dinsdag 28 september 2010

Onderneming reunie

Mijn lieve lieve Luca voelt het haarfijn aan, als ik ergens helemaal geen zin in heb. Want meneer had al gedronken, schone luier, alle aandacht van de wereld gehad en was aan het jammeren en doen en moest perse op moment dat ik alles had ingepakt. Hij aangekleed in buitentrui + schoentjes, ik alles aan voor naar buiten..... WHAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA *Emmy doof* huilen. Nog een voeding dan maar en gelijk ook maar een volledige gedronken. Toe maar... nou ok, die voeding daarvoor was niet helemaal compleet geweest. Het zat namelijk in de planning he.. dwarsliggen, want mamma had geen zin.

Goed zo'n drie kwartier later zijn we vertrokken, nadat ik Rolf via msn heb gevraagd of hij even een smsje wilde sturen aan S. dat ik later kwam. Stuk lopen naar de tram, stuk met de eerste tram, overstappen, stuk met de tweede tram gereden. Sta ik daar met mijn kaart in mijn handen. Ik kan goed kaart lezen, maar kreeg het nu toch voor elkaar, dat ik twee keer moest terug lopen. Nadat ik had uitgevonden welke kant ik op moest, kon ik nog zeker een kwartier lopen. Inmiddels viel ik twee keer bijna GRR Dat is niet leuk als je met een draagzak met kind loopt.

Stelde de mevrouw, die de yoga had gegeven, voor dat we fijn allemaal ons bevallingsverhaal gingen vertellen. Ik heb het wel even gehad met dat verhaal van mij. Drie maal raden wie er wanneer ging huilen. Wie dus uiteindelijk al voedend haar bevallingsverhaal heeft gedaan. Weer een complete voeding btw. Luca en ik weten van niets....

Toen zij weg was, was het verder wel gezellig. Er zijn nog foto's van de moeders met kind genomen en van alleen de kinderen. Dat zag er wel lief uit. Luca en de meisjes die op een boxkleed lagen.

Ze willen nog vaker afspreken.

Terug ging alles prima. Een mevrouw wilde voor me opstaan, maar ik wilde liever even blijven staan. Dan komen Luca zijn benen niet in de verdrukking. (Het was iets te druk in de tram, om dan goed te kunnen gaan zitten.) Een wonderlijk verhaal tussen twee jongens bij de bushalte. Ik had het thuis alleen helemaal gehad. We zijn nog met zijn drieen boodschappen gaan doen. Daarna heeft Rolf pasta gemaakt met een tomatensaus. Het was erg lekker. We hadden een klein ijsje als toetje.

Net schrok Luca nog heel erg. Beertje en Odie vonden het nodig om ruzie te gaan maken in de buurt van de slaapkamer. Luca huilt niet zoveel, maar dit was vandaag ook een reden om de waterkraan open te zetten. Ik heb hem getroost en Rolf en hij zijn nu in diepe slaap. Ik ga zo ook maar slapen :)

1 opmerking:

Mevrouw Williams zei

dat is een behoorlijke onderneming ;-) ik deed het met de oudste ook heel vaak in de draagzak, in de bus naar de markt (woonde toen in Groningen) maar ik was wel blij dat ze in het fietszitje kon ;-)