed te gaan.
Om 9 uur werd ik al door een vriendin gebeld. Ze vertelde me er sinds twee dagen toch wel achter te zijn, dat ze overspannen was al een tijdje. We hebben echt een tijd aan de telefoon gezeten. Tussendoor belde iemand op mijn mobiel, geheim nummer. Ik dus Rolf gebeld of hij dat was. Bleek mijn zusje te zijn, die haar dansschoenen wil, omdat ze zaterdag avond wil gaan dansen. Alleen ik pas de drie paar, die ze nog heeft niet goed. Nou ja twee paar niet en 1 paar kan ik me in wurmen. Ze beweert een halve maat groter nodig te hebben. Zij kan alleen alledrie de paren aan, want ze kon ze zeven jaar geleden ook aan. :) Ik heb haar verteld, dat ik voor de zekerheid toch maar mijn nieuwe dansschoenen voor haar mee zou nemen voor het geval dat.Daarna heb ik nog mijn moeder aan de telefoon gehad, vervolgens Rolf nog een keer.
Oh ja ik moest een vriendin van mijn zusje nog bellen. Die dacht vervolgens dat ze mijn moeder aan de telefoon had. (We hebben dezelfde voornaam mijn moeder en ik) Mijn moeder past ook wel eens op haar kinderen. Na dat opgelost te hebben heb ik haar naar de box gevraagd die ze over hebben. Rolf en ik kunnen hem van hun overnemen. Dussssssssss we hebben een box. Hartstikke fijn. Er zit ook nog een lade onder.
Het was 's avonds erg druk in het zwembad. We hebben maar twintig baantjes gezwommen, in plaats van de dertig die we wilden gaan zwemmen. Er waren van die mannen, die zwommen of ze alleen in het zwembad waren. Dan word ik bang dat ze in mijn buik gaan trappen. We zijn dus naar het tropische gedeelte vertrokken. Ook daar was het druk, maar paste iedereen een beetje op.
Zo raar vanochtend, ik moest ineens heel erg hoesten, werd misselijk en gooide al mijn eten er uit. 5 minuten later had ik alweer een stukje kruidkoek gekregen. Niets aan de hand, heb de rest van de dag gewoon alles binnen gehouden. Als je bedenkt dat ik nauwelijks heb overgegeven tot nu toe, sinds ik zwanger ben. Ik werd in het begin alleen misselijk als ik niet om de twee uur iets at. Zelfs daar heb ik geen last meer van.
Vandaag scheen de zon!! Gelukkig had ik Rolf gevraagd of hij mijn fiets buiten wou zetten. Oorspronkelijk omdat ik naar de Aldi moest, maar nou kon ik ook gelijk lekker een stuk gaan fietsen. Ik ben 's middags nog een keer gaan fietsen. Ik heb twee pakken wc papier gehaald en fietste gezellig met die pakken aan mijn stuur terug naar huis. Ik bedacht me dat ik dat op mijn pakweg 18e echt niet gedaan had. Dat doe je toch niet. Ik vroeg me dus af wanneer dan die ommekeer komt. Dat je je en bedenkt dat toch echt iedereen dat moet kopen en het je een zalige rotzorg zal zijn wat je koopt en wie dat ziet. Het zal wel voor iedereen anders zijn, maar voor mezelf weet ik het niet meer :)
Vanavond heb ik met een vriendin van me gepraat, die ik niet zo vaak spreek. Ze wist dan ook nog niet dat ik zwanger ben. Ze is maar 3 jaar ouder dan ik, maar ze heeft wel een zoon van 26. Na eerst over baby's, zwangerschap, miskramen gehad te hebben, zei ze en dan heb ik die lange slungel van bijna 27. Dat is wel grappig inderdaad. Ze is heel erg blij voor ons.
We liggen alweer in bed. Zo moe zijn we allebei. Ik ga dus maar gauw slapen. Ik quote Rolf even: "Een zwangere vrouw in bed kan ik nog wel handelen, maar een zwangere vrouw in bed en een vrouwelijke poes, dat is niet te doen." :) Beertje ligt inmiddels op de grond naast het bed.
