Beelden

Maandag is Luca naar het CB geweest en heeft een prik gekregen. Na twee uur was hij helemaal wit en heeft daarna af en toe hartverscheurend gehuild en veel geslapen. Hij had 's middags een beetje verhoging 38,8 en 's avonds was dat nog maar 38,6. Dus dat viel mee.  Ik ben niet verder gekomen dan het kopen van een netje uien. Ik heb dus geïmproviseerd met koken met wat ik nog had.

De volgende ochtend voelde hij zich een stuk beter, want hij werd stralend wakker. Hij had ook weer kleur.

Woensdag ben ik een heel eind gaan lopen. Op de terugweg kwam ik een overbuurvrouw tegen, die een gesprek begon. Toen ik bijna thuis was, nog maar twee straten begon het te gieten.. Ik was gelukkig anders dan anders gelopen. Zo kon ik schuilen onder het afdak van een flat.. en telkens een tijdje schuilen onder verschillende afdakjes. Bijna thuis was het weer opgehouden met regenen. Daar kwam ik een onderbuurvrouw tegen. Ik was met deze mevrouw nooit verder gekomen dan gedag zeggen. Ik vermoedde dat ze of geen Nederlands kon spreken of heel slecht. Het bleek dus heel slecht te zijn, maar ze kan zich prima verstaanbaar maken en vertellen wat ze wil vertellen. Ze wou dus kwijt aan me, dat ze drie maanden zwanger is. Dat vond ik wel erg leuk om te horen.

Woensdag zat ik op de bank en hoorde ineens drup drup drup. Er zit dus een klein lek boven de schoorsteen. Er lag een plasje op de schoorsteenmantel.... Morgen komt er iemand naar kijken. 


Vandaag ben ik boodschappen gaan doen en stuk gaan wandelen. In de avond zijn we naar de Lange Voorhout geweest. Daar was een beeldententoonstelling. Die was erg leuk. Hij is er nog maar tot zaterdag.

Arme Luca schrok vanavond zo erg van het niezen van Rolf, dat hij helemaal ging huilen. :)

De eerste beelden zijn van Manolo Valdéz. De witte beelden van Kim de Ruysscher .