Rest van de week

Maandag heb ik gerust. Verder ben ik 's avonds naar yoga geweest. Nu waren er wel zes dames, incl. mezelf. 1 was nieuw en de andere haalde deze les in. We moesten ook nog eens een engelenkaartje trekken. Ja ja.... ik trok humor en de dame naast mij met wie ik het daarover moest hebben trok doelgerichtheid. Uiteindelijk hielden we het er maar op, dat ik mijn twee uitvallen met meer humor had moeten zien en dat zij doelgericht bezig is en moet zijn omdat ze over 5 weken is uitgerekend :)

Dinsdag zeer verrassend denk ik :D, maar ik heb weer uitgerust. 's Avonds zijn we naar het zwembad geweest. Rolf kwam erg laat van zijn werk, dus we konden het wel vergeten om baantjes te zwemmen. Het was verschrikkelijk druk. Bij de kassa kregen we een  chocolade-eitje. Mijn schoonmoeder verzon dat ik best wel kip met wijn kan eten..... op tweede paasdag. Dat kan ook wel, maar dat doe ik dus niet. Dus dan moesten wij maar wat anders eten, dan ging ze voor ons wel wat anders maken...(Stel je voor dat je dan voor iedereen wat anders klaarmaakt. Dat is natuurlijk veel te makkelijk van mij gedacht. Waarom makkelijk doen, als het moeilijk kan)  Ik heb vier miskramen gehad. Ik heb me afgelopen twee jaar heel veel ontzegd. Al zou het driehonderd keer wel kunnen. Ik neem geen enkel risico meer voor mezelf niet en voor die kleine niet! (Ik vind het ook een beetje kinderachtig om nu uitgerekend, als je dat nooit doet ineens alcohol door je eten te moeten gooien. Als je een zwangere schoondochter hebt. Maar dat zal wel aan mij liggen...) Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden, dat we vroeg weer terug rijden vanuit zeeland op zondag :)

Woensdag, dat was gisteren he.. Wat heb ik in vredesnaam gisteren gedaan.. Uhm... Niet veel geloof ik. Ja ik weet het al. Gebeld met mijn zusje. Ken je het mamma effect? Als je je moeder ziet ineens weer huilen, want o ja je was een uur geleden op je knie gevallen. Hahah ok, dat doe je als kleuter. Maar dat effect heeft mijn zusje meer op me als er echt wat is, dan wie dan ook. Al mijn frustraties kwamen er even uit. Gelukkig reageren we allebei op elkaar erg nuchter. Daarna was het dus gedeeltelijk over. Kon ik de humor ;) er weer van in zien.

Verder heb ik afgelopen dagen geborduurd. Ik moet echt op de een of andere manier tot rust komen. Borduren helpt me om te blijven zitten. Ik begin gelukkig me wel weer steeds beter te voelen. Ook al blijf ik gewoon moe.

Vandaag moesten we naar de gynaecoloog. Dat was een heel gedoe. Het was hartstikke druk in het hele ziekenhuis. Dus de hele parkeerplaats stond vol auto's. Bij de poli van gynaecologie was het dus ook erg druk. We konden gelukkig nog net zitten. We hebben ongeveer 50 minuten zitten wachten. We mochten bij de co-assistent komen. Mijn bloeddruk was goed 134 over 74. Gewicht was ok. Al het geklop op mijn buik was ok. De hartslag van kind was ook goed. Vervolgens konden we samen met de dame wachten op de Gynaecoloog, want die moest me ook nog even zien. We hebben dus een tijdje met haar zitten praten. De arts, die we eerst de hele tijd hadden is met zwangerschapsverlof. Die komt pas over een jaar weer werken.  Van de gynaecoloog moest ik beloven te bellen, zodra ik harde buiken kreeg, bloed verloor, minder leven voelde en nog iets.. Oh ja vocht verloor. Over vijf weken moet ik weer verschijnen. Dan mag ik eerst een echo laten maken en vervolgens nog een arts-assistent zien. Ik bof toch maar.

Daarna ben ik lekker in mijn eentje naar het winkelcentrum geweest. Rolf had de fiets voor me naar buiten gezet. Ik ben eerst wat gaan drinken. Ik heb twee pyjama's gekocht en nog wat spulletjes voor de baby.
Toen nog eten voor het avondeten en wat drinken. Toen moest ik die zware tas naar de fiets tillen. Hmz ik was even vergeten, dat ik geen boodschappen tassen mag tillen. Gelukkig kwam ik in de flat op de trap de turkse (puber) buurjongen tegen. Ik heb lief gevraagd of hij alsjeblieft die tas voor me naar boven wou dragen. Wat hij gelukkig wou doen en deed.

Rolf wou tunbrödsrulle eten. Dus dat hebben we gedaan. Nu is hij de witte muur nog een keer aan het verven. De plint van de gele muur is blauw en de deurpost is ook weer helemaal blauw. Dat heeft hij daarvoor gedaan. Het ziet er goed uit. Hij heeft gister samen met mij de nieuwe deurkruk in de deur gezet. Die kamer begint nu echt ergens op te lijken. Nou moet nog het bordje garderobe van de deur weg *grijns*. Daar verzinnen we wel wat anders leuk op met kind zijn naam. :)

Ik ga maar met een tijdschrift in bed liggen en wie weet ga ik ook nog verder in mijn boek lezen.