Gisteren was het heel erg koud. Luca en ik zijn gaan wandelen en een paar boodschappen gaan doen. Ik liep wel in de zon en Luca heeft lekker geslapen, maar ik vond het toch nog erg koud. 's Avonds werd het er niet veel beter op. We zijn toen met zijn drieen nog even naar buiten geweest.
Terwijl ik gisteren buiten liep bleef er een zin door mijn hoofd spoken. "Er is altijd wel een stok te vinden om een hond te slaan." Dat is zo waar. Denk dat dat gezegde ook heel belangrijk voor me is, omdat de hoek waaruit ik kom er veel waarde aan hecht, dat je staat voor wie je bent. Dan wel met de kanttekening, dat je dat pas moet doen, als je er aan toe bent.
Mijn schoonmoeder heeft gister gebeld. Dat was al de derde keer dat ze belde in een half uur. De eerste twee keer was ik er niet. Ze had verzonnen dat ze met mijn schoonzusje, zwager en kinderen, ons en zijzelf met nog een dochter in een huisje gaan in september. Dan wordt ze namelijk 65 jaar. We gaan dan niet te ver weg. Ergens in Noord-Brabant of Zeeland. Hmm, ik vind het wel leuk hoor met zijn allen een weekendje weg. Ik denk alleen dat het niet zo'n succes is met zijn allen in 1 huisje. Luca blijft dan veel te lang wakker met alle gevolgen van dien. Daar heb ik dus niet zo'n zin in. We zullen wel zien hoe het gaat lopen. :) Hm nou ik er over nadenk, krijgen we dan meer problemen. Dat zien we dan wel weer, zullen we maar zeggen.
Het was me wonder boven wonder gisteren wel gelukt te doen wat ik wou doen. Dat was me ook al een tijdje niet meer gelukt. Luca heeft zo'n last van de tanden, die aan het doorkomen zijn. Hij is nu gelukkig nog aan het slapen en ik ga de strijk wegwerken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten