Luca en ik..

Vandaag is het de dag van de liedjes van "Jurk". "Niemand" en "Zou zo graag" Lang leve YouTube. :)

Maandag ben ik naar de gynaecoloog geweest. Hij heeft me wat vragen gesteld. Vervolgens mocht ik een afspraak gaan maken voor een echo. 6 december moet ik weer terug komen. Rolf heeft Luca en mij bij het station afgezet. Ik hoopte dat ik nog even op het station naar wat dingen kon kijken. Dat kon ik wel vergeten. Luca wilde drinken en ik had even zoiets van dat is me nu te koud. Het was dat ik wat gekolfde melk bij me had in een flessenwarmhouder. Dat heeft ie uiteindelijk in de tram gehad. Toen was het niet meer jengelen, maar groot verdriet. sja.. De rest had hij al in het ziekenhuis gehad. Dit was echt vooruitziende blik geweest. Maar ja als ik te lang weg blijf, krijg je dat he. :)

Gisteren was Luca al wat vrolijker. Vandaag had ik de vrolijke Luca terug. Alleen helaas heeft hij nog steeds diaree.. arm kind.

Gisteren ben ik naar de markt geweest... en.. Het is me niet gelukt, langs de kraam met wol te lopen zonder de wol te kopen. Nadat ik vandaag het laatste "projectje" had afgehaakt, ben ik aan de sjaal begonnen. Ik heb een kwart af, gok ik zo ongeveer. Het was gisteren echt zalig weer om te wandelen. Dat was het zeker als je je goed had ingepakt. 

Vandaag was er even paniek. Ik was mijn trouwring kwijt. Kwam ik achter, nadat ik een winkel uitliep. PFF.. belde gelijk Rolf op. Die zich niet voor kon stellen, dat dat ding ergens anders was, dan in huis. HM.. We dachten dus allebei dat hij in de keuken lag. Thuis gekomen, na de wandeling, ben ik gelijk gaan kijken.. Helaas daar lag hij niet. Hij is gelukkig terug gevonden door Rolf. Ik had hem om de een of andere reden gedachtenloos bij de computer af gedaan. Dat mag ik niet meer doen van mezelf. Jee.. was dat schrikken.

Ik lees net bij haar:"Goh, het verleden kan je echt niet laten verdwijnen he?" Nee helaas kan dat niet. Soms zou ik voor sommige dingen willen, dat het wel kon. Maar het verleden heeft je gemaakt tot wie je nu bent. Of ik er nu zo gelukkig van zou worden als de afgelopen .. wat zullen we eens zeggen.. 20 jaar (min de jaren dat ik Rolf ken) zou laten verdwijnen. Ik denk het eerlijk gezegd niet. Bovendien heb ik in die jaren ook een hoop leuke dingen meegemaakt. Dat mis je dan ook. De herinneringen aan die leuke dingen.

Ik ga de foto's zoeken. Hier er op zetten. Nog een thee drinken en dan hoppetee naar bed.. (En jaha ik ben veel te laat :))

Wat doe je me aan! Moet ik weer naar buiten..