Soms heb je zo een grief.

Ik ga uithalen .. so be it.

Ik snap niet hoe iemand het kan verzinnen dat je een kind dat een week of vijf is.. moet laten huilen. A. ik heb daar zo mijn eigen ideeën over, over een kind wel of niet laten huilen. Ik hoef ook niet te weten, wat iemand anders daar van vindt. B. Het verbaast me ten zeerste, dat de dame in kwestie kennelijk nog nooit had en heeft gehoord van regeldagen. C. met iemand die kennelijk op schema borstvoeding gaf, ga ik niet eens in discussie. Dat snap ik gewoon niet. Ik doe dat op vraag en niet op schema. Dat betekent dat als kindlief om het uur komt, hij om het uur krijgt.. klaar!

Als ik nou toch bezig ben. Deze opmerking snap ik niet: "Je moet wel uitkijken, dat niet 1 iemand het hele huishouden blijft doen." PARDON? Waar denkt iemand het lef vandaan te halen, dat hij/zij mij mag vertellen hoe Rolf en ik het huishouden regelen. Dat is onze zaak. Ik geloof niet dat ik om commentaar gevraagd had. Ik weet wel zeker van niet. Ik vind ook dat ik mezelf ook niet met het huishouden van wie dan ook mag bemoeien. Dat mag van mij iedereen lekker zelf weten. Ik heb er voor Rolf en mij zo mijn eigen ideeën over, maar je zal mij niet horen als de man alles doet en ook niet als de vrouw alles doet. (alleen als dit gedwongen gaat en er een scheve verhouding is in de relatie. Dat is echter weer een heel ander verhaal)

Ik heb daar een tijd geleden, al bij haar antwoord opgegeven. Hoe het bij ons geregeld is. Diegene die het meest in staat is tot het huishouden en op dat moment thuis is, doet dingen in het huishouden. Dit betekent in de praktijk dat soms Rolf alles doet, soms ik alles doe en soms zoals we geregeld hebben, als alles zo zijn gangetje gaat, oftewel we doen dan allebei wat er voor onze voeten komt en gedaan moet worden.

Ik snap niet waar zo'n opmerking vandaan komt, maar waarschijnlijk zegt het een heleboel over de persoon zelf. (Gok ik dan he) Angst dat iemand anders het beter heeft? Of dat iemand anders het slechter heeft? Misschien is ze doodsbang dat haar man alles zou doen of zij alles zou moeten doen? Misschien heeft zij per ongeluk een hele tijd zonder reden niets meer in het huishouden gedaan? Ja, ik weet het niet... Ik roep ook maar wat.  En zoals ik al zei, het gaat me niets aan ;)

Oh ja, ik zat te denken wat er nog meer was. Maar ik weet het alweer. Stel je voor he.. je wil niet dat je kind door iemand wordt opgepakt, zonder je dat je daar zelf toestemming voor hebt gegeven. Je hebt op de opmerking dat baby's soms een doorgeefpakketje worden, dat ook heel duidelijk gezegd. Dat je dat dus echt niet wil. Inclusief, dat er gelukkig ook niemand dat gedaan heeft. Je gaat naar de wc.. Je komt terug .. en de persoon in kwestie heeft je kind onhandig hangend in haar armen vast.. Wat denk je dan? Ik kan je vertellen wat ik dacht: Blijf van mijn kind af!! GRRR Het ging mij er dus vooral om, dat ik wilde dat het gevraagd werd. Als je daar net een heel gesprek over hebt gehad, ben je dan dus echt boos.

Het laatste en dan hou ik er echt over op. Moeders weten niet alles. Moeders (dan bedoel ik mezelf en met mij velen) zijn wel prima in staat om zelf een mening te vormen. Om zich in te lezen in onderwerpen. Om informatie in te winnen, bij wie zij dat willen, etc.

Men hoeft het niet met mij eens te zijn. Maar ik heb me onder andere over borstvoeding uitgebreid laten informeren. Er veel over gelezen etc. Zo ook over andere onderwerpen. Ik denk dus dat ik prima in staat ben om mijn eigen oordeel te vormen en te doen wat mij het beste lijkt. Als ik het niet zeker weet, weet ik ook heel goed met wie ik dat overleg.