Geboren in Rotterdam heb je jezelf in leven gehouden in de maanden november, december en januari met wat er onder en in de huizen leefden, namelijk ratten en muizen. Vio heeft je van straat gehaald. Je bent in bad geweest. Dat vond je toen niet leuk en later nog steeds niet. Toen ik thuis kwam, vond ik Vio in gevecht met je en de hele badkamer dreef. :) Je at drie blikjes achter elkaar leeg en gooide de eerste twee er ongeveer met dezelfde vaart als je at weer uit. Later kwam dat helemaal goed. Je werd een zeer wel doorvoedde kat.
In Rotterdam werd ik ook eens aangehouden door twee buurvrouwen.. Dat ik niet goed voor je zorgde. Ik liet je namelijk de hele dag alleen op straat volgens de dames. Dat was helemaal niet waar. Ik liet je 's ochtends en 's avonds een uurtje op straat. Dan kwamen ze je dus vaak tegen en gaven je dan vers vlees. Waarom de dames zich zo druk maakten? Het was buiten - 7 graden, maar jij was niet te houden. Je mauwde de heleboel bij elkaar, als ik je niet elke dag een paar keer naar buiten liet.
Toen je klein was, heb je ook eens met je nagels in mijn linkeronderarm gehangen. Je kan nog steeds twee littekens (strepen) op mijn arm daarvan zien.
Vanaf de eerste keer "Oud en Nieuw" heb je ons/mij verbaasd. Je bleef stoïzijns zitten, terwijl er buiten een duizendklapper afging. Daarna sliep je soms in de vensterbank, soms toch maar op schoot. Het enige waaraan ik kon merken, dat je het toch niet echt leuk vond, was dat je steevast elk jaar weer om kwart voor 12, een kwartier voor het vuurwerk losbarste, naar buiten wilde.
Als de wekker ging en ik werd niet wakker, likte je over mijn wang, net zo lang tot ik ook wakker werd.
Toen Rolf en Beertje in ons leven kwamen, vond jij dat niet erg. Je werd vriendjes met het poesje "dat niet samen met andere poezen kon".
We hebben samen heel veel meegemaakt. Er kwamen vriendinnen, vrienden in en weer uit ons leven. We woonden in Zuid-Holland, Gelderland en Overijssel. Op etages, in flats, een mooi groot huis met een tuin, een eensgezinswoning zonder tuin. Je vond alles prima, was altijd lief tegen iedereen.
Je hebt de afgelopen twee jaar 1 van onze kersverse nichtjes een beetje van haar angst voor poezen afgeholpen. Iedereen kon jou altijd aaien. Je was altijd lief tegen iedereen.
In je eentje in de reismand vond je niets, maar samen met je vriendje Odie was het prima en hoorden we geen miauw, geen piep, helemaal niets.
De laatste maanden werd je steeds zieker en magerder. Het deed mij veel verdriet, dat ik niet meer voor je kon doen.
Ik ga je vreselijk missen en ben heel erg verdrietig, maar het is goed zo. Je hebt een lang en fijn leven gehad.
Dag lieve Poeksels.
9 opmerkingen:
Wat zul je 'm missen ... . Negentien jaar, een hele leeftijd. Sterkte, Emmy!
Wat erg he, zoveel samen meegemaakt !
Heel veel sterkte , dikke knuffel!!!
Zielig! je zult hem wel erg gaan missen. Ook al heb je nu je kleine ventje, die je afleidt. Sterkte!
Sterkte, wat zul je hem missen. Weet wel dat hij een zeer goed leven heeft gehad. *knuffel*
19 jaar is zeker een respectabele leeftijd, maar maakt het niet minder verdrietig. Veel sterkte en een hele dikke virtuele knuffel!!
Ach wat rot. Je kunt het 100 keer hebben zien aankomen, het blijft net zo moeilijk. En omdat hij zo oud is geworden en hij zoveel met je heeft meegemaakt wordt het alleen maar moeilijker. Je zult hem denk ik nog wel een hele tijd missen, mijn poes Jenny was 16 toen ze bijna 3 jaar geleden doodging (en die had ook van alles meegemaakt) en die mis ik nog steeds af en toe.
Hij heeft het natuurlijk wel heel goed bij je gehad, toen jullie hem van de straat hebben geplukt hebben jullie zijn leven waarschijnlijk gered.
I zei trouwens tegen DH dat ik op je blog had gelezen dat je kat dood was en toen zei DH gelijk "was dat Poekie?" Kun je nagaan wat een indruk dat beest heeft gemaakt, DH had hem in geen jaren (10?) meer gezien.
@Margeeth wat lief, dat hij dat nog wist :)
Ahhhhh dat is zielig. Sterkte!
Een reactie posten