Deze foto's zijn zondag op dansles genomen. Daar was alles al in kerstsfeer. We hebben de hofdans voor het Kerstgala herhaald en ook andere dansen. We hebben niets nieuws geleerd.
Vandaag zwaar ingepakt de kou in. Toch akelig, we gingen boodschappen doen. Dat is dus bij de glasbak waar gisteren de dode baby in is gevonden in de buurt. Ik moest lachen en huilen. De glasbak is namelijk inmiddels versierd met bloemen en een ballon. Ik moest lachen omdat het er zo dwaas uitzag en huilen (krijg nu weer tranen in mijn ogen) om de triestheid van het geheel. Om dat arme jongentje. (Wat er ook gebeurd is, het is wel heel triest dood in een glasbak te liggen. Zelfs al is het maar "even") :( Ik was ook helemaal niet voorbereid. Vanochtend zag namelijk alles er weer normaal uit.)
We hebben vandaag geheel zelfgemaakte soep gegeten. Ik ben dus twee uur van te voren begonnen met bouillon maken. en uiteindelijk zaten er soepgroenten in en vermicelli.
Rolf heeft vandaag thuis gewerkt. Dat vond ik wel erg fijn.
Omdat ik van de P.I.F. een give-away heb gemaakt (maar ik dus wel voor vier personen iets had gemaakt), heb ik door Rolf drie papiertjes laten trekken uit allemaal opgevouwen papiertjes. Hier stond iedereen op die de afgelopen twee maanden op mijn blog heeft gereageerd of sowieso volger is. Daar zijn uit gekomen.. tadaaaaaaaaaa plukdedagsandra, Mevrouw Williams en Gekakel. Als jullie me je adres mailen, stuur ik het zo snel mogelijk op.



9 opmerkingen:
Ja zo in en in triest zo'n klein jongetje in de glasbak. Hoe kom je zover he....Ik kreeg je presentje gisteren, en vind het erg leuk dank je wel!!
ik word ook altijd getroffen door die nare verhalen over pasgeborenen en ook oudere kindjes die wat aangedaan is...en kan me daar moeilijk over heen zetten...
Dat vind ik leuk ;-)
Minder leuk is het nieuws van het kindje, ik had het in de krant gelezen en ik kan mij daar niets bij voorstellen he. Dan stromen bij mij ook de tranen over de wangen.
ik mail je mijn adres
Jakkes, was dat bij jou in de buurt. De kinderen hadden dit bericht ook gezien bij "typeles online", ik weet nog steeds niet of ik het nu wel of niet goed aan ze heb uitgelegd hoe dat nu kon (voor zover je zoiets überhaupt goed uit kunt leggen natuurlijk).
@Margeeth Ik kan het zelf al niet begrijpen. Het valt ook bijna niet uit te leggen denk ik....
Dat van dat jongetje wist ik niet. Dat is echt heel erg altijd.
En wat een verrassing! Ik stuur je mijn adres door. En ik ben heel benieuwd.
Groetjes, Sandra.
Dat is een heel triest verhaal van dat kleine kindje. Ik vraag me dan altijd af wat er bij de moeder door haar hoofd en hart ging dat ze dit moest doen.
Maar wel een heel lieve foto van een slapende Luca in de draagdoek.
Wat een verhaal! Altijd heel erg spijtig en terwijl er zoveel mensen zijn die héél graag een kindje willen en het niet kunnen krijgen ...
@Mira Eigenlijk was dat mijn eerste gedachte, toen ik het hoorde. Had dat kindje aan mij gegeven of aan iemand anders, die het met alle liefde had opgevoed.
Een reactie posten