Akelig

Ik had al niet zo mijn dag vandaag. Het nieuws dat Antonie Kamerling is overleden en nog wel door zelfmoord maakt deze dag er niet beter op. Het is zo akelig, dat iemand het leven zo niet meer ziet zitten, dat hij of zij er een eind aan wil maken. Om het even wie dat dan is.

Terwijl ik net heen en terug wandelde naar de winkels, moest ik denken aan een uitspraak van een ex van mij. Die zei elke keer als het onderwerp zelfmoord ter sprake kwam. "Ik mag niet van jou gaan vliegen he Emmy, want ik kan nog niet een rondje om de kroonluchter vliegen." Ik heb dat dus ooit gezegd, op de opmerking: "Ik ga naar beneden vliegen" "Jij mag pas naar beneden vliegen, als je een rondje rond de kroonluchter kan vliegen." Het klinkt als een grapje, maar het was bittere ernst. Ik ben blij dat deze zin is blijven hangen in het hoofd. Daarmee heb ik de hoop, dat misschien als het allemaal toch teveel wordt, die zin zal langskomen en mijn ex zal tegen houden. Ik wil dat bericht nooit krijgen.. Niet op die manier.

Het was fijn om een stuk te wandelen. Ik heb ook een tijd op een bankje gezeten bij het water. Verder heb ik ergens een warme chocolademelk gedronken. Ik vond dat ik dat wel verdiend had.

Gisteravond hebben Rolf en ik nog even met de zwangere buurvrouw en haar dochter staan praten. Ze zei stralend dat ze 4 maanden was.

Vanochtend heb ik even Anne aan de telefoon gehad. Ze ging spelen bij Opa en oma heeft ze me meegedeeld. (Zij en haar zusje waren bij opa en oma, zodat mijn zusje en haar man wat dingen konden gaan regelen samen)