CB wandelen verdriet

Met de jongste dochter gaat het weer ietsje beter. Daar ben ik erg blij om. Ze is daardoor ook weer een beetje aanspreekbaar.

Vanochtend zijn we met Luca naar het CB geweest. Hij kreeg weer twee prikjes. Dit keer liet Luca braaf zien, wat hij de vorige keer weigerde. :) Hij kan wel degelijk op zijn armen steunen. Ook nog 1 loslaten en om zich heen kijken. Dat hij uitgebreid "kletst" ging hij nu natuurlijk niet tonen *grijns*. Zodra ik hem oppakte stopte hij onmiddelijk met huilen.

Even tussendoortje hij pakt sinds afgelopen week speeltjes zeer bewust en ook over van de ene naar de andere hand.

Het was erg druk op het CB. Er waren twee Luca's, 1 Lieke en 1 Lucas. Alle namen werden dus voluit uitgesproken, anders wist niemand meer over wie het ging.

Ik ben vanochtend gelijk even gaan boodschappen doen en gaan wandelen met Luca. Ik wist namelijk zeker, dat dat de rest van de dag niet zou lukken. Daar had ik bleek later gelijk in. Om Luca af te leiden van zijn misselijkheid, heb ik in mijn eentje met cd liedjes voor hem gezongen. Het hele repertoire sinterklaasliedjes wat ik me zo snel kon bedenken. Vervolgens samen met Oma, die aan de telefoon was, ook nog een hele reeks kinderliedjes voor hem gezongen. Daarna gaf Luca over en de wereld was weer een stukje beter. Er konden weer lachjes van af. Ik kon Luca en mezelf ook nog in het nieuw steken ;)

Het was helemaal weer goed, toen pappa thuis kwam. Die bracht de post mee naar boven. Daar zat de PIF van haar  bij. Daar zaten belletjes aan. Dat was nog eens prachtig. Luca begon blij "uru", echt stralend.

Nu ga ik fijn in bed met mijn boek. Hopen dat het morgen een fijnere dag is voor zowel Luca als mezelf. Ik ga in ieder geval een kerstkaart maken en studeren.