Wonderlijke mevrouw

Gisteravond zijn Rolf en ik nog boodschappen gaan doen bij de supermarkt. Daar was de mevrouw voor ons, die ons lastig valt (en andere mensen ook) of ze haar naar huis willen rijden. Ze was ruzie aan het maken of ze wel of niet een kwartiertje daarvoor aan het stelen was geweest of niet. Nou is het een beetje wonderlijke mevrouw en de discussie was ook wat merkwaardig, haar argumenten dan. Het meisje, dat ons hielp, achter de kassa kreeg er uiteindelijk de slappe lach van.

Bij de parkeerplaats aangekomen was ze alweer naar mensen aan het lopen  met rollator of ze haar mee wilden nemen. Dan denk je oh met een rollator. Geloof me dat gaat in een behoorlijk tempo. Als je haar niet wil spreken en nog even wat in de auto wil doen, staat ze al voor je neus. De energie die ze steekt in het  heen en weer "hollen" over de parkeerplaats zou haar makkelijk naar haar huis brengen, zover woont ze namelijk niet.

Ik moet zo niet vergeten, mijn borduurwerk in te pakken. Ik ben een behoorlijk eind gekomen nu met het beertje.

Mijn moeder was vandaag met de vrouwengroep en daar de museumclub van naar het wereldmuseum in Rotterdam geweest. Volgens mijn moeder moest ik daar echt een keer heen gaan. Ze vond het erg leuk en de moeite waard.

We hebben gisteravond al de spullen bij elkaar gezocht, dus we kunnen zo weg als we hebben ontbeten.