Het is wat. Doordat ik maar 1 blogje in mijn hoofd heb, wat ik niet wil typen, wordt het hier een soort irritant stilzwijgen. Goeddddddd ander onderwerp dus ;)
Luca ziet ineens zijn handen. Goh een hand, oh kijk nou nog 1. :) zo leuk! Alle speeltjes in de box, waar hij bij kan, belanden in de buurt van zijn hoofd. Stralende lach krijg ik elke keer, als ik in de buurt van hem kom.
Gisteren ging Rolf na zijn werk karten met zijn collega's. Hij werd zevende. Hij was rond een uur of 12 's nachts thuis. Vandaag zou hij tot 5 uur werken. Gewoon waar hij altijd werkt. Hij was rond zes uur op weg naar Arnhem. Om 8 uur in een conferencecall... Nu is het 23:24 Hij is nog steeds niet thuis. Het zal wel weer heel laat worden.
Ik ga maar naar bed. Daar ga ik wel nog even lezen en dan daarna lekker slapen.
4 opmerkingen:
Oh ja, de handjes en hoe ze daar dan met totale verwondering naar kunnen kijken. Dat soort dingen vergeet je dus als je kinderen ouder worden, maar nu ik het lees weet ik het weer.
Kinderhandjes (en voetjes) zijn zo bijzonder om naar te kijken....
Ik vergeet nooit de eerste keer dat de oudste in een spiegeltje keek, dat verbaasde gezichtje en toen achter de spiegel kijken ;-)
Lief he, dat ontdekken van die handjes en voetjes. Leuke tijd, genieten maar.....
Een reactie posten