wat een zondag weer

Vanochtend hadden we een klein beetje uitgeslapen. Luca dacht om de twee uur, kom ik heb wel weer een beetje honger. Rond een uur of zes wilde hij wel een beetje spelen. Dat kon ook niet geluidloos ;) Het gevolg was wel dat we een beetje haast moesten maken. We wilden namelijk in Delft naar de kerk. Omdat we daar nog nooit geweest waren, moesten we ook een beetje vroeger vertrekken. We vonden gelukkig op tijd de ingang van de kerk. Die was een beetje verstopt. We moesten een poortje onderdoor en dan de tweede ingang die we konden vinden in.

In Delft zijn ze met het spoor bezig. Daardoor was het ook spannend of we nog steeds de auto onder het spoor konden parkeren, maar dat kon gelukkig nog. (Het spoor gaat ondergronds komen)

De dienst stond in het teken van de bevestiging van een ouderling en verder was het thema dik trom. De kinderen uit de kerk mochten bedenken waarom zij net als dik trom een bijzonder kind waren. Iedereen is anders en iedereen doet andere dingen, bijv. viool spelen. Ze hebben een lijstje versierd met hun eigen foto er in.

De preek (meditatie) ging er over dat Jezus ook een bijzonder kind was en dat het zou kunnen dat hij hoogbegaafd en hypersensitief was. Dat het in ieder geval een kind was, wat zijn eigen plan trok.

Na afloop van de dienst hebben we met de dominee en enkele mensen uit de kerk gepraat. Die vroegen ons of we ook naar de nieuwjaarsbijeenkomst kwamen. Die was aansluitend aan de dienst in het rieten dak. Daar hadden wij onze receptie gehad voor ons trouwen. We wisten dus waar het was. Daar zijn we ook nog heen geweest. Dat was een lopend buffet en gezellig wat drinken. Daar hebben we weer met andere mensen gepraat. Luca heeft eens stukje banaan gegeten. Druk druk druk dus, vooral voor Luca. Al die indrukken.

In de kerk zelf was Luca ook mee. Hij heeft heel lief liggen slapen. Vervolgens zei de dominee:"In deze stilte kunnen..." Luca:"uuuuuh" Hij was het precies zat (en had honger) op het moment dat de dominee zei: "In de warmte van moeders schoot" Dat had hij dus als mooi punt gekozen.

Vervolgens moesten we naar Rotterdam om in een winkel een laptop voor Rolf zijn werk op te halen. Daarna naar huis rijden. We waren een kwartiertje thuis, toen kwamen opa en oma al. Die moesten oppassen en wij dus naar dansles.

Op dansles hebben we een stukje bij de engelse wals gehad. Het was een zeer vermoeiende les.