Ik baal, Fysio, Gordijnen, Yoga

Eigenlijk eigenlijk voel ik me de afgelopen twee à twee en halve week niet zo. Ik heb tot nu toe de hele zwangerschap niet zo heel veel last van hormonen gehad. Ik heb normaal gesproken erg veel last van pms...
Ik geloof alleen dat ik er nu toch last van heb en helaas ook weer van erg moe zijn. Normaal heb ik ook (als ik er niets aan doe, maar ik doe er dus van alles aan, waardoor ik er minder last van heb) last van chronische vermoeidheid. Jammer, het was wel lekker om er een tijdje allemaal minder last van te hebben.

Nu ben ik al ongeveer twee weken niet lekker, huilerig, moe en als het meezit ook nog ergens om uitgevlogen of boos of iets dergelijks. Ik slaap wel af en toe overdag, maar ook dat helpt niet voldoende geloof ik.

Vandaag slaap ik ook nog eens niet. Lang leve de adrenaline, maar mijn tranen zitten wel los.

We hadden vandaag partnerles bij yoga. Dat was wel een fijne les. Er waren ook maar incl onszelf 3 paren. Ik weet nu wat ook nog helpt tegen mijn rugpijn door het bekken. Namelijk als ik ga hangen aan Rolf met gekruisde armen. Mja, terwijl ik dus vlak voor we naar binnen gingen tegen Rolf zei. Dat dit de laatste keer was dat ik ging, helemaal geen zin meer had en dat ik die zes keer zwemmen in mei nog wel ging doen en dat dat dan wel genoeg was. (Ik ga ook nog zwangerschapszwemmen)

Vanochtend heb ik me helemaal doodgeergerd aan een arogante dame bij de peuterspeelzaal. Mevrouw voelde zich te goed om ons rond te leiden. Nadat ze eerst wel een afspraak had gemaakt met Rolf voor die rondleiding. En dat allemaal omdat Rolf de vorige afspraak niet goed onthouden had. (Nee is ook niet handig, maar dan kan je je nog wel fatsoenlijk blijven gedragen) We zijn dus door een andere dame rondgeleid. Ik had het inmiddels al he-le-maal ge-had!

Half gestreken gordijnen

Gisteren hebben we s ochtends thuis aan de gordijnen gezeten. Maar..... de naaimachine ging kapot. Ik heb dus mijn moeder gebeld en we zijn met al het spul ervoor naar mijn ouders gereden. De gordijnen zijn nu dus door Rolf, mijn moeder en mij in elkaar gezet. Ik heb zo goed als alles gespeld. We hebben alle drie achter de naaimachine gezeten. Rolf ook weer wat geleerd. Het ging hem goed af. We hebben nu prima gordijnen in de kinderkamer hangen! :) Ik moest wel goed nadenken en rekenen voor de plooien, maar ook dat is gelukkig goed gedaan.

Speciaal voor Rolf zodat hij dit plaatje goed op de foto kon nemen.

Zaterdag heb ik wel geslapen overdag. We hebben in noodtempo bijna de markt, supermarkt en bieb afgehandeld. Uiteraard gingen er mensen spontaan tegen me praten. Daar heb ik zo af en toe last van.

Vrijdag heeft de fysiotherapeute me meegedeeld dat, als ik mijn oefeningen voor mijn arm zo door bleef doen, het goed komt met mijn schouder. Ze wil liever niet meer aan mijn arm trekken en doen. Dat is volgens haar ook niet goed voor mijn buik. Ze heeft een half uur tegen me zitten praten. Ik zei natuurlijk ook af en toe wat. Het was meer een therapie uurtje voor mijn hoofd dan therapie voor mijn lichaam. Ik kon er niet mee zitten. Volgende week vrijdag kom ik echt voor mijn bekken. Ik heb liever dat ze daar wat aan doet.  Daarna ben ik ergens thee gaan drinken en een stukje appeltaart gaan eten. Al was het maar om gewoon even niets te doen, even rustig te zitten en te mijmeren.

Beertje ontspant!

Zo, dat waren de afgelopen dagen in omgekeerde volgorde. Nu nog even kijken of ik een paar mooie foto's bij dit berichtje heb.