Wij en de vissen :): geluk

woensdag 20 oktober 2010

geluk

En dan ineens ben je verdrietig om dat jongetje of meisje dat 18 jaar geleden niet geboren werd.. omdat je heel vroeg een miskraam kreeg. Ineens omdat je een blog leest van een dame van 23, die een mooi jongetje heeft van een half jaar.. Ineens slaat het dan even toe. Gewoon omdat je nu wel een mooi jongetje hebt. Gewoon omdat je hartstikke moe bent. Gewoon omdat Poekie oud is en hij maar niet aankomt. Gewoon even verdrietig om alles bij elkaar.

Ik heb gister wel een hele mooie foto gemaakt van een lachende Luca. Dat lukt me niet vaak. Niet omdat hij niet vaak lacht, maar omdat je ernstig moet kijken, als je moeder dat fototoestel in haar handen heeft. :)

10 opmerkingen:

Aritha Vermeulen zei: Het is een erg leuke foto.
Ja, soms lopen emoties erg door elkaar hè?; 20 oktober 2010 om 20:14
Sandra zei: Hoe gelukkig je ook bent met de kleine man, er zijn nu eenmaal dagen dat het even niet zo rooskleurig lijkt (en vermoeidheid helpt hier niet bij). Terugkijken naar wat jaren geleden had kunnen zijn hoort daar ook bij. Nu met Luca besef je wat je toen misschien had kunnen hebben en door om dat kindje dat niet kwam nu verdriet te hebben, geef je dit wel een plekje. Moeder zijn maakt je er soms zo bewust van hoe kwetsbaar je geluk is.
Liefs,
Sandra; 20 oktober 2010 om 21:30
Sabia zei: @Aritha ja heel erg. Ik heb ook meer miskramen gehad daarna, maar op de een of andere manier greep juist die eerste me nu aan.; 20 oktober 2010 om 21:35
Sabia zei: @sandra niet zo rooskleurig was de afgelopen dagen een understatement. Vandaag gaat het prima. Ik was er gewoon even verdrietig om. :); 20 oktober 2010 om 23:02
Sjaantje zei: Leuke foto's van je manneke!!
En soms kan het je gewoon even overmannen.; 21 oktober 2010 om 07:31
Diana zei: Lieve schat, het verdriet om kinderen die niet hebben mogen zijn, blijft. Het komt zo nu en dan opzetten, en ebt weer weg.
Veel sterkte vandaag!!!; 21 oktober 2010 om 09:05
Margeeth zei: Hoe oud was Poekie ook al weer? Toch wel best wel stokoud voor een kat, als ik het goed heb. Dat beest was er bij bij alles wat je in die tijd hebt meegemaakt, dus geen wonder dat je daar ook nog verdrietig over bent als het niet goed met hem gaat.
En soms ben je ook gewoon verdrietig om wat had kunnen zijn....; 21 oktober 2010 om 11:16
Mevrouw Williams zei: Prachtige foto's weer;-) Moeder zijn heeft ook zijn nadelen he, dan komen dat soort dingen harder aan omdat je het je zo van binnen voelt.
Iemand zei eens met een kind word je grootste geluk geboren maar ook je grootste angst.; 21 oktober 2010 om 16:19
Sandra zei: Wat een lieve foto's van Luca.

Groetjes, Sandra.; 21 oktober 2010 om 18:45
Anoniem zei: Gewoon een dikke knuffel!; 22 oktober 2010 om 07:32

Een reactie posten